ജാമയോ ഗുരവോ വൃദ്ധാ യൈഃ സംസ്പൃഷ്ടാഃ പദാ നൃഭിഃ
ഭാര്യയെ, ഗുരുവിനെ, മുതിർന്നവരെ കാൽകൊണ്ട് തൊട്ട പുരുഷന്മാർ—
ക്ഷിപ്യന്തേ രൌരവേ ഘോരേ ഹ്യാജാനുപരിദാഹിനഃ
അവർ ഭയാനകമായ റൗരവനരകത്തിൽ, മുട്ടുവരെയുള്ള അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും.
തേഷാമയോഗുഡാസ്തപ്താഃ ക്ഷിപ്യന്തേ വദനേ ഽദ്ഭുതാഃ
അവർക്കായി ഉരുക്കു ചൂടാക്കിയ പന്തുകൾ വായിൽ ഇടപ്പെടും, അത്ഭുതം തോന്നും പോലെ.
നിന്ദാ നിശാമിതാ യൈസ്തു പാപാനാമിതി കുര്വതാമ്
പാപികൾക്ക് എതിരെ നിന്ദ കേൾക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുന്നവർ—
ശ്രവണേഷു നിഖന്യന്തേ ധര്മരാജസ്യ കിങ്കരൈഃ
ധർമ്മരാജാവിന്റെ സേവകർ അവരുടെ ചെവിയിൽ കുത്തിവെയ്ക്കും.
കൂപവാപീതഡാഗാംശ്ച ഭങ്ക്ത്വാ വിധ്വംസയന്തി യേ
കിണറുകൾ, കുളങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ തകർക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ—
കര്ത്തികാഭിഃ സുതീക്ഷ്ണീഭിഃ സുരൌദ്രൈര്യമകിങ്കരൈഃ
അവർ യമന്റെ ഭയാനകവും മൂർച്ചയുള്ള കത്തികളാൽ മുറിക്കപ്പെടും.
തേഷാം ഗുദേവ ചാന്ത്രാണി വിനിഃകൃന്തന്തി വായസാഃ
അവരുടെ ഗുദയിലൂടെ കാക്കകൾ ആന്ത്രങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കും.
ദുര്ഭിക്ഷേ സംഭ്രമേ ചാപി സ ശ്വഭോജ്യേ നിപാത്യതേ
ദുര്ഭിക്ഷത്തിലും കലഹത്തിലും, അവർ നായ്ക്കൾക്കുള്ള ഭക്ഷണത്തിൽ തള്ളപ്പെടും.
പതന്തി യന്ത്രപീഡേ തേ താഡ്യ മാനാസ്തു കിങ്കരൈഃ
യന്ത്രങ്ങളാൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവർ, സേവകർ tarafından അടിക്കുകയും തല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
തേ പിഷ്യന്തേ ശിലാപേഷേ ശോഷ്യനതേ ഽപി ച ശോഷകൈഃ
അവർ കല്ല് ചക്കയിൽ ചതച്ചും ഉണക്കുന്നവരാൽ ഉണക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
ശ്രുത്ക്ഷാമാഃ ശുഷ്കതാല്വോഷ്ഠാഃ പാത്യന്തേ വൃശ്ചികാശനേ
ശരീരം ക്ഷയിച്ചും വായും അധരവും ഉണങ്ങിയവരും, അവർ വിഷചുരുണ്ടകളുടെ കുഴിയിൽ തള്ളപ്പെടും.
തേ വഹ്നിതപ്താം കൂടാഗ്രാമാലിങ്ഗന്തേ ച ശാല്മലീമ്
അവർ അഗ്നിയിൽ ചൂടാക്കിയ മുള്ളുള്ള ശാല്മലി മരത്തെ ചേർന്നു പിടിക്കും.
തേഷാമധ്യാപകോ യശ്ച സ ശിലാം ശിരസാ വഹേത്
അവർക്കു പാഠം പഠിപ്പിച്ചവൻ തലയിൽ കല്ല് വഹിക്കേണ്ടിവരും.
തേ പാത്യന്തേ ച വിണ്മൂത്രേ ദുര്ഗന്ധേ പൂയപൂരിതേ
അവർ മലവും മൂത്രവും പൂർണ്ണമായ ദുർഗന്ധവും പുഴുവും നിറഞ്ഞ അഴുക്കിലും വീണു കിടക്കുന്നു.
പരസ്പരം ഭക്ഷയന്തേ മാംസാനി സ്വാനി ബാലിശാഃ
അവിചാരികൾ പരസ്പരം തങ്ങളുടെ തന്നെ മാംസം തിന്നുന്നു.
