പീതവാസസമഭ്യേത്യ ദാനവോ വാക്യമബ്രവീത്
മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച ദാനവൻ സമീപിച്ചു വന്നു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
വിജേതും നാദ്യ ശക്നോമി ഏതന്മേ കാരണം വദ
ഇന്ന് ഞാൻ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല; അതിന് കാരണം പറയൂ.
സാധ്യോ വിപ്രവരോ ധീമാന് മൃധേ ദേവാസുരൈരപി
ആ ജ്ഞാനിയും ഉത്തമൻ ആയ ബ്രാഹ്മണനെ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പോലും യുദ്ധത്തിൽ ആദരിക്കണം.
തത്കഥം യത്പ്രതിജ്ഞാതം തദസത്യം ഭവിഷ്യതി
അപ്പൊൾ, വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് എങ്ങനെ അസത്യമായിത്തീരും?
തസ്മാത്തവാഗ്രതോ വിഷ്ണോ കരിഷ്യേ കായശോധനമ്
അതിനാൽ, വിഷ്ണുവേ, നിന്റെ മുമ്പിൽ ഞാൻ ശരീരശുദ്ധി നടത്താം.
ശിരഃസ്നാതസ്തദാ തസ്ഥൌ ഗൃണന് ബ്രഹ്മ സനാതനമ്
തല കഴുകി, അവൻ അപ്പോൾ നില്ക്കുമ്പോൾ, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തെ സ്തുതിച്ചു.
ഗച്ഛ ജേഷ്യസി ഭക്ത്യാ തം ന യുദ്ധേന കഥഞ്ചന
പോവൂ; ഭക്തിയാൽ നീ അവനെ ജയിക്കും, യുദ്ധം കൊണ്ടല്ല.
ജിതോ ഽയം ത്വത്പ്രസാദേന ശക്രഃ കിമുത ധര്മജഃ
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഇന്ദ്രൻ ജയിക്കപ്പെട്ടു; പിന്നെ ധർമ്മജനെന്ത്?
ന സ്ഥാതും ത്വത്പ്രസാദേവ ശക്യം കിമു കരോമ്യജ
നിന്റെ കൃപയ്ക്ക് എതിരെ നില്ക്കാൻ കഴിയില്ല; ജനനമില്ലാത്തവനേ, ഞാൻ还能 എന്ത് ചെയ്യും?
ധര്മം പ്രവര്ത്താപയിതും തപശ്ചര്യാം സമാസ്ഥിതഃ
ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കാൻ അവൻ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തം പരാജേഷ്യസേ ഭക്ത്യാ തസ്മാച്ഛുശ്രൂഷ ധര്മജമ്
നീ ഭക്തിയാൽ അവനെ ജയിക്കും; അതിനാൽ ധർമ്മജനെ സേവിക്കൂ.
അബ്രവീദ്വചനം ഹൃഷ്ടഃ സമാഹൂയാന്ധകം മുനേഷ
ആനന്ദത്തോടെ അവൻ അന്ധകനെ വിളിച്ചു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, മഹർഷേ:
മയോത്സൃഷ്ടമിദം രാജ്യം പ്രതീച്ഛസ്വ മഹാഭുജ
ഞാൻ വിട്ടു കൊടുത്ത ഈ രാജ്യം നീ സ്വീകരിക്കൂ, മഹാബാഹുവേ.
പ്രഹ്ലാദോ ഽപി തദാഗച്ഛത് പുണ്യം ബദരികാശ്രമമ്
പ്രഹ്ലാദനും അപ്പോൾ പുണ്യമായ ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് വന്നു.
കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ വവന്ദേ ചരണൌ തയോഃ
കൈകൂപ്പി, അവൻ ഇരുവരുടെയും പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി.
കിമര്ഥം പ്രണതോ ഽസീഹ മാമജിത്വാ മഹാസുര
നീ എന്നെ ജയിക്കാതെ ഇവിടെ വന്ന് എങ്ങനെ വണങ്ങുന്നു, മഹാസുരാ?
