തേ യാന്തി നിയതം സ്ഥാനം യത്ര യോഗേശ്വരോ ഹരിഃ
അവർ ഉറപ്പായും യോഗേശ്വരനായ ഹരിയാണ് വസിക്കുന്ന ആ സ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നു.
സാ തു ജന്മസഹസ്രേണ ന തപോഭിരവാപ്യതേ
ആ സ്ഥലം ആയിരം ജന്മം തപസ്സു ചെയ്താലും ലഭിക്കില്ല.
യസ്യ നാസ്തി പരാ ഭക്തിഃ സതതം മധുസൂദനേ
മധുസൂദനനിൽ എപ്പോഴും പരമഭക്തി ഇല്ലാത്തവർക്കു—
വൃഥാ തപശ്ച കീര്തിശ്ച യോ ദ്വേഷ്ടി മധുസൂദനമ്
മധുസൂദനനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കു തപസ്സും പ്രശസ്തിയും എല്ലാം വ്യർത്ഥമാണ്.
നമോ നാരായണായേതി മന്ത്രഃ സര്വാര്ഥസാധകഃ
'നമോ നാരായണായ' എന്ന മന്ത്രം എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്നു.
യേഷാമിന്ദീവരശ്യാമോ ഹൃദയസ്ഥോ ജനാര്ദനഃ
ഇന്ദീവരപ്പൂവുപോലെ നീലനിറമുള്ള ജനാർദ്ദനൻ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു—
നാരായണം നമസ്കൃത്യ സര്വകര്മാണി കാരയേത്
നാരായണനെ നമസ്കരിച്ച ശേഷം എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യണം.
തേ നാമ സ്മരണാദ്വിഷ്ണോര്നാസം യാന്തി മഹാസുര
വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം സ്മരിച്ചാൽ, മഹാസുരാ, അവർ നാശത്തിലേക്ക് പോകുന്നില്ല.
നാരായണപ്രണാമസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്
നാരായണനെ നമസ്കരിക്കുന്നതിന്റെ ഫലത്തിന് പത്തിരണ്ടു ഭാഗം പോലും തുല്യമല്ല.
താനി സര്വാണ്യവാപ്നോതി വിഷ്ണോര്നാമാനുകീര്തനാത്
വിഷ്ണുവിന്റെ നാമങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാം ലഭിക്കും.
പ്രാപ്യന്തേ യേ തു കൃഷ്ണസ്യ നമസ്കാരപരൈര്ന രൈഃ
കൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ മറ്റാർക്കും ലഭിക്കില്ല.
സുചീര്ണതപസാം നൄണാം തതാ ഫലം ന കദാചന
നാളുകളോളം കഠിനതപം ചെയ്തവർക്കും ആ ഫലം ഒരിക്കലും ലഭിക്കില്ല.
തേ ലഭന്ത്യുപവാസസ്യ ഫലം നാസത്യത്ര സംശയഃ
അവർക്ക് ഉപവാസത്തിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും — ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
തത്പ്രസാദാത് പരാം സിദ്ധിം ബലേ പ്രാപ്സ്യസി ശാശ്വതീമ്
അവന്റെ കൃപയാൽ നീ പരമമായും ശാശ്വതമായും വിജയത്തെ നേടും, ബലി.
തമേവാശ്രിത്യ ദേവേശം സുഖം പ്രാപ്യസി പുത്രക
ആ ദേവതകളുടെ നാഥനിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചാൽ നീ സന്തോഷം കണ്ടെത്തും, മകനേ.
സര്വത്രഗം ശുഭദം ബ്രഹ്മമയം പുരാണമ് തേ യാന്തി വൈഷ്ണവപദം ധ്രുവമക്ഷയഞ്ച
ശാശ്വതവും അക്ഷയവുമായ വൈഷ്ണവപദം പ്രാപിക്കുന്നവർ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, മംഗളകരമായ, പുരാതനമായ, ബ്രഹ്മനാൽ നിറഞ്ഞ ആ സ്ഥാനത്തെത്തുന്നു.
