സമുത്തരന്തോ വേഗേന യോധാ ജയധനേപ്സവഃ
വിജയത്തിന്റെ പ്രതിഫലം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച യോദ്ധാക്കൾ അതിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്കു വന്നു.
രക്ഷാംസി യക്ഷാശ്ച സുസപ്രഹൃഷ്ടാഃ പിശാചയൂഥാസ്ത്വഭിരേമിരേ ച
രാക്ഷസന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, സന്തോഷത്തോടെ പിശാചുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ അവിടെ ആനന്ദിച്ചു.
വസാം വിലുമ്പന്തി ച വനിസ്ഫുരന്തി ഗര്ജന്ത്യഥാന്യോന്യമഥോ വയാംസി
അവർ മാംസം കൊള്ളയടിച്ചു, ചാടിക്കളിച്ചു, പരസ്പരം കൂവിയിളച്ചു; പക്ഷികളും അതുപോലെ ചെയ്തു.
ശസ്ത്രപ്രതപ്താ നിപതന്തി ചാന്യേ യുദ്ധം ശ്മശാനപ്രതിമം ബഭൂവ
അയാളുകൾ ആയുധങ്ങളാൽ ദഹിച്ചുവീണു; യുദ്ധഭൂമി ശ്മശാനത്തെപ്പോലെ ആയി.
യുദ്ധം ബഭൌ പ്രാണപണേപവിദ്ധം ദ്വന്ദ്വേ ഽതിശസ്ത്രാക്ഷഗതോ ദുരോദരഃ
ജീവൻ പണയമായി വെച്ചുള്ള യുദ്ധം പ്രകാശിച്ചു; ഇരട്ടയോദ്ധാക്കൾ ആയുധത്തിലും പാശകത്തിലും പ്രാവീണ്യം കാണിച്ചു, കഷ്ടപ്പാടിൽ വയറു ചുരുങ്ങിയവരായി.
മത്തേഭഷ്ടഷ്ടസ്ഥിതമുഗ്രതേജസം സമേയിവാന് ദേവപതിം ശതക്രതുമ്
കുപിതനായ ആനപ്പുറത്ത് കയറി, ഭയങ്കരമായ തേജസ്സോടെ ദേവേന്ദ്രൻ ശതക്രതു അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രഹ്ലാദനാമാ തുരഗാഷ്ടയുക്തം രഥം സമാസ്ഥായ സമുദ്യാതാസ്ത്രഃ
പ്രഹ്ലാദൻ എന്നവൻ എട്ടു കുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥത്തിൽ കയറി, ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തി യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി നിന്നു.
വായും സമഭ്യേത്യ ച ശമ്ബരോ ഽഥ മയോ ഹുതാശം യുയുധേ മുനീന്ദ്ര
ശംബരൻ വായുവിനോട് നേരെ ചെന്നു; മയൻ അഗ്നിയോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു, മഹർഷിയേ.
സുരാന് ഹുതാശാര്കവസൂരകേശ്വരാന് ദ്വന്ദ്വം സമാസാദ്യ മഹാബലാന്വിതാഃ
ദേവന്മാരായ അഗ്നി, സൂര്യൻ, വായു, ഗ്രഹനാഥന്മാർ ശക്തരായ ശത്രുക്കളെ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടി.
മുഞ്ചന്തി നാരാചഗണാന് സഹസ്രശ അഗച്ഛ ഹേ തിഷ്ഠസി കിം ബ്രുവന്തഃ
അവർ ആയിരക്കണക്കിന് ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾ വിട്ടു; 'പോകൂ! നിൽക്കൂ! എന്തിനാണ് നീ നില്ക്കുന്നത്?' എന്ന് വിളിച്ചു.
മന്ദാകിനീവേഗനിഭാം വഹന്തീമ് പ്രവര്തയന്തോ ഭയദാം നദീം ച
മന്ദാകിനിയുടെ ഒഴുക്കുപോലെയുള്ള ഒരു ഭയങ്കരമായ നദിയെ അവർ ഒഴുവാക്കി.
പിശാചരക്ഷോഗണപുഷ്ടിവര്ധനീമുത്തര്തുമിച്ഛദ്ഭിരസൃഗ്നദീ ബഭൈ
ആ നദി, ഭൂതഗണങ്ങളുടെയും പിശാചുകളുടെ ശക്തി കൂട്ടുന്നതായിരുന്നു; അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അതി ഭയാനകമായിരുന്നു, കാരണം അതിൽ രക്തം ഒഴുകുകയായിരുന്നു.
