ചകാരോപരി പീനാഭ്യാം സ്തനാഭ്യാം സാ ഹി മാം തതഃ
അവൾ തന്റെ രണ്ടു നിറഞ്ഞ മുലകളാൽ എന്നെ മുകളിലൂടെ അമർത്തി.
തതോ ഽനുപ്ലപതസ്തത്ര ഹാരേ മര്കടബന്ധനമ്
അപ്പോൾ ഒരു കുരങ്ങൻ കെട്ടിയ കയരുപോലുള്ള ഒരു കുരു ഹാരത്തിൽ വീണു.
ഭൂയോ ഽപി നരകം ഘോരം പ്രപന്നോ ഽസ്മി സുദുര്മതിഃ
പിന്നീട്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ഞാൻ വീണ്ടും ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ വീണു.
സ ചൈകദാ മാം ശകടേ നിയോജ്യ സ്വാം വിലാസിനീമ്
ഒരു പ്രാവശ്യം, അവൻ എന്നെ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരു ചക്കയിൽ കയറ്റി.
തതോ ഽഗ്രതഃ സ ചണ്ഡാലോ ഗതസ്ത്വേവാസ്യ പൃഷ്ഠതഃ
അപ്പോൾ ചണ്ഡാളൻ മുന്നോട്ട് പോയി, ഞാൻ അവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു.
പൃഷ്ഠസ്തു സമാലോക്യ വിപര്യസ്തസ്തഥോത്പ്ലുതഃ
അവൻ പിന്നോട്ട് നോക്കി എന്നെ കണ്ടു, തിരിഞ്ഞ് അതുപോലെ ചാടുകയും ചെയ്തു.
യോക്ത്രേ സുബദ്ധ ഏവാസ്മി പഞ്ചത്വമഗമം തതഃ
ഞാൻ കയറിൽ ഉറപ്പായി കെട്ടിയതുകൊണ്ട്, പിന്നീട് മരണം നേരിട്ടു.
അതസ്തവ ഗൃഹേ ജാതസ്ത്വഹം ജാതിമനുസ്മരന്
അങ്ങനെ, ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു, മുൻജന്മം ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ട്.
പൂര്വാഭ്യാസാച്ച ശാസ്ത്രാണി ബന്ധനം ചാഗതം മമ
മുൻപരിചയത്തിന്റെ ഫലമായി, ശാസ്ത്രങ്ങളും ബന്ധനവും എന്നിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്.
പാപാനി ഘോരരൂപാണി മനസാ കര്മണാ ഗിരാ
ഭയാനകമായ പാപങ്ങൾ മനസ്സിലൂടെ, പ്രവർത്തിയിലൂടെ, വാക്കിലൂടെ ഉണ്ടായി.
ബന്ധനം വാ വധോ വാപി പൂര്വാഭ്യാസേന ജായതേ
ബന്ധനമോ മരണമോ മുൻപരിചയത്തിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്നു.
ഭവാന് ദിവാകീര്തിമിമം സുപുത്രം ഗാര്ഹസ്ഥ്യധര്മേ വിനിയോജയസ്വ
നീ ഈ സുതനായ ദിവാകീർത്തിയെ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഭവാന് ദിവാകീര്തിമിമം സുപുത്രം ഗാര്ഹസ്ഥ്യധര്മേ വിനിയോജയസ്വ
നീ ഈ സുതനായ ദിവാകീർത്തിയെ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ജഗാമ പുണ്യം സദനം മുരാരേഃ ഖ്യാതം ബദര്യാശ്രമമാദ്യമീഡ്യമ്
അവൻ പുരുഷോത്തമനായ മുരാരിയുടെ വിശുദ്ധമായ, പ്രശസ്തമായ ബദര്യാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്മാച്ച പൂര്വം ദ്വിജവര്യ വൈ മയാ അഭ്യസ്തമാസീന്നനു തേ ബ്രവീമി
മുൻകാലത്ത് ഞാൻ അഭ്യസിച്ചതാണ്, അതാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പറയുന്നത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.
