യസ്യ സപ്താര്ണവാഃ കുക്ഷൌ നിവസന്തി സഹാദ്രിഭിഃ
ആരുടെയൊക്കെയോ വയറിൽ ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളോടുകൂടി നിലകൊള്ളുന്നു,
യഥാ ച ന മമ ക്ലേശസ്തഥാ കുരു ജനാര്ദന
എനിക്ക് എങ്ങനെ ദു:ഖം ഇല്ലാത്തതുപോലെ, ജനാർദ്ദനാ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ.
തഥാപി സംഭവിഷ്യാമി അഹം ദേവ്യുദരേ തവ
എങ്കിലും, ദേവിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
ധാരയിഷ്യാമി യോഗേന മാ വിഷാദം കുഥാമ്ബികേ
ഞാൻ യോഗശക്തിയാൽ തന്നെ നിലനിൽക്കും—കുതുംബികേ, നീ വിഷമിക്കേണ്ട.
തദാ നിസ്തേജസോ ദൈത്യാഃ സഭവിഷ്യന്ത്യസംശയമ്
അപ്പോൾ ദൈത്യന്മാർ നിർബലരാകും, അതിൽ സംശയമില്ല.
സ്വതേജസോംഽശേന വിവേശ ദേവ്യാഃ തദോദരേ ശക്രഹിതായ വിപ്ര
സ്വന്തം തേജസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം കൊണ്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടി, ദേവിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു, ബ്രാഹ്മണനേ.
നിസ്തേജസോ ഽസുരാ ജാതാ യഥോക്തം വിശ്വയോനിനാ
ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം പറഞ്ഞതുപോലെ, അസുരന്മാർ നിർബലരായി.
ബലിര്ദാനവശാര്ദൂല ഇദം വചനമബ്രവീത്
ദാനവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബലി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
കഥ്യതാം പരമജ്ഞോ ഽസി ശുഭാശുഭവിശാരദ
നീ പരമജ്ഞാനിയാണെന്നും, നല്ലതും ചീത്തയുമെന്തെന്നു തിരിച്ചറിയാൻ നിനക്ക് കഴിവുണ്ട്. അതിനാൽ ദയവായി പറയൂ.
കിമര്ഥം തേജസോ ഹാനിരിതി കസ്മാദതീവ ച
നിന്റെ തേജസ് കുറയാൻ എന്താണ് കാരണം? അതും ഇങ്ങനെ വളരെ അധികം കുറയാൻ എന്താണ് കാര്യം?
ചിന്തയാമാസ യോഗാത്മാ ക്വ വിഷ്ണുഃ സാംപ്രതം സ്ഥിതഃ
യോഗശക്തിയുള്ളവൻ ചിന്തിച്ചു: വിഷ്ണു ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?
നാബേരുപരി ഭൂരാദില്ലോകാംശ്ചര്തുമിയാദ് വശീ
സ്വയം നിയന്ത്രണം പുലർത്തി, നാഭിക്കു മുകളിലും ഭൂമിക്കു കീഴിലും ഉള്ള ലോകങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
മേരും ദദര്ശ ശൈലേന്ദ്രം ശാതകൌമ്ഭം മഹര്ദ്ധിമത്
അവൻ പൊന്നുപോലുള്ള മഹത്വമുള്ള പർവ്വതാധിപതിയായ മേരു പർവ്വതത്തെ കണ്ടു.
തേഷാമാതുഃ സ ദദൃശേ മൃഗപക്ഷിഗണൈര്വൃതമ്
അവൻ അവരുടേ അമ്മയെ കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
ദേവമാതുഃ സ ദദൃശേ മൃഗപക്ഷിഗണൈര്വൃതമ്
അവൻ ദേവമാതാവിനെ കാട്ടുമൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
വിവേശ ദാനവപതിരന്വേഷ്ടും മധുസൂദനമ്
മധുസൂദനനെ അന്വേഷിക്കാൻ ദാനവരുടെ അധിപൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
സര്വഭീതവരേണ്യം തം ദേവമാതുരഥോദരേ
ദേവമാതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ, എല്ലാവർക്കും ഭയവും അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നവനെ അവൻ കണ്ടു.
സുരാസുരഗണൈഃ സര്വൈഃ സര്വതോ വ്യാപ്തവിഗ്രഹമ്
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട രൂപം അവൻ എല്ലാടും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
ദൈത്യതേജോഹരം വിഷ്ണും പ്രകൃതിസ്ഥോ ഽഭവത് തതഃ
അപ്പോൾ ദൈത്യരുടെ ശക്തി കവർന്ന വിഷ്ണു സ്വഭാവസ്ഥിതിയിൽ നിലകൊണ്ടു.
പ്രഹ്ലാദോ മധുരം വാക്യം പ്രണമ്യ മധുസൂദനമ്
പ്രഹ്ലാദൻ മധുസൂദനനെ നമസ്കരിച്ചു, മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
യേന നിസ്തേജസോ ദൈത്യാ ജാതാ ദൈത്യേന്ദ്ര ഹേതുനാ
ദൈത്യേന്ദ്രാ, ആരുടെ കാരണത്താൽ ദൈത്യർ ശക്തിയില്ലാതായി പോയിരിക്കുന്നു.
പ്രയാതാഃ ശരണം ദേവം ഹരിം ത്രിഭുവനേശ്വരമ്
അവർ ദേവനായ ഹരിയെ, മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും അധിപതിയെ ആശ്രയിക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു.
അവതീര്ണോ മഹാബാഹുരദിത്യാ ജഠരേ ഹരിഃ
മഹാബലശാലിയായ ഹരി, അദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അവതരിച്ചുവന്നു.
നാലം തമോ വിഷഹിതും സ്ഥാതും സൂര്യോദയം ബലേ
ബലി, സൂര്യോദയത്തിൽ ഇരുട്ടിന് നിലനിൽക്കാനോ സഹിക്കാനോ കഴിയില്ല.
പ്രഹ്ലാദമാഹാഥ ബലിര്ഭാവികര്മപ്രചോദിതഃ
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ പ്രേരിപ്പിച്ച് ബലി പ്രഹ്ലാദനോടു പറഞ്ഞു.
സന്തി മേ ശതശോ ദൈത്യാ വാസുദേവബലാധികാഃ
എന്നോടൊപ്പം വാസുദേവനേക്കാൾ ശക്തിയുള്ള നൂറുകണക്കിന് ദൈത്യർ ഉണ്ട്.
നിര്ജിത്യ ത്യാജിതാഃ സ്വര്ഗം ഭഗ്നദര്പാ രണാജിരേ
യുദ്ധഭൂമിയില് പരാജയപ്പെട്ട് അഭിമാനം തകര്ന്നവരും സ്വര്ഗം ഉപേക്ഷിച്ചു.
സ വിപ്രചിത്തിര്ബലവാന് മമ സൈന്യപുരസ്സരഃ
അതി ശക്തനായ വിപ്രചിത്തി എന്റെ സൈന്യത്തെ മുന്നില് വെച്ച് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ത്രിശിരാ മകരാക്ഷശ്ച വൃഷപര്വാ നതേക്ഷമഃ
ത്രിശിരസ്, മകരാക്ഷന്, വൃഷപര്വാന് ഇവരെ സഹിക്കാനാവില്ല.
യേഷാമേകൈകശോ വിഷ്ണുഃ കലാം നാര്ഹതി ഷോഡശീമ്
ഇവരില് ഓരോരുത്തരുടെയും ശക്തിയുടെ പതിനാറിലൊന്ന് പോലും വിഷ്ണു തുല്യനല്ല.