മന്ദാകിനീവേഗനിഭാം വഹന്തീമ് പ്രവര്തയന്തോ ഭയദാം നദീം ച
മന്ദാകിനിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെയുള്ള ഒരു ഭയങ്കരമായ നദിയെ അവർ ഒഴുവാക്കി.
പിശാചരക്ഷോഗണപുഷ്ടിവര്ധനീമുത്തര്തുമിച്ഛദ്ഭിരസൃഗ്നദീ ബഭൈ
ആ നദി, ഭൂതഗണങ്ങളുടെയും പിശാചുകളുടെ ശക്തി കൂട്ടുന്നതായിരുന്നു; അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അതി ഭയാനകമായിരുന്നു, കാരണം അതിൽ രക്തം ഒഴുകുകയായിരുന്നു.
നയന്തി താന്പ്സരസാം ഗണാഗ്ര്യാ ഹതാ രണേ യേ ഽഭിമുഖാസ്തു ശൂരാഃ
യുദ്ധത്തിൽ വീര്യത്തോടെ നേരിട്ട് വീണ വീരന്മാരെ, അപ്സരസുകളുടെ പ്രധാന സംഘം കൊണ്ടുപോയി.
സഹസ്രക്ഷോ മഹാചാപമാദായ വ്യസൃജച്ഛരാന്
ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ വലിയ വില്ലെടുത്ത് അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
പുരന്ദരായ ചിക്ഷേപ ശരാന് ബര്ഹിണവാസസഃ
മയിലിന്റെ ഇരുണ്ടപട്ടയണിഞ്ഞ പുരന്ദരനിലേക്കാണ് അവൻ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞത്.
രുക്മപുങ്ഖൈര്മഹാവേഗൈരാജഘ്നതുരുഭാവപി
രണ്ടുപേരും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ചയുള്ള വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
ചിക്ഷേപ ദൈത്യരാജായ തം ദദര്ശ തഥാന്ധകഃ
അവൻ ദൈത്യരാജാവിനോട് അമ്പ് എറിഞ്ഞു; അങ്ങനെ ആന്ധകൻ അത് കണ്ടു.
താന് ഭസ്മസാത്തദാ ചക്രേ നഗാനിവ ഹുതാശനഃ
അവൻ അവരെ പർവതങ്ങളെപ്പോലെ അഗ്നി ചാരമാക്കുന്നതുപോലെ ചാരമാക്കി.
സമാപ്ലുത്യ രഥാത്തസ്ഥൌ ഭുവി ബാഹു സഹായവാന്
രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി ഭൂമിയിൽ ശക്തമായ കൈകളോടെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം നിന്നു.
ഭസ്മ കൃത്വാഥ കുലിശമന്ധകം സമുപായയൌ
അവരെ ചാരമാക്കി, കുലിശം എടുത്ത് ആന്ധകനിലേക്കു സമീപിച്ചു.
പാതയാമാസ ബലവാന് ജഗര്ജ ച തദാന്ധകഃ
ശക്തനായ ആന്ധകൻ ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി ഉഗ്രമായി അരിപ്പിച്ചു.
വവര്ഷ താന് വാരയന് സ സമഭ്യായാച്ഛതക്രതുമ്
അവൻ അവരെ അടിച്ചുതകർത്തു പിൻതള്ളിച്ചു, ശതക്രതുവിന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
ഗജേന്ദ്രം പാതയാമാസ പ്രഹാരൈര്ജര്ജരീകൃതമ്
അവൻ ആനകളുടെ രാജാവിനെ ശക്തമായ അടികൾകൊണ്ട് തകർത്തു വീഴ്ത്തി.
പാണിനാ വജ്രമാദായ പ്രവിവേശാമരാവതീമ്
കൈയിൽ വജ്രം എടുത്ത്, അവൻ അമരാവതിയിലേക്കു കടന്നു.
പാതയാമാ ദ്രത്യേന്ദ്രഃ പാദമുഷ്ടിതലാദിഭിഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കാൽ, മുഷ്ടി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി.
സമഭ്യധാവത് പ്രഹ്ലാദം ഹന്തുകാമഃ സുരോത്തമഃ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ പ്രഹ്ലാദനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രശ് ചാപമാനമ്യ വേഗവാന്
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വേഗശാലിയായ മകൻ വില്ല് വെട്ടിച്ച് തയ്യാറായി നിന്നു.
ശാതയിത്വാ പ്രചിക്ഷേപ ദണ്ഡം ലോകഭയങ്കരമ്
അത് തകർത്ത ശേഷം, ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ദണ്ഡം അവൻ എറിഞ്ഞു.
ജജ്വാല കാലഗ്നിനിഭോ യദ്വദ് ദഗ്ധും ജഗത്ത്രയമ്
അവൻ ലോകത്രയത്തെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കാളാഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
പ്രാക്രോശന്തി ഹതഃ കഷ്ടം പ്രഹ്ലാദോ ഽയം യമേന ഹി
അവരവൻ ദു:ഖത്തിൽ നിലവിളിച്ചു: 'അയ്യോ, പ്രഹ്ലാദൻ യമന്റെ കൈയിൽ വീണു!'
പ്രോവാച മാ ഭൈഷ്ടച മയി സ്ഥിതേ കോ ഽയം സുരാധമഃ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഈ ദൈവശത്രു ആരാണ്?'
ജഗര്ജ ച മഹാനാദം യഥാ പ്രാവൃഷി തോയദഃ
അവൻ മഴക്കാലത്തെ ഇടിമേഘംപോലെ മഹാനാദത്തോടെ ഗർജിച്ചു.
സാധുവാദം ദദുര്ഹൃഷ്ടാ ദൈത്യദാനവയൂഥപാഃ
ദൈത്യരും ദാനവരും സന്തോഷത്തോടെ 'ശബാശ്' എന്ന് വിളിച്ചു.
ദുഃസഹം ദുര്ധരം മത്വാ അന്തര്ധാനമഗാദ് യമഃ
അത് സഹിക്കാനാവില്ല, താങ്ങാനാവില്ലെന്ന് കരുതി യമൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ദാരയാമാസ ബലവാന് ദേവസൈന്യം സമന്തതഃ
ശക്തനായവൻ ദേവസൈന്യത്തെ എല്ലാടും കീറിത്തെറിപ്പിച്ചു.
ഗദയാ ദാരയാമാസ തമഭ്യാഗാദ് വിരോചനഃ
അവൻ ഗദയാൽ അടിച്ചു; വിരോചനൻ അവന്റെ നേരെ വന്നു.
ജലേശം താഡയാമാസ മുദ്ഗരൈഃ കണപൈരപി
അവൻ ജലേശനെ മുദ്ഗരങ്ങളാലും കല്ലുകളാലും അടിച്ചു.
അഭിദ്രുത്യ ബബന്ധാഥ പാശൈര്മത്തഗജം ബലീ
ശക്തനായവൻ ഓടിവന്ന് പാശംകൊണ്ട് കുപിതമായ ആനയെ കെട്ടി.
വരുണം ച സമഭ്യേത്യ മധ്യേ ജഗ്രാഹ നാരദ
വരുണനോടു സമീപിച്ച്, നാരദൻ അവനെ നടുവിൽ പിടിച്ചു.
മമര്ദ ച തഥാ പദ്ഭ്യാം സവാഹം സലിലേശ്വരാമ്
അവൻ ജലേശന്മാരെയും അവരുടെ വാഹനങ്ങളെയും കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടി.