ദിവ്യം സഹസ്രം പരിവത്സരാണാം തതോ ഹരോ ഽഭ്യേത്യ വിരഞ്ചിമൂചേ
ആയിരം ദൈവവർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഹരൻ വന്നു വിരഞ്ചിയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു.
മഹാപൃഷത്കൈരഭിപത്യ താഡിതസ്തദദ്ഭുതം ചേഹ ദിശോ ദശൈവ
മഹാശക്തിയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ അടിയറവു വാങ്ങി, അത്ഭുതമായി, ഇവിടെ പത്ത് ദിക്കുകളും വിറച്ചു.
പരാജിതശ്ചേഷ്യതേ ഽസൌ ത്വദീയോ നരോ മദീയഃ പുരുഷോ മഹാത്മാ
തോറ്റാൽ, നിന്റെ മനുഷ്യൻ പ്രവർത്തിക്കും; എന്റെ മഹാത്മാവായ മനുഷ്യനും അങ്ങനെ ചെയ്യും.
നരം നരസ്യൈവ തദാ സ വിഗ്രഹേ ചിക്ഷേപ ധര്മപ്രഭവസ്യ ദേവഃ
അപ്പോൾ, ആ കലഹത്തിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ദേവൻ, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനോടു നേരെ എറിയുകയായിരുന്നു.
സംതാപമഗമദ് ബ്രഹ്മംശ്ചിന്തയാ വ്യാകുലേന്ദ്രിയഃ
ബ്രഹ്മാവിന് വലിയ ദുഃഖം അനുഭവപ്പെട്ടു; ചിന്തയിൽ അവന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അലമുറയിട്ടു.
സരക്തമൂര്ദ്ധജാ ഭീമാ ബ്രഹ്മഹത്യാ ഹരാന്തികമ്
രക്തം ചൊരിയുന്ന മുടിയോടെ ഭയാനകയായ ബ്രഹ്മഹത്യ ഹരന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
കാസി ത്വമാഗതാ രൌദ്രേ കേനാപ്യര്ഥേന തദ്വദ
നീ ആരാണ്, ക്രോധത്തോടെ ഇവിടെ വന്നത്? എന്തിനാണ് വന്നത്? അതു പറയൂ.
ബ്രഹ്മവധ്യാസ്മി സംപ്രാപ്താം മാം പ്രോതീച്ഛ ത്രിലോചന
ഞാൻ ബ്രഹ്മഹത്യയാണ്, നിന്നെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ.
ത്രിശൂലപാണിനം രുദ്രം സംപ്രതാപിതവിഗ്രഹമ്
ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ള രുദ്രൻ, ദുഃഖിതനായ രൂപത്തിൽ.
ആഗച്ഛന്ന ദദര്ശാഥ നരനാരായണാവൃഷീ
അവൻ സമീപിക്കുമ്പോൾ, നരനും നാരായണനും ആയ ഋഷികളെ അവൻ കണ്ടു.
ജഗാമ യമുനാം സ്നാതും സാപി ശുഷ്കജലാഭവത്
അവൾ യമുനയിൽ കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, അതിന്റെ വെള്ളം ഉണങ്ങി പോയിരുന്നു.
പ്ലക്ഷജാം സ്നാതുമഗമദന്തര്ദ്ധാനം ച സാ ഗതാ
അവൾ പ്ലക്ഷജയിലേക്കും കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, അവിടെ കയറുമ്പോൾ അതും അപ്രത്യക്ഷമായി.
സൈന്ധവാരണ്യമേവാസൌ ഗത്വാ സ്നാതോ യഥേച്ഛയാ
ശേഷം അവൾ സൈന്ധവവനം ചെന്നു, ഇഷ്ടം പോലെ അവിടെ കുളിച്ചു.
സ്നാതോ നൈവ ച സാ രൌദ്രാ ബ്രഹ്മഹത്യാ വ്യമുഞ്ചത
എന്നാൽ കുളിച്ചിട്ടും, ആ ഭയങ്കരമായ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം അവളെ വിട്ടുപോയില്ല.