നയന്തി താന്പ്സരസാം ഗണാഗ്ര്യാ ഹതാ രണേ യേ ഽഭിമുഖാസ്തു ശൂരാഃ
യുദ്ധത്തിൽ വീര്യത്തോടെ നേരിട്ട് വീണ വീരന്മാരെ, അപ്സരസുകളുടെ പ്രധാന സംഘം കൊണ്ടുപോയി.
സഹസ്രക്ഷോ മഹാചാപമാദായ വ്യസൃജച്ഛരാന്
ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ വലിയ വില്ലെടുത്ത് അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
പുരന്ദരായ ചിക്ഷേപ ശരാന് ബര്ഹിണവാസസഃ
മയിലിന്റെ ഇരുണ്ടപട്ടയണിഞ്ഞ പുരന്ദരനിലേക്കാണ് അവൻ അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞത്.
രുക്മപുങ്ഖൈര്മഹാവേഗൈരാജഘ്നതുരുഭാവപി
രണ്ടുപേരും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ചയുള്ള വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
ചിക്ഷേപ ദൈത്യരാജായ തം ദദര്ശ തഥാന്ധകഃ
അവൻ ദൈത്യരാജാവിനോട് അമ്പ് എറിഞ്ഞു; അങ്ങനെ ആന്ധകൻ അത് കണ്ടു.
താന് ഭസ്മസാത്തദാ ചക്രേ നഗാനിവ ഹുതാശനഃ
അവൻ അവരെ പർവതങ്ങളെപ്പോലെ അഗ്നി ചാരമാക്കുന്നതുപോലെ ചാരമാക്കി.
സമാപ്ലുത്യ രഥാത്തസ്ഥൌ ഭുവി ബാഹു സഹായവാന്
രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടി ഭൂമിയിൽ ശക്തമായ കൈകളോടെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം നിന്നു.
ഭസ്മ കൃത്വാഥ കുലിശമന്ധകം സമുപായയൌ
അവരെ ചാരമാക്കി, കുലിശം എടുത്ത് ആന്ധകനിലേക്കു സമീപിച്ചു.
പാതയാമാസ ബലവാന് ജഗര്ജ ച തദാന്ധകഃ
ശക്തനായ ആന്ധകൻ ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി ഉഗ്രമായി അരിപ്പിച്ചു.
വവര്ഷ താന് വാരയന് സ സമഭ്യായാച്ഛതക്രതുമ്
അവൻ അവരെ അടിച്ചുതകർത്തു പിൻതള്ളിച്ചു, ശതക്രതുവിന്റെ നേരെ മുന്നേറി.
ഗജേന്ദ്രം പാതയാമാസ പ്രഹാരൈര്ജര്ജരീകൃതമ്
അവൻ ആനകളുടെ രാജാവിനെ ശക്തമായ അടികൾകൊണ്ട് തകർത്തു വീഴ്ത്തി.
പാണിനാ വജ്രമാദായ പ്രവിവേശാമരാവതീമ്
കൈയിൽ വജ്രം എടുത്ത്, അവൻ അമരാവതിയിലേക്കു കടന്നു.
പാതയാമാ ദ്രത്യേന്ദ്രഃ പാദമുഷ്ടിതലാദിഭിഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കാൽ, മുഷ്ടി മുതലായവ ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി.
സമഭ്യധാവത് പ്രഹ്ലാദം ഹന്തുകാമഃ സുരോത്തമഃ
ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ പ്രഹ്ലാദനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
ഹിരണ്യകശിപോഃ പുത്രശ് ചാപമാനമ്യ വേഗവാന്
ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വേഗശാലിയായ മകൻ വില്ല് വെട്ടിച്ച് തയ്യാറായി നിന്നു.
ശാതയിത്വാ പ്രചിക്ഷേപ ദണ്ഡം ലോകഭയങ്കരമ്
അത് തകർത്ത ശേഷം, ലോകങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ദണ്ഡം അവൻ എറിഞ്ഞു.
ജജ്വാല കാലഗ്നിനിഭോ യദ്വദ് ദഗ്ധും ജഗത്ത്രയമ്
അവൻ ലോകത്രയത്തെ ദഹിപ്പിക്കാൻ കാളാഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു.
പ്രാക്രോശന്തി ഹതഃ കഷ്ടം പ്രഹ്ലാദോ ഽയം യമേന ഹി
അവരവൻ ദു:ഖത്തിൽ നിലവിളിച്ചു: 'അയ്യോ, പ്രഹ്ലാദൻ യമന്റെ കൈയിൽ വീണു!'