തസ്യാക്ഷമസ്യ യദ്ദത്തം കിമന്യോ ന ഹരിഷ്യതി
ഒരാൾ നൽകിയതിനെ പിന്നിട്ട് പിന്വലിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, മറ്റാരും അതു തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല.
സമര്ഥേഷു ദ്വിജേന്ദ്രേഷു പ്രയച്ഛസ്വ മഹാഭുജ
ശക്തരായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരിൽ, മഹാബാഹുവേ, നീ ദാനം ചെയ്യുക.
സംപ്രയച്ഛസ്വ ദൈത്യേന്ദ്ര നാധികം രക്ഷിതും ക്ഷമഃ
ദൈത്യേന്ദ്രനേ, നീ ദാനം ചെയ്യുക; ഇതിലധികം സംരക്ഷിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല.
പ്രാദാദ് ദ്വിജേന്ദ്രായ പദത്രയം തദാ യദാ സ നാന്യം പ്രഗൃഹാണ കിഞ്ചിത്
അവൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനോട് മൂന്നു പടി ഭൂമി നൽകി; അപ്പോൾ മറ്റൊന്നും അവൻ വാങ്ങിയില്ല.
ചക്രേ തതോ ലങ്ഘയിതും ത്രിവിക്രമം രൂപമനന്തശക്തിഃ
അതിനുശേഷം, അതി വിശാലശക്തി ത്രിവിക്രമന്റെ രൂപം ധരിച്ച് വലിയ ചുവടുവെച്ചു.
മഹീം മഹീധ്രൈഃ സഹിതാം സഹാര്മവാം ജഹാര രത്നാകരപത്തനൈര്യുതാമ്
അവൻ പർവ്വതങ്ങളോടും സമുദ്രങ്ങളോടും കൂടിയ, നാഗരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ ഭൂമിയെ പിടിച്ചു.
ദേവോ ദ്വിതീയേന ജഹാര വേഗാത് ക്രമേണ ദേവപ്രിയമീപ്സുരീശ്വരഃ
ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായത് നേടാൻ, ദൈവം രണ്ടാം ചുവടുവെച്ച് അതിനെ അതിവേഗം കൈവശമാക്കി.
പപാത പൃഷ്ഠേ ഭഗവാംസ്ത്രിവിക്രമോ മേരുപ്രമാണേന തു വിഗ്രഹേണ
ഭാഗ്യവാൻ ത്രിവിക്രമൻ, മേരുപർവ്വതത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ദേഹത്തോടെ പിൻഭാഗത്ത് വീണു.
ത്രിംശദ്യോജനസാഹസ്രീ ഭൂമേര്ഗര്താ ദൃഢീകൃതാ
മുപ്പതിനായിരം യോജന നീളമുള്ള ഒരു വലിയ കുഴി ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായി.
അവര്ഷത് സികതാവൃഷ്ട്യാ താം ഗര്താമപൂരയത
അവൻ മണൽമഴ പെയ്യിച്ച് ആ കുഴി നിറച്ചു.
സുരാശ്ച സര്വേ ത്രൈലോക്യമവാപുര്നിരുപദ്രവാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും തടസ്സമില്ലാതെ ത്രിലോകവും സ്വന്തമാക്കി.
കാലിന്ദ്യ രൂപമാധായ തത്രൈവാന്തരധീയത
കാളിന്ദി എന്ന രൂപം ധരിച്ച് അവൻ അവിടെയുതന്നെ അദൃശ്യമായി.
യസ്മിന് സ ദൈത്യേന്ദ്രസുതോ ജഗാമ മഹാശ്രമേ പുണ്യയുതോ മഹര്ഷേ
അവിടെയുള്ള പുണ്യമായ ആശ്രമത്തില്, ദൈത്യരാജാവിന്റെ മകനായവന് മഹർഷിയെ സമീപിച്ചു.
ഉപോഷ്യ രജനീമേകാം ലിങ്ഗഭേദം ഗിരിം യയൌ
ഒരു രാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ്, അവന് ലിംഗം വിഭജിച്ചിരിക്കുന്ന പര്വ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
ഉപോഷ്യ രജനീമേകാം തീര്ഥം കേദാരമാവ്രജത്
ഒരു രാത്രി ഉപവാസം കഴിഞ്ഞ്, അവന് കേദാരം എന്ന തിരുത്തിലേക്ക് ചെന്നു.
