ധിഗ്ധിഗിത്യാഹ സ ബലിം വൈകുണ്ഠാക്ഷേപവാദിനമ്
വൈകുണ്ഠത്തെ അപമാനിച്ച വാക്കുകള് പറഞ്ഞ ബലിയെ അവന് 'ചീ! ചീ!' എന്നു പരിഹസിച്ചു.
ഹരിം നിന്ദയതോ ജിഹ്വാ കഥം ന പതിതാ തവ
ഹരിയെ നിന്ദിക്കുന്നുവെങ്കില് നിന്റെ നാവ് എങ്ങനെ വീണില്ല?
യത് ത്രൈലോക്യഗുരും വിഷ്ണുമഭിനിന്ദസി ദുര്മതേ
മൂന്നു ലോകത്തിന്റെയും ഗുരുവായ വിഷ്ണുവിനെ നീ നിന്ദിക്കുന്നു, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ.
യസ്യ ത്വം കര്കശഃ പുത്രോ ജാതോ ദേവാവമാന്യകഃ
ദേവന്മാരെ അപമാനിക്കുന്ന കഠിനഹൃദയനായ മകനായി നീ ജനിച്ചു.
യതാ നാന്യഃ പ്രിയഃ കശ്ചിന്മമ തസ്മാജ്ജനാര്ദനാത്
ജനാര്ദ്ദനനേക്കാള് എനിക്ക് പ്രിയനായ മറ്റാരുമില്ല.
സര്വേശ്വരേശ്വരം ദേവം കഥം നിന്ദിതവാനസി
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ദൈവമായവനെ നീ എങ്ങനെ നിന്ദിച്ചു?
മമാപി പൂജ്യോ ഭഗവാന് ഗുരുര്ലോകഗുരുര്ഹരിഃ
ലോകത്തിന്റെ ഗുരുവായ ഹരിയെ ഞാനും ആരാധ്യനായി കണക്കാക്കുന്നു.
പൂജ്യം നിന്ദയസേ പാപ കഥം ന പതിതോ ഽസ്യധഃ
ആരാധ്യനെയാണു നീ നിന്ദിക്കുന്നത്, പാപിയേ, എങ്ങനെ നീ ഇതുവരെ വീണുപോയില്ല?
യേഷാം ത്വം കര്കശോ രാജാ വാസുദേവസ്യ നിന്ദകഃ
വാസുദേവനെ നിന്ദിക്കുന്ന കഠിനഹൃദയനായ രാജാവായിത്തന്നെ നീ ഇവരില് ഒരാളാണ്.
തസ്മാത് പാപസമാചരാ രാജ്യനാശമവാപ്നുഹി
അതിനാല് പാപകരമായി പെരുമാറിയതുകൊണ്ട് രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടും.
മനസാ കര്മണാ വാചാ രാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തഥാ പത
ചിന്തയിലും പ്രവൃത്തിയിലും വാക്കിലും രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് നീ വീഴുക.
ചതുര്ദശസു ലോകേഷു രപാജ്യഭ്രഷ്ടസ്തഥാ പത
പതിന്നാലു ലോകങ്ങളിലും നീ അധികാരമില്ലാതെ വീഴുക.
യഥാ തഥാനുപസ്യേയം ഭവന്തം രാജ്യവിച്യുതമ്
നീ ഇങ്ങനെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി ഞാൻ കാണട്ടെ.
അവതീര്യാസനാദ് ബ്രഹ്മന് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ബലീ
അസനത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി, കയ്യുകള് കൂപ്പി ബലി ആദരവോടെ സമീപിച്ചു, ബ്രാഹ്മണനേ.
കൃതാപരാധാനപി ഹി ക്ഷമന്തി ഗുരവഃ ശിശൂന്
കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്താലും മുതിർന്നവർ അവരെ ക്ഷമിക്കുന്നു.