തദ്ഗര്ഭശ്രാദ്ധഭുഗ് യശ്ച കൃമീന്ഭക്ഷേത്പിപീലികാഃ
ഗർഭപാതം നടന്നവരുടെ ശ്രാദ്ധഭോജനം കഴിക്കുന്നവനും, പുഴുക്കളെയും ഉറുമ്പുകളെയും തിന്നുന്നവനും,
യാജകോ യജമാനശ്ച സോ ഽസ്മാന്തഃ സ്ഥൂലകീടകഃ
യാഗം നടത്തുന്ന പുരോഹിതനും യജമാനനും ഇവിടെയുള്ള വലിയ കീടങ്ങളായി ജനിക്കുന്നു.
ക്ഷിപ്യന്തേ വൃകഭക്ഷേ തേ നരകേ രജനീചര
അവർ നരകത്തിൽ ചെന്നു നായ്ക്കളാൽ തിന്നപ്പെടുന്നു, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ.
തഥാ ഗോഭൂമിഹര്ത്തരോ ഗോസ്ത്രീബാലഹനാശ്ച യേ
അതു പോലെ, പശുവിനെയും ഭൂമിയെയും മോഷ്ടിക്കുന്നവരും, പശുക്കളെയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കൊല്ലുന്നവരും—
സോമവിക്രയിണോ യേ ച വേദവിക്രയിണസ്തഥാ
സോമം വിൽക്കുന്നവരും, അതുപോലെ വേദങ്ങൾ വിൽക്കുന്നവരും,
കൂടസാക്ഷ്യപ്രദാ യേ ച തേ മഹാരൌരവേ സ്ഥിതാഃ
കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവരും—ഇവരെല്ലാവരും മഹാരൗരവനരകത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു.
താവച്ചൈവാന്ധതാമിസ്രേ അസിപത്രവനേ തതഃ
അവർ ആണ്ടതാമിസ്രനരകത്തും, അതിനുശേഷം കത്തി കത്തിയ ഇലകളുള്ള വനത്തും കഴിയുന്നു.
പ്രപാതോ ഭവതേ തേഷാം യൈരിദം ദുഷ്കൃതം കൃതമ്
ഇവിടെ പറഞ്ഞ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവർക്കായി വലിയ ഒരു കുഴി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
തേ സര്വേ ക്രമശഃ പ്രോക്താഃ കൃതഘ്നേ ലോകനിന്ദിതേ
ലോകം നിന്ദിക്കുന്ന, കൃതഘ്നരായ ഇവരെല്ലാവരെയും ക്രമമായി വിശദീകരിച്ചു.
മഹോരഗാണാം പ്രവരോ ഽപ്യനന്തോ യഥാ ച ഭൂതേഷു മഹീ പ്രധാനാ
വലിയ പാമ്പുകളിൽ അനന്തൻ പ്രധാനനാണ്, ജീവികളിൽ ഭൂമി പ്രധാനമെന്നതുപോലെ,
ക്ഷേത്രേഷു യദ്വത്കുരുജങ്ഗലം വരം തീര്ഥേഷു യദ്വത് പ്രവരം പൃഥൂദകമ്
വളർത്തുന്ന നിലം ഭൂമികളിൽ ഏറ്റവും നല്ലതും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ വിശാലമായ ജലാശയം പ്രധാനവുമാണ്.
ലോകേഷു യദ്വത്സദനം വിരിഞ്ചേഃ സത്യം യഥാ ധര്മവിധിക്രിയാസു
ലോകങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലം ഏറ്റവും ഉന്നതവും, ധർമ്മാനുസൃതമായ പ്രവൃത്തികളിൽ സത്യം പ്രധാനവുമാണ്.
തപോധനാനാമപി സുമ്ഭയോനിഃ ശ്രുതിര്വരാ യദ്വദിഹാഗമേഷു
തപസ്സുകാരിൽ സുംഭവംശം ഏറ്റവും ഉന്നതം, ആഗമങ്ങളിൽ ശ്രുതി ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്.
മനുഃ സ്മൃതീനാം പ്രവരോ യഥൈവ തിഥീഷു ദര്ശാ വിഷുവേഷു ദാനമ്
സ്മൃതികളിൽ മനു പ്രധാനനും, തിഥികളിൽ അമാവാസ്യയും പൗർണമിയും ഉന്നതവും, വിഷുവിൽ ദാനം നൽകുന്നത് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്.