ജ്ഞാനാനി ചൈവാബ്യസംതാം ഹി പൂര്വം ഭവന്തി ധര്മാര്ഥശാംസി നാഥ
ജ്ഞാനം മുൻകൂട്ടി അഭ്യസിക്കപ്പെടുന്നു; നാഥാ, ധർമ്മവും അർത്ഥവും സംബന്ധിച്ച ഉപദേശങ്ങൾ ഉദിച്ചുവരുന്നു.
ധ്യായംസ്തദാസ്തേ മധുകൈടഭഘ്നം നാരായണം ചക്രഗദാസിപാണിമ്
അവൻ ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു, മധുവിനെയും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ച, ചക്രം, ഗദ, വാൾ എന്നിവ കൈയിൽ പിടിച്ച നാരായണനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
ജജ്ഞവാടമുപാഗമ് ഉച്ചൈര്വചനമബ്രവീത്
അവൻ യജ്ഞവാടത്തിലേക്ക് സമീപിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യജ്ഞോ ഽശ്വമേധഃ പ്രവരഃ ക്രതൂനാം മുഖ്യസ്തഥാ സത്രിഷു ദൈത്യനാഥഃ
അശ്വമേധം യജ്ഞങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്, ദൈത്യാധിപനേ.
സാര്ഘപാത്രഃ സമഭ്യാഗാദ്യത്ര ദേവഃ സ്ഥിതോ ഽഭവത്
യജ്ഞഫലത്തിന് വേണ്ട പാത്രം കൊണ്ടുവന്നു, അവിടെ ദേവൻ തന്നെ സന്നിഹിതനായിരുന്നു.
ഭരദ്വാജര്ഷിണാ സാര്ധം യജ്ഞവാടം പ്രവേശയത്
ഭരദ്വാജമുനിയോടൊപ്പം അവൻ യജ്ഞവാടത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രോവാച ഭഗവന് ബ്രൂഹി കിം ദദ്മി തവ മാനദ
അവൻ ചോദിച്ചു: 'ഭഗവാനേ, പറയൂ—ഞാൻ എന്ത് തരണമെന്നു? മഹത്വം നൽകുന്നവനേ.'
വിഹസ്യ സുചിരം കാലം ഭരദ്വാജമവേക്ഷ്യ ച
ദീർഘകാലം പുഞ്ചിരിയോടെ ഭരദ്വാജനെ നോക്കി.
ന സ ധാരയതേ ഭൂമ്യാം പാരക്യാം ജാതവേദസമ്
അവൻ വിദേശഭൂമിയിൽ ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിക്കാറില്ല.
മച്ഛരീരപ്രമാണേന ദേഹി രാജന് പദത്രയമ്
രാജാവേ, എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അളവിൽ മൂന്നു അടി ഭൂമി എനിക്ക് തരിക.
ബാണം ച തനയം വീക്ഷ്യ ഇദം വചനമബ്രവീത്
ബാണനെന്ന തന്റെ മകനെയെ നോക്കി അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യേന ക്രമത്രയം മൌര്ഖ്യാദ് യാചതേ ബുദ്ധിതോ ഽപി ച
ബുദ്ധിയുള്ളവനാണെങ്കിലും, മൂഢത്വം കൊണ്ടു മൂന്നു അടി മാത്രം ചോദിക്കുന്നവൻ ആരാണ്?
ധനാദികം ഭൂരി ന വൈ ദദാതി യഥേഹ വിഷ്ണോര്ന ബഹുപ്രയാസഃ
വളരെ സമ്പത്തോ മറ്റോ അവൻ ചോദിക്കുന്നില്ല; വിഷ്ണുവിനോടു ഇതിൽ അധികം പ്രയാസമില്ല.
മയി ദാതരി യശ്ചായമദ്യ യാചേത് പദത്രയമ്
ഞാൻ തന്നെയാണു ദാനി, ഇന്നും അവൻ മൂന്നു അടി ചോദിക്കുന്നു.
യാചസ്വ വിഷ്ണോ ഗജവാജിഭൂമിം ദാസീഹിരണ്യം യദഭീപ്സിതം ച
വിഷ്ണുവിനോടു ആന, കുതിര, ഭൂമി, ദാസികൾ, പൊന്നു—നിനക്ക് ആഗ്രഹമുള്ളതെന്തും ചോദിക്കു.