തേ ധൌതപാണ്ഡുരപുടാ ഇവ രാജഹംസാഃ സംസാരസാഗരജലസ്യ തരന്തി പാരമ്
രാജഹംസങ്ങളെപ്പോലെ വെള്ളയായ ചിറകുകളോടെ അവർ സംസാരസമുദ്രത്തിലെ ജലത്തെ കടന്ന് മറുകരയിൽ എത്തുന്നു.
ധ്യാനേന തേന ഹതകില്ബഷവേദനാസ്തേ മാതുഃ പയോധരരസം ന പുനഃ പിബന്തി
ആ ധ്യാനത്തിലൂടെ പാപവേദനയിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, അവർ വീണ്ടും അമ്മയുടെ പാൽരസം കുടിക്കേണ്ടി വരില്ല.
പദ്മാലയാവദനപങ്കജഷട്പദാഖ്യം നൂനം പ്രയാന്തി സദനം മധുഘാതിനസ്തേ
പദ്മാലയയായ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖകമലവും മധുഹന്താവിന്റെ വാസസ്ഥലവും ആ മധുരമുള്ളതിൽ, അവർ തീർച്ചയായും എത്തുന്നു.
തേ മുക്തപാപാഃ സുഖിനോ ഭവന്തി യഥാമൃതപ്രാശനതര്പിതാസ്തു
പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, അവർ അമൃതം അനുഭവിച്ചവരെപ്പോലെ സന്തോഷവാന്മാരായി മാറുന്നു.
കാര്യം വിഷ്ണോഃ ശ്രദ്ദധാനൈര്മനുഷ്യൈഃ പൂജാതുല്യം തത് പ്രശംസന്തി ദേവാ
വിഷ്ണുവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ വിശ്വാസപൂർവ്വം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തിയെ ദേവന്മാർ പൂജയ്ക്ക് തുല്യമായി പ്രശംസിക്കുന്നു.
പുഷ്പൈശ്ച പത്രൈര്ജലപല്ലവാദിഭിര്നൂനം സ മുഷ്ടോ വിധിതസ്കരേണ
പൂക്കൾ, ഇലകൾ, വെള്ളം, കൊമ്പുകൾ മുതലായവകൊണ്ട്—even അതിൽ അല്പമായാലും, വിധിയുടെ കളിയാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടാലും—അവൻ സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നു.
യാ ഗതിഃ പ്രാപ്യതേ ലോകേ താം മേ വക്തുമിഹാര്ഹസി
ഈ ലോകത്ത് ലഭിക്കുന്ന ഗതിയെ നീ എനിക്ക് ഇവിടെ വിശദമായി പറയണം.
കാനി ദാനാനി ശസ്താനി പ്രീണനായ ജഗദ്ഗുരോഃ
ലോകഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഏത് ദാനങ്ങൾ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്ന് പറയണം.
കാനി പുണ്യാനി ശസ്താനി വിഷ്ണോസ്തുഷ്ടിപ്രദാനി വൈ
വിഷ്ണുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഏത് പുണ്യങ്ങൾ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണെന്നും പറയണം.
തദപ്യശേഷം ദൈത്യേന്ദ്ര മമാഖ്യാതുമിഹാര്ഹസി
ദൈത്യേന്ദ്രാ, ഇതെല്ലാം നീ എനിക്ക് വിശദമായി പറയണം.
ബലേ ദാനാനി ദീയന്തേ താനൂചുര്മുനയോ ഽക്ഷയാന്
ബലി നൽകിയ ദാനങ്ങൾ അക്ഷയമാണെന്ന് മുനികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
തച്ചിത്തസ്തന്മയോ ഭൂത്വാ ഉപവാസീ നരോ ഭവേത്
ആ ചിന്തയിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, അതിൽ ലയിച്ച്, ഒരു മനുഷ്യൻ ഉപവാസം ആചരിക്കണം.
ഏതാന് ദ്വിഷന്തി യേ മൂഢാസ്തേ യാന്തി നരകം ധ്രുവമ്
ഈ സത്യങ്ങളെ വെറുക്കുന്ന മൂഢന്മാർ നിർബന്ധമായും നരകത്തിൽ പോകും.
ഏവമാഹ ഹരിഃ പൂര്വം ബ്രാഹ്മണാ മാമകീ തനുഃ
ഇങ്ങനെ ഹരി മുമ്പ് പറഞ്ഞത്: 'ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്റെ തന്നെ ശരീരമാണ്.'