നേത്രാഭ്യാമപതദ് വാരി വഹ്നിവര്ഷനിഭം ഭുവി
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് തീമഴപോലെയുള്ള വെള്ളം വീണു.
ജഗാമ ശതധാ ബ്രഹ്മഞ്ശൈലശൃങ്ഗേ യഥാശനിഃ
ബ്രഹ്മനേ, മിന്നലേറ്റ് പാറക്കൊടുമുടി തകർന്നുപോകുന്നതുപോലെ അവൻ നൂറായി തകർന്നു.
ആദായ കാര്മുകം വീരസ്തൂണദ് ബാണം സമാദദേ
ആ വീരൻ തന്റെ വില്ലെടുത്ത് തൂണിൽ നിന്ന് ഒരു അമ്പ് എടുത്തു.
മുമോച സാധ്യായ തദാ ക്രോധന്ധകാരിതാനനഃ
പിന്നീട്, കോപത്തിൽ മുഖം ഇരുണ്ട അവൻ ആ അമ്പ് സാദ്ധ്യനിലേക്ക് വിട്ടു.
ചിച്ഛേദ ബാണൈരപരൈര്നിര്ബിഭേദ ച ദാനവമ്
മറ്റു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ ആ ദാനവനെ മുറിച്ചു തുളച്ചു.
ആവിധ്യേതാം തദാന്യോന്യം മര്മഭിദ്ഭിരജിഹ്യഗൈഃ
അപ്പോൾ, പാമ്പുപോലെയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ പരസ്പരം പ്രധാനമാർഗങ്ങളിൽ തുളച്ചു.
ദിദൃക്ഷൂണാം തദാ യുദ്ധം ലഘു ചിത്രം ച സുഷ്ഠു ച
അപ്പോൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ അതി വേഗതയുള്ള അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം മനോഹരമായി കണ്ടു.
പുഷ്പവര്ഷമനൌപമ്യം മുമുചുഃ സാധ്യദൈത്യയൌഃ
സാദ്ധ്യനും ദൈത്യവീരനും അപാരമായ പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
അയുധ്യേതാം മഹേഷ്വാസൌ പ്രേക്ഷകപ്രീതിവര്ദ്ധനമ്
ആ മഹാവില്പിടിച്ചവർ കാണുന്നവരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ യുദ്ധം നടത്തി.
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ ഛാദയേതാം ശരോത്കരൈഃ
അവർ അമ്പുകളുടെ കണയാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും ഇടക്കാലുകളും മൂടി.
ബിഭേദ മാര്ഗണൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ പ്രഹ്ലാദം സര്വമര്മസു
തീവ്രമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ പ്രഹ്ലാദനെ എല്ലാ പ്രധാനസ്ഥലങ്ങളിലും തുളച്ചു.
ബിഭേദ ഹൃദയേ ബാഹ്വോര്വദനേ ച നരോത്തമമ്
അവൻ ആ മഹാമനുഷ്യനെ ഹൃദയത്തിൽ, കൈകളിൽ, മുഖത്ത് തുളച്ചു.
ചിച്ഛേദൈകേന ബാണേന ചന്ദ്രാര്ധാകാരവര്ചസാ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട്, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്നതുകൊണ്ട്, അതിനെ വെട്ടിത്തുറന്നു.
അധിജ്യം ലാഘവാത് കൃത്വാ വവര്ഷ നിശിതാഞ്ശരാന്
വേഗത്തിൽ വില്ലിൽ വടി കെട്ടി, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ പ്രയോഗിച്ചു.
കാര്മുകം ച ക്ഷുരപ്രേണ ചിച്ഛേദ പുരുഷോത്തമഃ
പരമപുരുഷൻ കൂരമായ അമ്പുകൊണ്ട് ആ വില്ല് വെട്ടിമുറിച്ചു.
സമാദത്തം തദാ സാധ്യോ മുനേ ചിച്ഛേദ ലാഘവാത്
അപ്പോൾ, മഹർഷേ, അവൻ എടുത്തതെല്ലാം വേഗത്തിൽ വെട്ടിമുറിച്ചു.
പരിഘം ദാരുണാം ദീര്ഘം സര്വലോഹമയം ദൃഢമ്
പൂർണ്ണമായും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ, ഭയങ്കരവും നീളമുള്ളതുമായ ഒരു വലിയ ഗദ,
ഭ്രാമ്യമാണം സ ചിച്ഛേദ നാരാചേന മഹാമുനിഃ
അത് ചുറ്റി ചുറ്റി എറിയുമ്പോൾ മഹാമുനി കൂർത്ത അമ്പുകൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
മുദ്ഗരം ഭ്രാമ്യ വേഗേന പ്രചിക്ഷേപ നരാഗ്രജേ
മനുഷ്യന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ ഒരു ഗദ ചുറ്റി എറിഞ്ഞു.
ചിച്ഛേദ ദശധാ സാധ്യഃ സ ഛിന്നോ ന്യപതദ് ഭുവി
കൗശലശാലി അതിനെ പത്ത് ഭാഗങ്ങളായി വെട്ടി; അങ്ങനെ തകർന്നത് നിലത്തേക്ക് വീണു.
പ്രചിക്ഷേപ നരാഗ്ര്യായ തം ച ചിച്ഛേദ ധര്മജഃ
അത് മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനിലേക്കു എറിഞ്ഞപ്പോൾ, ധർമ്മപുത്രൻ അതിനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
താം ച ചിച്ഛേദ ബലവാന് ക്ഷുരപ്രേണ മഹാതപാഃ
ശക്തനും വലിയ തപസ്സുകാരനും ആയവൻ കൂരമായ അമ്പുകൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
സമാദായ തതോ ബാണൈരവതസ്താര നാരദ
അതിനുശേഷം അമ്പുകൾ എടുത്ത്, സ്വയം സംരക്ഷിച്ചു, നാരദാ.
നാരാചേന ജഘാനാഥ ഹൃദയേ സുരതാപസഃ
വ്യാപകതലയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട്, പ്രഭുവായവൻ സുരതയുടെ തപസ്സുകാരന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അടി നൽകി.
നിപപാത രഥോപസ്ഥേ തമപോവാഹ സാരഥിഃ
അവൻ രഥത്തിന്റെ തറയിൽ വീണു; സാരഥി അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
സുദൃഢം ചാപമാദായ ഭൂയോ യോദ്ധമുപാഗതഃ
വളരെ ശക്തമായ വില്ല് എടുത്ത്, വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി സമീപിച്ചു.
ഗച്ഛ ദൈത്യേന്ദ്ര യോത്സ്യാമഃ പ്രാതസ്ത്വാഹ്നികമാചര
പിശാചാധിപാ, നീ പോകൂ; നമുക്ക് രാവിലെ യുദ്ധം നടത്താം—നിന്റെ ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക.
ജഗാമ നൈമിഷാരണ്യം ക്രിയാം ചക്രേ തദാഽഹ്നികീമ്
അവൻ നൈമിശാരണ്യത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു.
രാത്രൌ ചിന്തയതേ യുദ്ധേ കഥം ജേഷ്യാമി ദാമ്ഭികമ്
രാത്രിയിൽ, യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ ആ കപടനെ ജയിക്കാമെന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു.
ദിവ്യം വര്ഷസസ്രം തു ദൈത്യോ ദേവം ന ചാജയത്
ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ദാനവൻ ദേവനെ ജയിച്ചില്ല.