തതഃ പ്രോവാച വചനം താവുഭൌ പുരുഷോത്തമൌ
അതിനുശേഷം അവന് ആ മഹാപുരുഷന്മാരോടു വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
ക്വ തപഃ ക്വ ജടാഭാരഃ ക്വ ചേമൌ പ്രവരായുധൌ
തപസ്സും, ജടയുടെ ഭാരവും, ഈ ഉത്തമായ ആയുധങ്ങളും തമ്മില് എന്ത് ബന്ധം?
സാമര്ഥ്യേ സതി യഃ കുര്യാത് തത്സംപദ്യേത തസ്യ ഹി
ആര്ക്കെങ്കിലും കഴിവുണ്ടെങ്കില് ചെയ്യുന്നതെന്തും അവന് സാധ്യമാകും.
മയി തിഷ്ഠതി ദൈത്യേന്ദ്രേ ധര്മസേതുപ്രവര്തകേ
ദൈത്യാധിപാ, ധര്മ്മത്തിന്റെ പാലം സ്ഥാപിക്കുന്നവനായ് ഞാന് ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള്,
ന കശ്ചിച്ഛക്നുയാദ് യോദ്ധും നരനാരായണൌ യുധി
യുദ്ധത്തില് നരനും നാരായണനും എതിരായി യുദ്ധിക്കാനാവാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
യഥാ കഥഞ്ചിജ്ജേഷ്യാമി നരനാരായണൌ രണേ
എന്ത് വഴിയായാലും, ഞാന് നരനെയും നാരായണനെയും യുദ്ധത്തില് ജയിക്കും.
വിതത്യ ചാപം ഗുണമാവികൃഷ്യ തലധ്വനിം ഘോരതരം ചകാര
വില്ല് വലിച്ച്, ദാരുവിന്റെ നാദം ഉണര്ത്തി, അവന് ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
മുമോച താനപ്രതിമൈഃ പൃഷത്കൈശ്ചിച്ഛേദ ദൈത്യസ്തപനീയപുങ്ഖൈഃ
അവന് അതിനോടു തുല്യമായ അമ്പുകള് വിട്ടു, ദൈത്യന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവയെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
ക്രുദ്ധഃ സമാനമ്യ മഹാധനുസ്തതോ മുമോച ചാന്യാന് വിവിധാന് പൃഷത്കാന്
കോപത്തോടെ, വലിയ വില്ല് വലിച്ച്, അവന് പലവിധം മറ്റു അമ്പുകളും വിട്ടു.
നരസ്തു ബാണാന് പ്രമുമോച പഞ്ച ഷഡ് ദ്രത്യനാഥോ നിശിതാന് പൃഷത്കാന്
നരന് തന്റെ വില്ല് പിടിച്ചു, അഞ്ചും ആറും കൂരമായ അമ്പുകള് വിട്ടു.
ഷട്ത്രീണി ചൈകം ച ദിതീശ്വരേണ മുക്താനി ബാണാനി നരായ വിപ്ര
ദിതിയുടെ രാജാവായ ദൈത്യന് നരനോടു ആറും മൂന്നും ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ അമ്പുകള് വിട്ടു, മഹർഷേ.
ഷട് സപ്ത ചാഷ്ടൌ നവ ഷണ്നരേണ ദ്വിസപ്തതിം ദൈത്യപതിഃ സസര്ജ്ജ
നരന് ആറും ഏഴും എട്ടും ഒമ്പതും ആറും അമ്പുകള് വിട്ടു; ദൈത്യാധിപന് എഴുപത്തിരണ്ട് അമ്പുകള് വിട്ടു.
തതോ ഽപ്യസംഖ്യേയതരാന് ഹി ബാണാന് മുമോചതുസ്തൌ സുഭൃശം ഹി കോപാത്
അതിനുശേഷം ഇരുവരും അതിവിശേഷം കോപത്തോടെ എണ്ണമറ്റ അമ്പുകള് വിട്ടു.