സമായുതോ യോഗയുതോ ഽപി പാപാന്നാവാപ മോക്ഷം ജലദധ്വജോ ഽസൌ
ആ ജലദധ്വജൻ ആത്മനിയന്ത്രണവും യോഗവും ഉള്ളവനായിരുന്നു, പക്ഷേ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചില്ല.
തത്ര ഗത്വാ ദദര്ശാഥ ചക്രപാണിം ഖഗധ്വാജമ്
അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ, അവൻ ചക്രധാരിയെയും കഴുകപ്പടയാളിയെയും കണ്ടു.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ ഹരഃ സ്തോത്രമുദീരയത്
കൈകൂപ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ ഹരൻ സ്തോത്രം പാടാൻ തുടങ്ങി.
ശങ്ഖചക്രഗദാപാണേ വാസുദേവ നമോ ഽസ്തു തേ
ശംഖവും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ള വാസുദേവാ, നമസ്കാരം.
നമസ്തേ നിര്ഗുണാനന്ത അപ്രര്ക്യായ വേധസേ ജ്ഞാനാജ്ഞാന നിരാലമ്ബ സര്വാലമ്ബ നമോ ഽസ്തു തേ
ഗുണരഹിതനും അനന്തനും അപ്പമാപ്യനുമായ സ്രഷ്ടാവേ, അറിവിലും അജ്ഞാനത്തിലും ആശ്രയമില്ലാത്തവനേ, എല്ലാം ആശ്രയിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
ത്വയാ സര്വമിദം നാഥ ജഗത്സൃഷ്ടം ചരാചരമ്
നാഥാ, ഈ സകല ചലച്ചലനാത്മകമായ ലോകം നിന്റെ കയ്യിലാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.
പ്രജാപാല മഹാബാഹോ ജനാര്ദന നമോ ഽസ്തു തേ
സകല ജീവികളെ രക്ഷിക്കുന്നവനേ, മഹാബാഹുവേ, ജനാർദ്ദനാ, നമസ്കാരം.
ഗുണാഭിയുക്ത ദേവേശ സര്വവ്യാപിന് നമോ ഽസ്തു തേ
ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം.
വായുര്ബുദ്ധിര്മനശ് ചാപി ശര്വരീ ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
നീ തന്നെയാണ് വായു, ബുദ്ധി, മനസ്സ്, രാത്രിയും; നിനക്കു നമസ്കാരം.
ക്ഷമാ ദാനം ദയാ ലക്ഷമീര്ബ്രഹ്മചര്യം ത്വമീശ്വര
ക്ഷമ, ദാനം, കരുണ, ഐശ്വര്യം, ബ്രഹ്മചര്യം — ഇതെല്ലാം നീയാണു, ഈശ്വരാ.
ഉപവേദാ ഭവാനീശ സര്വോ ഽസി ത്വം നമോ ഽസ്തു തേ
ഉപവേദങ്ങൾ നീയാണു, ഈശ്വരാ; നീയാണു എല്ലാം. നമസ്കാരം.
ലോകേ ഭവാന് കാരുണികോ മതോ മേ ത്രായസ്വ മാം കേശ്വ പാപബന്ധാത്
ലോകത്തിൽ നീ കരുണാമയനാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; പാപബന്ധത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, കേശവാ.
ദഗ്ധോ ഽസ്മി നഷ്ടോ ഽസ്മ്യസമീക്ഷ്യകാരീ പുനീഹി തീര്ഥോ ഽസി നമോ നമസ്തേ
ഞാൻ ദഹിച്ചുപോയി, ഞാൻ നശിച്ചുപോയി, ആലോചിക്കാതെ പ്രവർത്തിച്ചു; എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം, നീ തിര്ഥമാണ്. നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
പ്രോവാച ഭഗവാന് വാക്യം ബ്രഹ്മഹത്യാക്ഷയായ ഹി
ഭഗവാൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം നീക്കാൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ബ്രഹ്മഹത്യാക്ഷയകരീം ശുഭദാം പുണ്യവര്ധനീമ്
ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ പാപം നീക്കംചെയ്യുന്ന, ഭാഗ്യം നൽകുന്ന, പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണിത്.
പ്രയാഗേ വസതേ നിത്യം യോഗശായീതി വിശ്രുതഃ
പ്രയാഗത്തിൽ യോഗശയി എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.