ചക്രതീര്ഥം മഹാബാഹോ രസാതലതലേ വിദുഃ
മഹാബാഹുവേ, രസാതലത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ ചക്രതീർഥം ഉണ്ടെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
നേമിഷൈ ഗന്തുകാമസ്തു ദാനവാനിതദബ്രവീത്
നേമിഷത്തിലേക്കു പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ദാനവന്മാരോട് അവൻ പറഞ്ഞു.
ദ്രക്ഷ്യാമഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷം പീതവാസസമച്യുതമ്
നാം പുണ്ഡരീകാക്ഷനെയും മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച അച്യുതനെയും കാണും.
ചക്രുരുദ്യോഗമതുലം നിര്ജഗ്മുശ്ച രസാതലാത്
അവർ വലിയ ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തി രസാതലത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
നേമിഷാരണ്യമാഗത്യ സ്നാനം ചക്രുര്മുദാന്വിതാഃ
നേമിഷാരണ്യത്തിൽ എത്തി, അവർ സന്തോഷത്തോടെ കുളിച്ചു.
ചരന് സരസ്വതീം പുണ്യാം ദദര്ശ വിമലോദകാമ്
സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ വിശുദ്ധമായ വെള്ളമുള്ള പുണ്യമായ സരസ്വതിയെ കണ്ടു.
ദദര്ശ ബാണാനപരാന് മുഖേ ലഗ്നാന് പരസ്പരമ്
അവന് കണ്ടു, മറ്റുള്ളവരുടെ അമ്പുകള് വായില് കുടുങ്ങി തമ്മില് കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്.
ദൃഷ്ട്വാതുലം തദാ ചക്രേ ക്രോധം ദൈത്യേശ്വരഃ കില
അത് കണ്ട ദൈത്യാധിപന് അത്യന്തം കോപം കൊണ്ടു.
സമുന്നതജടാഭാരൌ തപസ്യാസക്തമാനസൌ
ഉയര്ന്ന ജടകളും, തപസ്സില് മുഴുകിയ മനസ്സും അവര്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ശാര്ങ്ഗമാഗവം ചൈവ അക്ഷ്യ്യൌ ച മഹേഷുധീ
അവര്ക്കു ശാരംഗം എന്ന വില്ലും, മഹത്തായ പശുവും, രണ്ട് അക്ഷയമായ ബാണക്കുപ്പികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ പ്രോവാച വചനം താവുഭൌ പുരുഷോത്തമൌ
അതിനുശേഷം അവന് ആ മഹാപുരുഷന്മാരോടു വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
ക്വ തപഃ ക്വ ജടാഭാരഃ ക്വ ചേമൌ പ്രവരായുധൌ
തപസ്സും, ജടയുടെ ഭാരവും, ഈ ഉത്തമായ ആയുധങ്ങളും തമ്മില് എന്ത് ബന്ധം?
സാമര്ഥ്യേ സതി യഃ കുര്യാത് തത്സംപദ്യേത തസ്യ ഹി
ആര്ക്കെങ്കിലും കഴിവുണ്ടെങ്കില് ചെയ്യുന്നതെന്തും അവന് സാധ്യമാകും.
മയി തിഷ്ഠതി ദൈത്യേന്ദ്രേ ധര്മസേതുപ്രവര്തകേ
ദൈത്യാധിപാ, ധര്മ്മത്തിന്റെ പാലം സ്ഥാപിക്കുന്നവനായ് ഞാന് ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള്,
ന കശ്ചിച്ഛക്നുയാദ് യോദ്ധും നരനാരായണൌ യുധി
യുദ്ധത്തില് നരനും നാരായണനും എതിരായി യുദ്ധിക്കാനാവാന് ആര്ക്കും കഴിയില്ല.
യഥാ കഥഞ്ചിജ്ജേഷ്യാമി നരനാരായണൌ രണേ
എന്ത് വഴിയായാലും, ഞാന് നരനെയും നാരായണനെയും യുദ്ധത്തില് ജയിക്കും.