സ ചാപി ദൈത്യപ്രവരഃ പൃഷത്കൈശ്ചിച്ഛേദ വേഗാത് തപനീയപുങ്ഖൈഃ
അവിടെ ആ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ടു അതിവേഗം അവയെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
യുദ്ധേ വരാസ്ത്രൈര്യുധ്യേതാം ഘോരരൂപൈഃ പരസ്പരമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
മഹേശ്വരാസ്ത്രം പുരുഷോത്തമേവ സമം സമാഹത്യ നിപേതതുസ്തൌ
മഹേശ്വരാസ്ത്രവും പരമപുരുഷന്റെ ആയുധവും ഒരുപോലെ ഏറ്റുമുട്ടി ഒടുവിൽ ഒന്നിച്ച് വീണു.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ തരസാ പ്രചസ്കന്ദ രഥോത്തമാത്
അവൻ ശക്തിയായി തന്റെ ഗദ പിടിച്ചു ഉന്നതമായ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാഥ പൃഷ്ഠതശ്ചക്രേ നരം യോദ്ധൂമനാഃ സ്വയമ്
ഇത് കണ്ട ശേഷം, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് ആ മനുഷ്യനെ നേരിട്ട് തിരിഞ്ഞു.
ഖ്യാതം പുരാണര്ഷിമുദാരവിക്രമം നാരായണം നാരദ ലോകപാലമ്
പ്രപഞ്ചത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന, മഹത്തായ വീര്യശാലിയായ പുരാതനമുനിയായ നാരായണനായ നാരദൻ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
പരിഭ്രാമ്യ ഗദാം വേഗാത് മൂര്ധ്നി സാധ്യമതാഡയത്
അവൻ തന്റെ ഗദ വേഗത്തിൽ ചുറ്റി സാദ്ധ്യന്റെ തലയ്ക്ക് ശക്തിയായി അടിച്ചു.
നേത്രാഭ്യാമപതദ് വാരി വഹ്നിവര്ഷനിഭം ഭുവി
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് തീമഴപോലെയുള്ള വെള്ളം വീണു.
ജഗാമ ശതധാ ബ്രഹ്മഞ്ശൈലശൃങ്ഗേ യഥാശനിഃ
ബ്രഹ്മനേ, മിന്നലേറ്റ് പാറക്കൊടുമുടി തകർന്നുപോകുന്നതുപോലെ അവൻ നൂറായി തകർന്നു.
ആദായ കാര്മുകം വീരസ്തൂണദ് ബാണം സമാദദേ
ആ വീരൻ തന്റെ വില്ലെടുത്ത് തൂണിൽ നിന്ന് ഒരു അമ്പ് എടുത്തു.
മുമോച സാധ്യായ തദാ ക്രോധന്ധകാരിതാനനഃ
പിന്നീട്, കോപത്തിൽ മുഖം ഇരുണ്ട അവൻ ആ അമ്പ് സാദ്ധ്യനിലേക്ക് വിട്ടു.
ചിച്ഛേദ ബാണൈരപരൈര്നിര്ബിഭേദ ച ദാനവമ്
മറ്റു അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവൻ ആ ദാനവനെ മുറിച്ചു തുളച്ചു.
ആവിധ്യേതാം തദാന്യോന്യം മര്മഭിദ്ഭിരജിഹ്യഗൈഃ
അപ്പോൾ, പാമ്പുപോലെയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ പരസ്പരം പ്രധാനമാർഗങ്ങളിൽ തുളച്ചു.
ദിദൃക്ഷൂണാം തദാ യുദ്ധം ലഘു ചിത്രം ച സുഷ്ഠു ച
അപ്പോൾ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചവർ അതി വേഗതയുള്ള അത്ഭുതകരമായ യുദ്ധം മനോഹരമായി കണ്ടു.
പുഷ്പവര്ഷമനൌപമ്യം മുമുചുഃ സാധ്യദൈത്യയൌഃ
സാദ്ധ്യനും ദൈത്യവീരനും അപാരമായ പുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു.
അയുധ്യേതാം മഹേഷ്വാസൌ പ്രേക്ഷകപ്രീതിവര്ദ്ധനമ്
ആ മഹാവില്പിടിച്ചവർ കാണുന്നവരുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിൽ യുദ്ധം നടത്തി.
ദിശശ്ച വിദിശശ്ചൈവ ഛാദയേതാം ശരോത്കരൈഃ
അവർ അമ്പുകളുടെ കണയാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളും ഇടക്കാലുകളും മൂടി.