ധര്മാര്ഥകാമശാസ്ത്രാണി പ്രത്യഭാസന്ത സര്വശഃ
ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുടെ ശാസ്ത്രങ്ങൾ എനിക്കെങ്ങുമെങ്ങുമെല്ലാം പ്രത്യക്ഷമായി.
ഏകവസ്ത്രപരീധാനോ നഗരാന്നിര്യയൌ ബഹിഃ
ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച് അവൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി.
സാ നിര്ഗതേ തു രമണേ മമാന്തികമുപാഗതാ
അവൾ പുറത്തേക്കു പോയപ്പോൾ എന്റെ പ്രിയം എന്നോടു സമീപിച്ചു.
യഥൈവ ധര്മശാസ്ത്രാണി തഥാഹമവദം ച താമ്
ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നതുപോലെയാണ് ഞാൻ അവളോടു സംസാരിച്ചത്.
ചിത്തം ഹരസി മേ ഭീരു കോകിലാ ധ്വനിനാ യഥാ
ഭയക്കരിയേ, കുയിലിന്റെ പാട്ടുപോലെ നീ എന്റെ മനസ്സിനെ കവർന്നെടുക്കുന്നു.
കഥമേവാവയോര്വ്യാഘ്ര രതിയോഗമുപേഷ്യതി
വ്യാഘ്രനേ, നമ്മുടെ ഇടയിൽ രതിയോഗം എങ്ങനെയാണ് സാധ്യമാവുക?
ദ്വാരമുദ്ഘാടയസ്വാദ്യ നിര്ഗമിഷ്യാമി സത്വരമ്
പ്രിയമേ, വാതിൽ തുറക്കു, ഞാൻ ഉടൻ പുറത്തേക്കു പോകാം.
രാത്രാവുദ്ഘാടയിഷ്യാമ തതോ രംസ്യാവ സ്വേച്ഛയാ
രാത്രിയിൽ ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കും; പിന്നെ നമ്മൾ ഇഷ്ടംപോലെ ആസ്വദിക്കാം.
തസ്മാദുദ്ഘാടയ ദ്വാരം മാം ബന്ധാച്ച വിമോചയ
അതിനാൽ വാതിൽ തുറക്കൂ, എന്നെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കൂ.
ഉദ്ഘാടിതേ തതോ ദ്വാരേ നിര്ഗതോ ഽഹം ബഹിഃ ശ്രണാത്
വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി.
സാ ഗൃഹീതാ ച നൃപതേര്ഭാര്യാ രമിതുമിച്ഛതാ
അവിടെ രാജാവിന്റെ ഭാര്യയെ, ഒരാൾ തന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായി പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
ശസ്ത്രഹസ്തൈഃ സര്വതശ്ച തൈരഹം പരിവേഷ്ടിതഃ
അവരിൽ ചിലർ ആയുധങ്ങൾ കൈയിൽ പിടിച്ച് എന്നെ എല്ലാടും ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
വധ്യമാനോ ഽബ്രുവമഹം മാ മാ ഹിംസധ്വമാകുലാഃ
എന്നെ കൊല്ലുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ദയവായി, എന്നെ വേദനിപ്പിക്കരുത്, ഭയപ്പെട്ടവരേ.'
ദൃഢം വൃക്ഷേ സമുദ്ബ്ധ്യ ഘാതയന്ത തപോധന
ശക്തമായി ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ കെട്ടി, മഹർഷേ, അവർ എന്നെ അടിച്ചു കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മുക്തോ വര്ഷസഹസ്രാന്തേ ജാതോ ഽഹം ശ്വേതഗര്ദഭഃ
ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ മോചിതനായി, ഒരു വെള്ള കഴുതയായി ജനിച്ചു.
തത്രാപി സര്വവിജ്ഞാനം പ്രത്യഭാസത് തതോ മമ
അവിടെത്തന്നെ, എന്റെ എല്ലാ അറിവുകളും വീണ്ടും എന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.
ഏകദാ നവരാഷ്ട്രീയാ ഭാര്യാ തസ്യാഗ്രജന്മനഃ
ഒരു ദിവസം നവരാജ്യക്കാരിൽ ഏറ്റവും മൂത്തവന്റെ ഭാര്യ,
താമുവാച പതിര്ഗച്ഛ ആരുഹ്യം ശ്വേതഗര്ദഭമ്
അവളുടെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു: 'പോവൂ, ആ വെള്ള കഴുതയിൽ കയറി.'
ഇത്യേവമുക്താ സാ ഭര്ത്രാ തന്വീ മാമധിരുഹ്യ ച
ഭർത്താവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾക്കുശേഷം, സുന്ദരിയായ അവൾ എന്നിൽ കയറി.
തതോര്ഽധപഥി സാ തന്വീ മത്പൃഷ്ഠാദവരുഹ്യ വൈ
പാതിവഴി കടന്നപ്പോൾ, ആ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ എന്റെ മേൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
സാങ്ഗോപാങ്ഗാം രൂപവതീം ദൃഷ്ട്വാ താമഹമാദ്രവമ്
അവിടെ, സകല അവയവങ്ങളുമുള്ള ഒരു മനോഹരിയായ സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അവളോടു ഓടി.
തസ്യാമുപരി ഭോ താത പതിതോ ഽഹം ഭൃശാതുരഃ
പ്രിയനേ, അതിവേദനയോടെ ഞാൻ അവളുടെ മേൽ വീണു.
പ്രോത്ക്ഷിപ്യ യഷ്ടിം മാം ബ്രഹ്മന് സമാധാവത് ത്വരാന്വിതഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, അവളുടെ ഭർത്താവ് വടികയെടുത്ത് വേഗത്തിൽ എന്റെ നേരെ ഓടിയെത്തി.
തതോ ഽഭിദ്രവതസ്തൂര്ണ ഖലീനരസനാ മുനേ
അപ്പോൾ, അവൻ വേഗത്തിൽ ഓടിയപ്പോൾ, കഴുതയുടെ കശാപ്പും കയറും അകപ്പെട്ടു.
തത്രാസക്തസ്യ ഷഡ്രാത്രാന്മമാഭൂജ്ജീവിതക്ഷയഃ
അവിടെ അകപ്പെട്ട് ആറു രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ ജീവൻ അവസാനിച്ചു.
മഹാരണ്യേ തഥാ ബദ്ധഃ ശബരേണ ദുരാത്മനാ
വലിയ കാടിൽ, ഒരു ദുഷ്ടനായ ശബരൻ എന്നെയും അങ്ങനെ കെട്ടിയിരുന്നു.
തേനാപ്യന്തഃ പുരവരേ യുവതീനാം സമീപതഃ
അവനും, ഒരു വലിയ ഭവനത്തിന്റെ അകത്തളത്തിൽ, യുവതികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ,
തത്രാസതസ്തരുണ്യസ്താ ഓദനാമ്ബുഫലാദിഭിഃ
അവിടെ ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആ യുവതികൾ എന്നെ അരി, വെള്ളം, പഴം തുടങ്ങിയവ നൽകി പോഷിപ്പിച്ചു.
കദാചിത് പദ്മപത്രാക്ഷീ ശ്യാമാ പീനപയോധരാ
ഒരു പ്രാവശ്യം, താമരപത്രംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളും കറുത്ത നിറവും നിറഞ്ഞ മുലകളും ഉള്ള ഒരു സ്ത്രീ
നാമ്നാ ചന്ദ്രാവലീ നാമ സമുദ്ഘാട്യാഥ പഞ്ജരമ്
ചന്ദ്രാവലി എന്ന പേരുള്ള അവൾ പഞ്ചരം തുറന്നു.