മനസാ കര്മണാ വാചാ രാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തഥാ പത
ചിന്തയിലും പ്രവൃത്തിയിലും വാക്കിലും രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് നീ വീഴുക.
ചതുര്ദശസു ലോകേഷു രപാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തഥാ പത
പതിന്നാലു ലോകങ്ങളിലും നീ അധികാരമില്ലാതെ വീഴുക.
യഥാ തഥാനുപസ്യേയം ഭവന്തം രാജ്യവിച്യുതമ്
നീ ഇങ്ങനെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി ഞാൻ കാണട്ടെ.
അവതീര്യാസനാദ് ബ്രഹ്മന് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ബലീ
അസനത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, കയ്യുകള് കൂപ്പി ബലി ആദരവോടെ സമീപിച്ചു, ബ്രാഹ്മണനേ.
കൃതാപരാധാനപി ഹി ക്ഷമന്തി ഗുരവഃ ശിശൂന്
കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്താലും മുതിർന്നവർ അവരെ ക്ഷമിക്കുന്നു.
ന ബിഭേമി പരേഭ്യോ ഽഹം ന ച രാജ്യപരിക്ഷയാത്
മറ്റുള്ളവരെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെയും ഭയമില്ല.
ദുഃഖം കൃതാപരാധത്വാദ് ഭവതോ മേ മഹത്തരമ്
നിങ്ങളോടു ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയ ദു:ഖമാണ്.
കൃതേ ഽപി ദോഷേ ഗുരവഃ ശിശൂനാം ക്ഷമന്തി ദൈത്യം സമുപാഗതാനാമ്
കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്താലും, ദാനവരായവരും അടുത്തുവന്നാൽ മുതിർന്നവർ അവരെ ക്ഷമിക്കും.
ചിരം വിചിന്ത്യാദ്ഭുതമേതദിത്ഥമുവാച പൌത്രം മധുരം വചോ ഽഥ
നാളുകളോളം ആലോചിച്ച് അത്ഭുതപ്പെട്ട്, അവൻ തന്റെ മകനായ മകനോടു മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യേന സര്വഗതം വിഷ്ണും ജാനംസ്ത്വാം സപ്തവാനഹമ്
സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിനെ അറിയുന്നവൻ, ഞാൻ നിന്റെ വംശത്തിലെ ഏഴാമനാണ്.
മമാവിശന്മഹാബാഹോ വിവേകപ്രതിഷേധകഃ
മഹാബാഹുവേ, എന്നിൽ കടന്നുവരുന്നത് വിവേകത്തിന് തടസ്സമാകുന്നു.
അവശ്യം ഭാവിനോ ഹ്യര്ഥാ ന വിനശ്യന്തി കര്ഹിചിത്
നിശ്ചയമായും സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല.
ആഗമേ നിര്ഗമേ പ്രാജ്ഞോ ന വിഷാദം സമാചരേത്
വരവും പോകലും സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനികൾ ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുത്.
സുഖദുഃഖാനി ദൈത്യേന്ദ്ര നരസ്താനി സഹേത് തഥാ
ദാനവേന്ദ്രാ, മനുഷ്യൻ സുഖവും ദു:ഖവും സഹിക്കണം.
സംപദം ച സുവിസ്തീര്ണാം പ്രാപ്യ നോ ഽധൃതിമാന് ഭവേത്
വിപുലമായ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാലും, ഒരാൾ അസ്ഥിരനാകരുത്.
ധീരാഃ കാര്യേഷു ച സദാ ഭവന്തി പുരുഷോത്തമാഃ
സ്ഥിരചിത്തരായവർ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവൃത്തികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരാണ്.
കര്തുമര്ഹസി വിദ്വാംസ്ത്വം പണ്ഡിതോ നാവസീദതി
നീ ജ്ഞാനിയാകയാൽ പ്രവർത്തിക്കണം; പണ്ഡിതന്മാർ ദു:ഖത്തിലാവുന്നില്ല.
ഭവതോ ഽഥ തഥാന്യേഷാം ശ്രുത്വാ തച്ച സമാചര
നിന്നിൽ നിന്നും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഇത് കേട്ടശേഷം അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.
സ തേ ത്രാതാ ഭയാദസ്മാദ് ദാനവേന്ദ്ര ഭവിഷ്യതി
ദാനവേന്ദ്രാ, ഈ ഭയത്തിൽ നിന്നു അവൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.
സംസാരഗര്തപതിതസ്യ കരാവലമ്ബം നൂനം ന തേ ഭുവി നരാ ജ്വരിണോ ഭവന്തി
സംസാരത്തിന്റെ കുഴിയിലേക്കു വീണവർക്കു ഭൂമിയിൽ ആശ്രയം ഇല്ല; പീഡിതരായ മനുഷ്യർക്കു അതു ലഭ്യമാകുന്നില്ല.
സ ഏഷ ഭവതഃ ശ്രേയോ വിധാസ്യതി ജനാര്ധനഃ
ജനാർദ്ദനൻ നിന്നെ ഉത്തമമായ മംഗളത്തിലേക്കു നയിക്കും.
വിമുക്തപാപശ്ച തതോ ഗമിഷ്യേ യത്രാച്യുതോ ലോകപതിര്നൃസിംഹഃ
പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഞാൻ അച്യുതനും ലോകപതിയായ നരസിംഹനും ഉള്ളിടത്തേക്കു പോകും.
ആമന്ത്ര്യ സര്വാന് ദനുയൂഥപാലാന് ജഗാമ കര്തും ത്വഥ തീര്ഥയാത്രാമ്
അവൻ എല്ലാ അസുരസേനാനായകരോടും സംസാരിച്ച്, ശേഷം തിര്ഥയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
പ്രഹ്ലാദതീര്ഥയാത്രാം മേ സമ്യഗാഖ്യാതുമര്ഹസി
പ്രഹ്ലാദന്റെ തിര്ഥയാത്രയെക്കുറിച്ച് നീ എനിക്ക് പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കണം.
പ്രഹ്ലാദതീര്ഥയാത്രാം തേ ശുദ്ധപുണ്യപ്രദായിനീമ്
പ്രഹ്ലാദന്റെ തിര്ഥയാത്ര, ശുദ്ധമായ പുണ്യം നൽകുന്നതായത്, നീ പറയേണ്ടതാണ്.
ഖ്യാതം പൃതിവ്യാം ശുഭദം ഹി മാനസം യത്ര സ്ഥിതോ മത്സ്യവപുഃ സുരേശഃ
ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമായ ശുഭം നൽകുന്ന മാനസസരസ്സാണ്, അവിടെ ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ മീനരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സംപൂജ്യ ച ജഗന്നാഥമച്യുതം ശ്രുതിഭിര്യുതമ്
അവിടെ, വേദങ്ങളാൽ അനുചരിക്കപ്പെടുന്ന ജഗന്നാഥനായ അച്യുതനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
ജഗാമ കച്ഛപം ദ്രഷ്ടും കൌശിക്യാം പാപനാശനമ്
അവൻ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന കൗശികിയിൽ കച്ചപത്തെ കാണാൻ പോയി.
സമുപോഷ്യ ശുചിര്ഭൂത്വാ ദത്വാ വിപ്രേഷു ദക്ഷിണാമ്
അവൻ ഉപവാസം പാലിച്ച് ശുദ്ധനായ ശേഷം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി.
തത്ര ദേവഹ്രദേ സ്നാത്വാ തര്പയിത്വാ പിതൄന് സുരാന്
അവിടെ ദൈവഹൃദത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, പിതാക്കന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും തൃപ്തി നൽകാൻ അർഘ്യം നൽകി.