ഷട്ത്രീണി ചൈകം ച ദിതീശ്വരേണ മുക്താനി ബാണാനി നരായ വിപ്ര
ദിതിയുടെ രാജാവായ ദൈത്യന് നരനോടു ആറും മൂന്നും ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ അമ്പുകള് വിട്ടു, മഹർഷേ.
ഷട് സപ്ത ചാഷ്ടൌ നവ ഷണ്നരേണ ദ്വിസപ്തതിം ദൈത്യപതിഃ സസര്ജ്ജ
നരന് ആറും ഏഴും എട്ടും ഒമ്പതും ആറും അമ്പുകള് വിട്ടു; ദൈത്യാധിപന് എഴുപത്തിരണ്ട് അമ്പുകള് വിട്ടു.
തതോ ഽപ്യസംഖ്യേയതരാന് ഹി ബാണാന് മുമോചതുസ്തൌ സുഭൃശം ഹി കോപാത്
അതിനുശേഷം ഇരുവരും അതിവിശേഷം കോപത്തോടെ എണ്ണമറ്റ അമ്പുകള് വിട്ടു.
സ ചാപി ദൈത്യപ്രവരഃ പൃഷത്കൈശ്ചിച്ഛേദ വേഗാത് തപനീയപുങ്ഖൈഃ
അവിടെ ആ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ടു അതിവേഗം അവയെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
യുദ്ധേ വരാസ്ത്രൈര്യുധ്യേതാം ഘോരരൂപൈഃ പരസ്പരമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
മഹേശ്വരാസ്ത്രം പുരുഷോത്തമേവ സമം സമാഹത്യ നിപേതതുസ്തൌ
മഹേശ്വരാസ്ത്രവും പരമപുരുഷന്റെ ആയുധവും ഒരുപോലെ ഏറ്റുമുട്ടി ഒടുവിൽ ഒന്നിച്ച് വീണു.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ തരസാ പ്രചസ്കന്ദ രഥോത്തമാത്
അവൻ ശക്തിയായി തന്റെ ഗദ പിടിച്ചു ഉന്നതമായ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാഥ പൃഷ്ഠതശ്ചക്രേ നരം യോദ്ധൂമനാഃ സ്വയമ്
ഇത് കണ്ട ശേഷം, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് ആ മനുഷ്യനെ നേരിട്ട് തിരിഞ്ഞു.
ഖ്യാതം പുരാണര്ഷിമുദാരവിക്രമം നാരായണം നാരദ ലോകപാലമ്
പ്രപഞ്ചത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന, മഹത്തായ വീര്യശാലിയായ പുരാതനമുനിയായ നാരായണനായ നാരദൻ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
പരിഭ്രാമ്യ ഗദാം വേഗാത് മൂര്ധ്നി സാധ്യമതാഡയത്
അവൻ തന്റെ ഗദ വേഗത്തിൽ ചുറ്റി സാദ്ധ്യന്റെ തലയ്ക്ക് ശക്തിയായി അടിച്ചു.
നേത്രാഭ്യാമപതദ് വാരി വഹ്നിവര്ഷനിഭം ഭുവി
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് തീമഴപോലെയുള്ള വെള്ളം വീണു.
ജഗാമ ശതധാ ബ്രഹ്മഞ്ശൈലശൃങ്ഗേ യഥാശനിഃ
ബ്രഹ്മനേ, മിന്നലേറ്റ് പാറക്കൊടുമുടി തകർന്നുപോകുന്നതുപോലെ അവൻ നൂറായി തകർന്നു.
ആദായ കാര്മുകം വീരസ്തൂണദ് ബാണം സമാദദേ
ആ വീരൻ തന്റെ വില്ലെടുത്ത് തൂണിൽ നിന്ന് ഒരു അമ്പ് എടുത്തു.
മുമോച സാധ്യായ തദാ ക്രോധന്ധകാരിതാനനഃ
പിന്നീട്, കോപത്തിൽ മുഖം ഇരുണ്ട അവൻ ആ അമ്പ് സാദ്ധ്യനിലേക്ക് വിട്ടു.
