കല്പാന്തേ പ്രലയസ്തേഷാം നിഗദ്യേത മഹാഭുജ
മഹാബാഹുവേ, ഒരു കല്പയുടെ അവസാനം അവർക്കുള്ള പ്രളയം സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
പൈശാചമാശ്രിതാ ധര്മം കര്മാന്തേ തേ വിനാശിനഃ
പിശാച് സ്വഭാവം സ്വീകരിക്കുന്നവർ, അവരുടെ കർമ്മം അവസാനിക്കുമ്പോൾ നശിച്ചുപോകുന്നു.
ദുര്ദര്ശഃ ശൌചരഹിതോ ഘോരഃ കര്മാന്തനാശകൃത്
കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളത്, ശുദ്ധിയില്ലാത്തത്, ഭയാനകം, കർമ്മത്തിന്റെ അവസാനം നാശം വരുത്തുന്നതാണ്.
രൌരവാദ്യാസ്തതോ രൌദ്രഃ പുഷ്കരോ ഘോരദര്ശനഃ
അതിനുശേഷം രൗരവം തുടങ്ങി ഭയാനകമായ നരകങ്ങൾ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദർശനമുള്ള പുഷ്കരം എന്നിവ വരുന്നു.
കിയന്മാത്രാണി മാര്ഗേണ കാ ച തേഷു സ്വരൂപതാ
അവയുടെ ദൂരം എത്രയാണെന്നും, അവയിൽ ഉള്ള സ്വഭാവം എന്താണെന്നും പറയാമോ?
സര്വേഷാം രൌരവാദീനാം സംഖ്യാ യാ ത്വേകവിംശതിഃ
രൗരവം തുടങ്ങി എല്ലാ നരകങ്ങൾക്കും ഇരുപത്തൊന്ന് എണ്ണം ആകുന്നു.
രൌരവോ നാമ നരകഃ പ്രഥമഃ പരികീര്ത്തിതഃ
രൗരവം എന്ന നരകം ആദ്യം പറയപ്പെടുന്നു.
ദ്വിതീയോ ദ്വിഗുസ്തസ്മാന്മഹാരൌരവ ഉച്യതേ
അതിനേക്കാൾ ഇരട്ട വലിപ്പമുള്ള രണ്ടാമത്തെ നരകം മഹാരൗരവം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
അന്ധതാമിസ്രകോ നാമ ചതുര്ഥോ ദ്വിഗുമഃ പരഃ
നാലാമത്തേതു ഭയങ്കരമായ ഇരട്ടവാതിലുകളുള്ള അന്ധതാമിസ്രം എന്ന നരകമാണ്.
അപ്രതിഷ്ഠം ച നരകം ഘടീയന്ത്രം ച സപ്തമമ്
ഏഴാമത്തേതു അപ്രതിഷ്ഠയും ഘടിയന്ത്രം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന നരകമാണ്.
യോജനാനാം പരിഖ്യാതമഷ്ടമം നരകോത്തമമ്
എട്ടാമത്തേതു യോജനങ്ങളാൽ അളക്കപ്പെടുന്ന പ്രശസ്തമായ നരകോത്തമം എന്ന നരകമാണ്.
കരപത്രസ്തഥൈവോക്തസ്തഥാന്യഃ ശ്വാനഭോജനഃ
അതുപോലെ കരപത്രം എന്നും മറ്റൊരു നരകം ശ്വാനഭോജനവും ഉണ്ട്.
തഥാഷ്ടാദശമീ പ്രോക്താ ഘോരാ വൈതരണീ നദീ
പതിനെട്ടാമത്തേതു ഭയങ്കരമായ വൈതരണി എന്ന നദിയാണ്.
സംശോഷണോ നാമ തഥാപ്യനന്തഃ പ്രോക്താസ്തവൈതേ നരകാഃ സുകേശിന്
സംസോഷണം എന്നതും അനന്തം എന്നതും കൂടിയുള്ള നരകങ്ങൾ ഇവയാണ്, സുകേശിനേ.
ഏതദ് വദന്തു വിപ്രേന്ദ്രാഃ പരം കൌതൂഹലം മമ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഇതെനിക്കു പറയൂ; എനിക്ക് അത്യന്തം കൗതുകം ഉണ്ട്.