ഉഷിത്വാ വാസരാന് സപ്ത കുബ്ജാമ്രം പ്രജഗാമ ഹ
ഏഴു ദിവസം അവിടെ താമസിച്ച ശേഷം, അവന് കുബ്ജാംരയിലേക്ക് പോയി.
തതഃ സുതീര്ഥേ സ്നാത്വാ ച സോപവാസീ ജിതേന്ദ്രിയഃ. ഹൃഷീകേശം സമഭ്യര്ച്യ യയൌ ബദരികാശ്രമമ്
അതിനുശേഷം, ഉത്തമമായ തിരുത്തില് കുളിച്ച്, ഉപവാസം പാലിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങള് നിയന്ത്രിച്ച്, ഹൃഷീകേശനെ ആരാധിച്ച്, അവന് ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
വരാഹതീര്ഥേ ഗരുഡാസനം സ ദൃഷ്ട്വാഥ സംപൂജ്യ സുഭക്തിമാംശ്ച
വരാഹ തിരുത്തില്, അവന് ഗരുഡാസനം കണ്ടു; അതിനുശേഷം, വലിയ ഭക്തിയോടെ അതിനെ ആരാധിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ സംപൂജ്യ ച ശിവം വിപാശാമഭിതോ യയൌ
ശിവനെ കണ്ടു ആരാധിച്ച ശേഷം, അവന് വിപാശാ നദിക്കരയിലേക്ക് പോയി.
ഉപവാസീ ഇരാവത്യാം ദദര്ശ പരമേശ്വരമ്
ഉപവാസം പാലിച്ച്, അവന് ഇരാവതി നദിക്കരയില് പരമേശ്വരനെ കണ്ടു.
സമവാപ പരം രൂപമൈശ്വര്യ ച സുദുര്ലഭമ്
അവന് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ രൂപവും അപൂര്വമായ ഐശ്വര്യവും നേടി.
ആരോഗ്യമതുലം പ്രാപ സംതാനമപി ചാക്ഷയമ്
അവന് ഉപമയില്ലാത്ത ആരോഗ്യവും അനന്തമായ സന്തതിയും ലഭിച്ചു.
വിരൂപത്വം സമുത്സൃജ്യ രൂപം പ്രാപ ശ്രിയാ സഹ
വികലതയെ വിട്ട്, സൗന്ദര്യവും ഐശ്വര്യവും ഒരുമിച്ച് അവന് നേടി.
പൂര്വം ത്രേതായുഗസ്യാദൌ യഥാവൃത്തം തപോധന
തപസ്സുകാരാ, ത്രേതായുഗത്തിന്റെ ആദിയില് മുമ്പ് സംഭവിച്ചതു പോലെ.
ശാകലം നാമ നഗരം ഖ്യാതം സ്ഥാനീയമുത്തമമ്
ശാകലം എന്ന പേരിലുള്ള, പ്രശസ്തവും ഉത്തമവുമായ ഒരു നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ധനാഢ്യോ ഗുണവാന് ഭോഗീ നാനാസാസ്ത്രവിശാരദഃ
അവിടെ ധനികനും ഗുണവാനുമായ, ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്ന, പല ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണനായ ഒരാള് ജീവിച്ചിരുന്നു.
സാര്ഥേന മഹതാ യുക്തോ നാനാവിപണപണ്യവാന്
അവന് വലിയൊരു ചരക്കുവണ്ടിക്കൂട്ടിനോടൊപ്പം, പല വിപണികളിലെ വസ്തുക്കളും കൈവശം വെച്ചിരുന്നു.
അഭവദ് ദസ്യുതോ രാത്രൌ അവസ്കന്ദോ ഽതിദുഃസഹഃ
ഒരു രാത്രി, അത്യന്തം ക്രൂരനായ ഒരു കള്ളന് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
അസഹായോ മരൌ തസ്മിംശ് ചചാരോന്മത്തവദ് വശീ
അവിടത്തെ മരുഭൂമിയില് ഒറ്റയ്ക്കായി, അവന് നിയന്ത്രിതനായി, പക്ഷേ ഭ്രാന്തനുപോലെ അലയുകയായിരുന്നു.
ആത്മാ ഇവ ശമീവൃക്ഷോ മരാവാസാദിതഃ ശുഭഃ
അവന്റെ ആത്മാവുപോലെ, ഒരു ശമീമരം ആ മരുഭൂമിയില് അവന് കണ്ടു; അതൊരു ശുഭസൂചനയായിരുന്നു.