ത്വം ഹി നാരായണോ ഽനന്തഃ പീതവാസാ ജനാര്ദനഃ
നീ തന്നെയാണ് നാരായണനും അനന്തനും, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച ജനാർദ്ദനനും.
ത്വമവ്യയോ മഹേശാനഃ ശാശ്വതഃ പുരുഷോത്തമഃ
നീ അക്ഷയനും മഹേശ്വരനും ശാശ്വതനും പരമപുരുഷനും ആണു.
ജപന്തി സ്നാതകാസ്ത്വാം ച യജന്തി ത്വാം ച യാജ്ഞികാഃ
പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ പണ്ഡിതന്മാർ നിന്റെ നാമം ജപിക്കുന്നു, യാഗങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
മഹാമീനോ ഹയശിരാസ്ത്വമേവ വരകച്ഛപഃ
നീ മഹാമത്സ്യനും, കുതിരമുനയുള്ളവനും, ഉത്തമമായ ആമയും ആണല്ലോ.
മത്പിതുര്നാശനകരോ ഭവാനപി നൃകേസരീ
എന്റെ അച്ഛനെ നശിപ്പിച്ച നരസിംഹൻ നീ തന്നെയല്ലേ.
സൂര്യോ മൃഗാങ്കോ ഽചലജങ്ഗമാദ്യോ ഭവാന് വിഭോ നാഥ ഖഗേന്ദ്രകേതോ
നീ സൂര്യനും, ചന്ദ്രനും, അചലവും ചലനമുള്ളതും എല്ലാം ഉദ്ഭവിച്ചവനും, പ്രഭുവും, നാഥനും, പക്ഷിരാജാവിന്റെ പതാകയും ആണല്ലോ.
ത്വയാ വ്യാപ്തം ജഗത്സര്വം കസ്ത്വാം ജേഷ്യതി മാധവ
സകല ലോകവും നിന്നാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആരാണ് നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയുക, മാധവാ?
നാന്യഥാ ത്വം പ്രശക്തോ ഽസി ജേതും സര്വഗതാവ്യയ
മറ്റെന്തായാലും, സർവവ്യാപിയായും അക്ഷയനായും നിന്നെ ജയിക്കാൻ ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
ഭക്ത്യാ ത്വനാന്യയാ ചാഹം ത്വയാ ദൈത്യ പരാജിതഃ
നിനക്കുള്ള അനന്യഭക്തിയാൽ ഞാൻ നിന്നാൽ പരാജയപ്പെട്ടു, ദൈത്യാ.
ദണ്ഡാര്ഥം തേ പ്രദാസ്യാമി വരം വൃണു യമിച്ഛസി
ശിക്ഷയ്ക്കായി ഞാൻ നിന്നെ ഒരു വരം നൽകാം; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണോ അതു തിരഞ്ഞെടുക്കു.
തന്മേ പാപം ലയം യാതു ശാരീരം മാനസം തഥാ
എന്റെ പാപങ്ങൾ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ഉള്ളതും നശിക്കട്ടെ.
നരേണ യദ്യപ്യഭവദ് വരമേതത്പ്രയച്ഛ മേ
ഈ വരം ഒരു മനുഷ്യന് നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ദയവായി അതു എന്നെ നൽകണം.
ദ്വിതീയം പ്രാര്ഥയ വരം തം ദദാമി തവാസുര
രണ്ടാമത്തെ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ; അതും ഞാൻ നിന്നെ നൽകും, അസുരാ.
ദേവാര്ചനേ ച നിരതാ ത്വച്ചിത്താ ത്വത്പരായണാ
ദേവാരാധനയിൽ ലീനരായി, മനസ്സു നിനക്കു സമർപ്പിച്ചവരും, നിന്നിൽ അർപ്പിതരായവരും—