സ്വകര്മഫലഭോഗാര്ഥം നരകാന് മേ ശൃണുഷ്വ താന്
സ്വകാര്യ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനായി ഉള്ള ആ നരകങ്ങളെ എന്റെ മുഖാന്തിരം കേൾക്കൂ.
യേ പുരാണേതിഹാസാര്ഥാന് നാഭിനന്ദന്തി പാപിനഃ
പുരാണങ്ങളുടെയും ഇതിഹാസങ്ങളുടെയും അർത്ഥം മാനിക്കാതിരിക്കുന്ന പാപികൾ—
യാജ്യോപാധ്യായയോര്യൈശ്ച കൃതോ ഭേദോ ഽധമൈര്മിഥഃ
യാഗികനും ഉപാധ്യായനും തമ്മിൽ ഭേദം വരുത്തുന്ന താഴ്ന്നവരും—
കരപത്രേണ പാട്യന്തേ തേ ദ്വിധാ യമകിങ്കരൈഃ
അവരെ യമന്റെ ദാസന്മാർ കരപത്രം എന്ന കരളുകൊണ്ട് രണ്ടായി വെട്ടുന്നു.
ബാലവ്യജനഹര്ത്താരഃ കരമ്ഭസികതാശ്രിതാഃ
കുഞ്ഞിന്റെ വീശനിയും മണ്ണ് കലർന്ന അന്നവും മോഷ്ടിക്കുന്നവരും—
സ ദ്വിധാ കൃഷ്യതേ മൂഢസ്തീക്ഷ്ണതുണ്ഡൈഃ ഖഗോത്തമൈഃ
അവൻ മൂഢൻ കൂര്മ്മമായ തൂണുകൾ ഉള്ള പക്ഷികൾകൊണ്ടു രണ്ടായി കീറപ്പെടുന്നു.
തസ്യോപരി തുദന്തസ്തു തുണ്ഡൈസ്തിഷ്ഠന്തി പത്ത്രിണഃ
അവന്റെ മേൽ ആ പക്ഷികൾ തൂണുകൾകൊണ്ട് തട്ടി നിൽക്കുന്നു.
വജ്രതുണ്ഡനഖാ ജിഹ്വാമാകര്ഷന്തേ ഽസ്യ വായസാഃ
വജ്രംപോലുള്ള തൂണും നഖവും ഉള്ള കാക്കകൾ അവന്റെ നാവു കീറുന്നു.
മജ്ജന്തേ പൂയവിമ്മൂത്രേ ത്പ്രതിഷ്ഠേ ഹ്യധോസുഖാഃ
അവർ തലകീഴായി പുഴു, പുഴു, മൂത്രം എന്നിവയിൽ മുങ്ങുന്നു.
അഭുക്തവത്സു യേ ഽശ്നന്തി ബാലപിത്രഗ്നിമാതൃഷു
കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും അച്ഛനും അമ്മക്കും അഗ്നിക്കും അന്നം കൊടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് താനേ അന്നം കഴിക്കുന്നവർ—
സൂചീമുഖാശ്ച ജായന്തേ ക്ഷുധാര്ത്താ ഗിരിവിഗ്രഹാഃ
അവർ കിടക്കയോളം വലിയ ശരീരവും അത്യന്തം വിശപ്പും ഉള്ള സൂചീമുഖന്മാരായി ജനിക്കുന്നു.
വിഡ്ഭോജനം രാക്ഷസേന്ദ്ര നരകം തേ വ്രജന്തി ച
രാക്ഷസരാജാവേ, മലഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവർ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
അസംവിഭജ്യ ഭുഞ്ജന്തി തേ യാന്തി ശ്ലേഷ്മഭോജനമ്
ഭക്ഷണം പങ്കിടാതെ തിന്നുന്നവർ ശ്ലേഷ്മംകൊണ്ടുള്ള ഭക്ഷണം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.
ക്ഷിപ്യന്തേ ഹി കരാസ്തേഷാം തപ്തസുമ്ഭേ സുദാരുണേ
അവരുടെ കൈകൾ അത്യന്തം ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് പാത്രങ്ങളിൽ എറിഞ്ഞു ഇടപ്പെടും.
തേഷാം നേത്രഗതോ വഹ്നിര്ധമ്യതേ യമകിങ്കരൈഃ
അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ യമന്റെ സേവകർ അഗ്നി ഊതിവിടും.