ചിച്ഛേദ ബാണൈരപരൈര്നിര്ബിഭേദ ച ദാനവമ്
മറ്റു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ ആ ദാനവനെ മുറിച്ചു തുളച്ചു.
ആവിധ്യേതാം തദാന്യോന്യം മര്മഭിദ്ഭിരജിഹ്യഗൈഃ
അപ്പോൾ, പാമ്പുപോലെയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ പരസ്പരം പ്രധാനമാർഗങ്ങളിൽ തുളച്ചു.
ദിദൃക്ഷൂണാം തദാ യുദ്ധം ലഘു ചിത്രം ച സുഷ്ഠു ച
അപ്പോൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ അതി വേഗതയുള്ള അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം മനോഹരമായി കണ്ടു.
പുഷ്പവര്ഷമനൌപമ്യം മുമുചുഃ സാധ്യദൈത്യയൌഃ
സാദ്ധ്യനും ദൈത്യവീരനും അപാരമായ പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
അയുധ്യേതാം മഹേഷ്വാസൌ പ്രേക്ഷകപ്രീതിവര്ദ്ധനമ്
ആ മഹാവില്പിടിച്ചവർ കാണുന്നവരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ യുദ്ധം നടത്തി.
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ ഛാദയേതാം ശരോത്കരൈഃ
അവർ അമ്പുകളുടെ കണയാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും ഇടക്കാലുകളും മൂടി.
ബിഭേദ മാര്ഗണൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ പ്രഹ്ലാദം സര്വമര്മസു
തീവ്രമായ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ പ്രഹ്ലാദനെ എല്ലാ പ്രധാനസ്ഥലങ്ങളിലും തുളച്ചു.
ബിഭേദ ഹൃദയേ ബാഹ്വോര്വദനേ ച നരോത്തമമ്
അവൻ ആ മഹാമനുഷ്യനെ ഹൃദയത്തിൽ, കൈകളിൽ, മുഖത്ത് തുളച്ചു.
ചിച്ഛേദൈകേന ബാണേന ചന്ദ്രാര്ധാകാരവര്ചസാ
ഒരു അമ്പുകൊണ്ട്, അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്നതുകൊണ്ട്, അതിനെ വെട്ടിത്തുറന്നു.
അധിജ്യം ലാഘവാത് കൃത്വാ വവര്ഷ നിശിതാഞ്ശരാന്
വേഗത്തിൽ വില്ലിൽ വടി കെട്ടി, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ പ്രയോഗിച്ചു.
കാര്മുകം ച ക്ഷുരപ്രേണ ചിച്ഛേദ പുരുഷോത്തമഃ
പരമപുരുഷൻ കൂരമായ അമ്പുകൊണ്ട് ആ വില്ല് വെട്ടിമുറിച്ചു.
സമാദത്തം തദാ സാധ്യോ മുനേ ചിച്ഛേദ ലാഘവാത്
അപ്പോൾ, മഹർഷേ, അവൻ എടുത്തതെല്ലാം വേഗത്തിൽ വെട്ടിമുറിച്ചു.
പരിഘം ദാരുണാം ദീര്ഘം സര്വലോഹമയം ദൃഢമ്
പൂർണ്ണമായും ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ, ഭയങ്കരവും നീളമുള്ളതുമായ ഒരു വലിയ ഗദ,
ഭ്രാമ്യമാണം സ ചിച്ഛേദ നാരാചേന മഹാമുനിഃ
അത് ചുറ്റി ചുറ്റി എറിയുമ്പോൾ മഹാമുനി കൂർത്ത അമ്പുകൊണ്ട് അതിനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
മുദ്ഗരം ഭ്രാമ്യ വേഗേന പ്രചിക്ഷേപ നരാഗ്രജേ
മനുഷ്യന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ വേഗത്തിൽ ഒരു ഗദ ചുറ്റി എറിഞ്ഞു.
ചിച്ഛേദ ദശധാ സാധ്യഃ സ ഛിന്നോ ന്യപതദ് ഭുവി
കൗശലശാലി അതിനെ പത്ത് ഭാഗങ്ങളായി വെട്ടി; അങ്ങനെ തകർന്നത് നിലത്തേക്ക് വീണു.