വിതത്യ ചാപം ഗുണമാവികൃഷ്യ തലധ്വനിം ഘോരതരം ചകാര
വില്ല് വലിച്ച്, ദാരുവിന്റെ നാദം ഉണര്ത്തി, അവന് ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
മുമോച താനപ്രതിമൈഃ പൃഷത്കൈശ്ചിച്ഛേദ ദൈത്യസ്തപനീയപുങ്ഖൈഃ
അവന് അതിനോടു തുല്യമായ അമ്പുകള് വിട്ടു, ദൈത്യന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവയെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
ക്രുദ്ധഃ സമാനമ്യ മഹാധനുസ്തതോ മുമോച ചാന്യാന് വിവിധാന് പൃഷത്കാന്
കോപത്തോടെ, വലിയ വില്ല് വലിച്ച്, അവന് പലവിധം മറ്റു അമ്പുകളും വിട്ടു.
നരസ്തു ബാണാന് പ്രമുമോച പഞ്ച ഷഡ് ദ്രത്യനാഥോ നിശിതാന് പൃഷത്കാന്
നരന് തന്റെ വില്ല് പിടിച്ചു, അഞ്ചും ആറും കൂരമായ അമ്പുകള് വിട്ടു.
ഷട്ത്രീണി ചൈകം ച ദിതീശ്വരേണ മുക്താനി ബാണാനി നരായ വിപ്ര
ദിതിയുടെ രാജാവായ ദൈത്യന് നരനോടു ആറും മൂന്നും ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ അമ്പുകള് വിട്ടു, മഹർഷേ.
ഷട് സപ്ത ചാഷ്ടൌ നവ ഷണ്നരേണ ദ്വിസപ്തതിം ദൈത്യപതിഃ സസര്ജ്ജ
നരന് ആറും ഏഴും എട്ടും ഒമ്പതും ആറും അമ്പുകള് വിട്ടു; ദൈത്യാധിപന് എഴുപത്തിരണ്ട് അമ്പുകള് വിട്ടു.
തതോ ഽപ്യസംഖ്യേയതരാന് ഹി ബാണാന് മുമോചതുസ്തൌ സുഭൃശം ഹി കോപാത്
അതിനുശേഷം ഇരുവരും അതിവിശേഷം കോപത്തോടെ എണ്ണമറ്റ അമ്പുകള് വിട്ടു.
സ ചാപി ദൈത്യപ്രവരഃ പൃഷത്കൈശ്ചിച്ഛേദ വേഗാത് തപനീയപുങ്ഖൈഃ
അവിടെ ആ ദൈത്യശ്രേഷ്ഠന് പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ടു അതിവേഗം അവയെ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
യുദ്ധേ വരാസ്ത്രൈര്യുധ്യേതാം ഘോരരൂപൈഃ പരസ്പരമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി.
മഹേശ്വരാസ്ത്രം പുരുഷോത്തമേവ സമം സമാഹത്യ നിപേതതുസ്തൌ
മഹേശ്വരാസ്ത്രവും പരമപുരുഷന്റെ ആയുധവും ഒരുപോലെ ഏറ്റുമുട്ടി ഒടുവിൽ ഒന്നിച്ച് വീണു.
ഗദാം പ്രഗൃഹ്യ തരസാ പ്രചസ്കന്ദ രഥോത്തമാത്
അവൻ ശക്തിയായി തന്റെ ഗദ പിടിച്ചു ഉന്നതമായ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാടിയിറങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാഥ പൃഷ്ഠതശ്ചക്രേ നരം യോദ്ധൂമനാഃ സ്വയമ്
ഇത് കണ്ട ശേഷം, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ പിന്നിൽ നിന്ന് ആ മനുഷ്യനെ നേരിട്ട് തിരിഞ്ഞു.
ഖ്യാതം പുരാണര്ഷിമുദാരവിക്രമം നാരായണം നാരദ ലോകപാലമ്
പ്രപഞ്ചത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന, മഹത്തായ വീര്യശാലിയായ പുരാതനമുനിയായ നാരായണനായ നാരദൻ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
പരിഭ്രാമ്യ ഗദാം വേഗാത് മൂര്ധ്നി സാധ്യമതാഡയത്
അവൻ തന്റെ ഗദ വേഗത്തിൽ ചുറ്റി സാദ്ധ്യന്റെ തലയ്ക്ക് ശക്തിയായി അടിച്ചു.