മഹാതീര്ഥേ തതഃ സ്നാത്വാ വാസുദേവം പ്രണമ്യ ച
അവിടെ മഹാതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, വാസുദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം വണങ്ങി.
മഹാകോശ്യാം മഹാദേവം ഹംസാഖ്യം ഭക്തിമാനഥ
മഹാകോഷയിൽ, ഭക്തിയോടെ ഹംസ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.
പൂജയിത്വാ മഹാബാഹുഃ പ്രജാഗാമ ത്രിവിഷ്ടപമ്
അവനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, ബലവാനായവൻ ത്രിവിഷ്ടപത്തിലേക്കു പോയി.
തം ദൃഷ്ട്വാര്ഽച്യ ഹരിം ചാസൌ തീര്ഥം കനഖലം യയൌ
അവിടെ ഹരിയെ കണ്ടു ആരാധിച്ച്, അവൻ കനഖല എന്ന തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോയി.
ധനാധിപം ച മേഘങ്കം യയാവഥ ഗിരിവ്രജമ്
അവൻ ധനത്തിന്റെ അധിപതിയെയും, ശേഷം മേഘാങ്കനെയും, പിന്നെ ഗിരിവ്രജത്തെയും സന്ദർശിച്ചു.
സംപൂജയിത്വാ പിധിവത്കാമരൂപം ജഗാമ ഹ
കാമരൂപത്തെ യഥാവിധി ആരാധിച്ച്, അവൻ യാത്ര തുടര്ന്നു.
ജഗാമ തീര്ഥപ്രവരം മഹാഖ്യം തസ്മിന് മഹാദേവമപൂജയത്
അവൻ മഹാഖ്യ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പ്രധാന തീർത്ഥത്തിലേക്കു പോയി, അവിടെ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചു.
തമീഡ്യ ഭക്ത്യാ തു ഗജേന്ദ്രസോക്ഷണം ജജാപ ജപ്യം പരമം പവിത്രമ്
ഭക്തിയോടെ അവനെ സ്തുതിച്ച്, ഗജേന്ദ്രന്റെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനായി അറിയപ്പെടുന്ന പരമശുദ്ധമായ ജപം ഉച്ചരിച്ചു.
നിവേദ്യ വിപ്രപ്രവരേഷു കാഞ്ചനം ജഗാമ ഘോരം സ ഹി ദണ്ഡകം വനമ്
വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പൊന്നു സമർപ്പിച്ച്, അവൻ ഭയാനകമായ ദണ്ഡകവനത്തിലേക്കു പോയി.
ദദര്ശ പുണ്ഡരീകാക്ഷം മഹാശ്വാപദവാരണമ്
അവൻ വലിയ കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ അകറ്റുന്ന പുണ്ഡരീകാക്ഷനെ കണ്ടു.
സ്ഥിതഃ സ്ഥിണ്ഡിലശായീ തു പഠന് സാരസ്വതം സ്തവമ്
അവിടെ നിലത്ത് കിടന്ന്, സാരസ്വത സ്തുതിയുച്ചരിച്ചുകൊണ്ടു അവൻ താമസിച്ചു.
ജഗാമ ദാനവോ ദ്രഷ്ടും സര്വപാപഹരം ഹരിമ്
ദാനവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന ഹരിയെ കാണാൻ പോയി.
യൌ പുരാ ഭഗവാന് പ്രാഹ ക്രോഡരൂപീ ജനാര്ദനഃ
പണ്ടു കുരുമുരി രൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ പറഞ്ഞ ആ രണ്ടു പേരെ കുറിച്ചാണ്, ജനാർദ്ദനാ.
പൂജയന് ഭഗവത്പാദൌ മഹാഭാഗവതോ മുനേ
മഹാഭാഗവതനായ ഭക്തൻ, മഹർഷേ, ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
യത്കീര്ത്തനാച്ഛ്രവണാത് സ്പര്ശനാച്ച വിമുക്തപാപാ മനുജാ ഭവന്തി
അവന്റെ മഹത്വം പാടിയാലോ, കേട്ടാലോ, സ്പർശിച്ചാലോ മനുഷ്യർ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു.
