ജഗാമ യമുനാം സ്നാതും സാപി ശുഷ്കജലാഭവത്
അവൾ യമുനയിൽ കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, അതിന്റെ വെള്ളം ഉണങ്ങി പോയിരുന്നു.
പ്ലക്ഷജാം സ്നാതുമഗമദന്തര്ദ്ധാനം ച സാ ഗതാ
അവൾ പ്ലക്ഷജയിലേക്കും കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, അവിടെ കയറുമ്പോൾ അതും അപ്രത്യക്ഷമായി.
സൈന്ധവാരണ്യമേവാസൌ ഗത്വാ സ്നാതോ യഥേച്ഛയാ
ശേഷം അവൾ സൈന്ധവവനം ചെന്നു, ഇഷ്ടം പോലെ അവിടെ കുളിച്ചു.
സ്നാതോ നൈവ ച സാ രൌദ്രാ ബ്രഹ്മഹത്യാ വ്യമുഞ്ചത
എന്നാൽ കുളിച്ചിട്ടും, ആ ഭയങ്കരമായ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അവളെ വിട്ടുപോയില്ല.
സമായുതോ യോഗയുതോ ഽപി പാപാന്നാവാപ മോക്ഷം ജലദധ്വജോ ഽസൌ
ആ ജലദധ്വജൻ ആത്മനിയന്ത്രണവും യോഗവും ഉള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചില്ല.
തത്ര ഗത്വാ ദദര്ശാഥ ചക്രപാണിം ഖഗധ്വാജമ്
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, അവൻ ചക്രധാരിയെയും കഴുകപ്പടയാളിയെയും കണ്ടു.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ ഹരഃ സ്തോത്രമുദീരയത്
കൈകൂപ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ ഹരൻ സ്തോത്രം പാടാൻ തുടങ്ങി.
ശങ്ഖചക്രഗദാപാണേ വാസുദേവ നമോ ഽസ്തു തേ
ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള വാസുദേവാ, നമസ്കാരം.
നമസ്തേ നിര്ഗുണാനന്ത അപ്രര്ക്യായ വേധസേ ജ്ഞാനാജ്ഞാന നിരാലമ്ബ സര്വാലമ്ബ നമോ ഽസ്തു തേ
ഗുണരഹിതനും അനന്തനും അപ്പമാപ്യനുമായ സ്രഷ്ടാവേ, അറിവിലും അജ്ഞാനത്തിലും ആശ്രയമില്ലാത്തവനേ, എല്ലാം ആശ്രയിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ത്വയാ സര്വമിദം നാഥ ജഗത്സൃഷ്ടം ചരാചരമ്
നാഥാ, ഈ സകല ചലച്ചലനാത്മകമായ ലോകം നിന്റെ കയ്യിലാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.
പ്രജാപാല മഹാബാഹോ ജനാര്ദന നമോ ഽസ്തു തേ
സകല ജീവികളെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, മഹാബാഹുവേ, ജനാർദ്ദനാ, നമസ്കാരം.
ഗുണാഭിയുക്ത ദേവേശ സര്വവ്യാപിന് നമോ ഽസ്തു തേ
ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വായുര്ബുദ്ധിര്മനശ് ചാപി ശര്വരീ ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
നീ തന്നെയാണ് വായു, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, രാത്രിയും; നിനക്കു നമസ്കാരം.
ക്ഷമാ ദാനം ദയാ ലക്ഷമീര്ബ്രഹ്മചര്യം ത്വമീശ്വര
ക്ഷമ, ദാനം, കരുണ, ഐശ്വര്യം, ബ്രഹ്മചര്യം — ഇതെല്ലാം നീയാണു, ഈശ്വരാ.
ഉപവേദാ ഭവാനീശ സര്വോ ഽസി ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
ഉപവേദങ്ങൾ നീയാണു, ഈശ്വരാ; നീയാണു എല്ലാം. നമസ്കാരം.
ലോകേ ഭവാന് കാരുണികോ മതോ മേ ത്രായസ്വ മാം കേശ്വ പാപബന്ധാത്
ലോകത്തിൽ നീ കരുണാമയനാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; പാപബന്ധത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, കേശവാ.