ന ബിഭേമി പരേഭ്യോ ഽഹം ന ച രാജ്യപരിക്ഷയാത്
മറ്റുള്ളവരെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെയും ഭയമില്ല.
ദുഃഖം കൃതാപരാധത്വാദ് ഭവതോ മേ മഹത്തരമ്
നിങ്ങളോടു ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വലിയ ദു:ഖമാണ്.
കൃതേ ഽപി ദോഷേ ഗുരവഃ ശിശൂനാം ക്ഷമന്തി ദൈത്യം സമുപാഗതാനാമ്
കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്താലും, ദാനവരായവരും അടുത്തുവന്നാൽ മുതിർന്നവർ അവരെ ക്ഷമിക്കും.
ചിരം വിചിന്ത്യാദ്ഭുതമേതദിത്ഥമുവാച പൌത്രം മധുരം വചോ ഽഥ
നാളുകളോളം ആലോചിച്ച് അത്ഭുതപ്പെട്ട്, അവൻ തന്റെ മകനായ മകനോടു മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യേന സര്വഗതം വിഷ്ണും ജാനംസ്ത്വാം സപ്തവാനഹമ്
സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിനെ അറിയുന്നവൻ, ഞാൻ നിന്റെ വംശത്തിലെ ഏഴാമനാണ്.
മമാവിശന്മഹാബാഹോ വിവേകപ്രതിഷേധകഃ
മഹാബാഹുവേ, എന്നിൽ കടന്നുവരുന്നത് വിവേകത്തിന് തടസ്സമാകുന്നു.
അവശ്യം ഭാവിനോ ഹ്യര്ഥാ ന വിനശ്യന്തി കര്ഹിചിത്
നിശ്ചയമായും സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല.
ആഗമേ നിര്ഗമേ പ്രാജ്ഞോ ന വിഷാദം സമാചരേത്
വരവും പോകലും സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ജ്ഞാനികൾ ദു:ഖം അനുഭവിക്കരുത്.
സുഖദുഃഖാനി ദൈത്യേന്ദ്ര നരസ്താനി സഹേത് തഥാ
ദാനവേന്ദ്രാ, മനുഷ്യൻ സുഖവും ദു:ഖവും സഹിക്കണം.
സംപദം ച സുവിസ്തീര്ണാം പ്രാപ്യ നോ ഽധൃതിമാന് ഭവേത്
വിപുലമായ സമ്പത്ത് ലഭിച്ചാലും, ഒരാൾ അസ്ഥിരനാകരുത്.
ധീരാഃ കാര്യേഷു ച സദാ ഭവന്തി പുരുഷോത്തമാഃ
സ്ഥിരചിത്തരായവർ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവൃത്തികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരാണ്.
കര്തുമര്ഹസി വിദ്വാംസ്ത്വം പണ്ഡിതോ നാവസീദതി
നീ ജ്ഞാനിയാകയാൽ പ്രവർത്തിക്കണം; പണ്ഡിതന്മാർ ദു:ഖത്തിലാവുന്നില്ല.
ഭവതോ ഽഥ തഥാന്യേഷാം ശ്രുത്വാ തച്ച സമാചര
നിന്നിൽ നിന്നും മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും ഇത് കേട്ടശേഷം അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.
സ തേ ത്രാതാ ഭയാദസ്മാദ് ദാനവേന്ദ്ര ഭവിഷ്യതി
ദാനവേന്ദ്രാ, ഈ ഭയത്തിൽ നിന്നു അവൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.
സംസാരഗര്തപതിതസ്യ കരാവലമ്ബം നൂനം ന തേ ഭുവി നരാ ജ്വരിണോ ഭവന്തി
സംസാരത്തിന്റെ കുഴിയിലേക്കു വീണവർക്കു ഭൂമിയിൽ ആശ്രയം ഇല്ല; പീഡിതരായ മനുഷ്യർക്കു അതു ലഭ്യമാകുന്നില്ല.