ഗജേന്ദ്രമോക്ഷണാദീംസ്തു ചതുരസ്താന് വദസ്വ മേ
ഗജേന്ദ്രനു മോക്ഷം ലഭിച്ച കഥ തുടങ്ങി ആ നാലു സംഭവങ്ങൾ എനിക്കു പറയൂ.
ദുഃസ്വപ്നനാശോ ഭവതി യൈരുക്തൈഃ സംശ്രുതൈഃ സ്മൃതൈഃ
അവയെ ഉച്ചരിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, ഓർത്താലോ ദുഷ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ നശിക്കുന്നു.
സാരസ്വതം തതഃ പുണ്യൌ പാപപ്രശമനൌ സ്തവൌ
അതിനുശേഷം പുണ്യവും പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതുമായ സാരസ്വതം എന്ന സ്തോത്രം.
സുതഃ പര്വതരാജസ്യ സുമേരോര്ഭാസ്കരദ്യുതേഃ
പർവതരാജാവായ സുമേരുവിന്റെ മകൻ, സൂര്യപ്രഭയുള്ളവൻ.
ഉത്ഥിതഃ സാഗരം ഭിത്ത്വാ ദേവര്ഷിഗണസേവിതഃ
സമുദ്രം തുളച്ചു ഉയർന്ന്, ദേവന്മാരും ഋഷികളും സേവിച്ചവൻ.
ഗന്ധര്വൈഃ കിന്നരൈര്യക്ഷൈഃ സിദ്ധചാരണപന്നഗൈഃ
ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ, പന്നഗന്മാർ ഇവരാൽ.
വൃകദ്വീപിഗജേന്ദ്രശ്ച വൃഗാത്രോ വിരാജതേ
കൊയ്ത്തുകുതിര, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, ഗജേന്ദ്രന്മാർ എന്നിവരാൽ അവന്റെ രൂപം പ്രകാശിക്കുന്നു.
ചൂതനീപകദമ്ബൈശ്ച ചന്ദനാഗുരുചമ്പകൈഃ
മാവു, നീപം, കടമ്പ, ചന്ദനം, അഗരു, ചമ്പകം എന്നീ വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ട്.
തഥാന്യൈര്വിവിധൈര്വൃക്ഷൈഃ സര്വതഃ സമലങ്കൃതഃ
അതിനുപുറമെ മറ്റു പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾകൊണ്ടും എല്ലാടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ശോഭിതോ രുചിരപ്രഖ്യൈസ്ത്രിഭിര്വിസ്തീര്ണസാനുഭിഃ
മനോഹരവും പ്രശസ്തവുമായ മൂന്ന് വിശാലമായ മലശൃംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് അണിയറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ജീവഞ്ജീവകസംഘുഷ്ടൈശ്ചകോരശിഖിനാദിതൈഃ
ജീവജാലങ്ങളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, ചകോരകളും മയിലുകളും ആലാപിക്കുന്നതോടെ മുഴങ്ങുന്നു.
നാനാപുഷ്പസമാകീര്ണം നാനാഗന്ധാധിവാസിതമ്
നാനാ പൂക്കളാൽ മൂടപ്പെട്ടതും വിവിധ സുഗന്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായത്.
പാണ്ഡുരാമ്ബുദസംകാശം തുഷാരചയസംനിഭമ്
പാണ്ടുരംബുദങ്ങൾപോലെയും തുഷാരക്കൂട്ടംപോലെയും കാണപ്പെടുന്നു.
തൃതീയം ബ്രഹ്മസദനം പ്രകൃഷ്ടം ശൃങ്ഗമുത്തമമ്
മൂന്നാമത്തെ ഉത്തമമായ ശൃംഗം ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആലയം, അത്യുത്തമം.
നാതപ്തതപസോ ലോകേ യേ ച പാപകൃതോ ജനാഃ
ലോകത്തിൽ കടുത്ത തപസ്സു ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തവരും, പാപം ചെയ്യുന്നവരുമാണ്.