ദഗ്ധോ ഽസ്മി നഷ്ടോ ഽസ്മ്യസമീക്ഷ്യകാരീ പുനീഹി തീര്ഥോ ഽസി നമോ നമസ്തേ
ഞാൻ ദഹിച്ചുപോയി, ഞാൻ നശിച്ചുപോയി, ആലോചിക്കാതെ പ്രവർത്തിച്ചു; എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം, നീ തിര്ഥമാണ്. നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
പ്രോവാച ഭഗവാന് വാക്യം ബ്രഹ്മഹത്യാക്ഷയായ ഹി
ഭഗവാൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം നീക്കാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മഹത്യാക്ഷയകരീം ശുഭദാം പുണ്യവര്ധനീമ്
ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ പാപം നീക്കംചെയ്യുന്ന, ഭാഗ്യം നൽകുന്ന, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണിത്.
പ്രയാഗേ വസതേ നിത്യം യോഗശായീതി വിശ്രുതഃ
പ്രയാഗത്തിൽ യോഗശയി എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
വിശ്രുതാ വരണേത്വയേവ സര്വപാപഹരാ ശുഭാ
ഇവിടെ വരുണാ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കംചെയ്യുന്ന, ശുഭവും വിശുദ്ധവുമായവളായി പ്രശസ്തയാണ്.
തേ ഉഭേ സരിച്ഛ്രേഷ്ഠേ ലോകപൂജ്യേ ബഭൂവതുഃ
ഈ രണ്ടുനദികളും നദികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായവയും ലോകം ആദരിക്കുന്നവയുമായി മാറി.
ന താദൃശോ ഽസ്തി ഗഗനേ ന ഭൂഭ്യാം ന രസാതലേ
ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും ഇവ പോലെയുള്ളത് ഇല്ല.
യസ്യാം ഹി ഭോഗിനോ ഽപീശ പ്രയാന്തി ഭവതോ ലയമ്
സ്വാമി, ആ നദിയിൽ സുഖസമ്പന്നരായവരും മോക്ഷം നേടുന്നു.
ശുചിസ്വരത്വം ഗുരവോ നിശമ്യ ഹാസ്യാദശാസന്ത മുഹുര്മുഹുസ്താന്
അവളുടെ ശുദ്ധമായ സംഗീതം ഗുരുക്കന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും കേട്ട് പരിഹസിച്ചു.
യയൌ ശശീ വിസ്മയമേവ യസ്യാം കിംസ്വിത് പ്രയാതാ സ്ഥാലപദ്മിനീയമ്
അവിടെ തടാകത്തിലെ താമരപൂവ് അകന്നപ്പോൾ, ചന്ദ്രൻ അത്ഭുതത്തോടെ പോയി.
ദിവാപി സൂര്യം പവനാപ്ലുതാഭിര്ദീര്ഘാഭിരേവം സുപതാകികാഭിഃ
പകൽപോലും, കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന നീണ്ട മനോഹരമായ പതാകകൾ സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നു.
ആലേശ്യയോഷിദ്വിമലാനനാബ്ജേഷ്വീയുര്ഭ്രമാന്നൈവ ച പുഷ്പകാന്തരമ്
വിശുദ്ധമായ സ്ത്രീമുഖങ്ങളിൽ ചിതറുന്ന തേൻചിതുമ്പികൾ മറ്റുപൂക്കളിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
യസ്യാം ജസക്രീഡനസംഗതാസു ന സ്ത്രീഷു സംഭോ ഗൃഹദീര്ഘോകാസു
അവിടെ കളിക്കാനായി കൂടിയ സ്ത്രീകളിൽ, വീടുകളിൽ ദീർഘകാലം ഒരുമിച്ചിരിപ്പില്ല.
ന ചാബലാനാം തരസാ പരാക്രമം കരോതി യസ്യാം സുരതം ഹി മക്ത്വാ
അവിടെ ബാലികമാരുടെ ആസക്തി ശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കില്ല, കാമം ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.