നിവാരയിത്വാ കൃതവാംല്ലോകനാഥോ മരുദ്ഗണാന്
ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ മരുത് സംഘങ്ങളെ തടഞ്ഞ് അവരിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
ശൃണുഷ്വ കീര്തയിഷ്യാമി ചാക്ഷുഷസ്യാന്തരേ മനോഃ
ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ ഇടവേളയിൽ സംഭവിച്ചതു ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, നീ കേൾക്കു.
സപ്തസാരസ്വതേ തീര്ഥേ സോ ഽതപ്യത മഹത് തപഃ
ഏഴ് സരസ്വതീ തീർത്ഥങ്ങളിൽ അവൻ മഹത്തായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സാ ചാഭ്യേത്യ നദീതീരേ ക്ഷോഭയാമാസ ഭാമിനീ
അവളും നദീതീരത്ത് എത്തി, അവനെ അലറിച്ചു തുടങ്ങുകയുണ്ടായി, മനോഹരിയേ.
താം ചൈവാപ്യശപന്മൂഢാം മുനിര്മങ്കണകോ വപുമ്
മൂഢയായ ആ സ്ത്രീയെ മുനി മങ്കണകൻ ശപിച്ചു.
വിധ്വംസയിഷ്യതി ഹയോ ഭവതീം യജ്ഞസംസദി
യജ്ഞസഭയിൽ ഒരു കുതിര നിന്നെ നശിപ്പിക്കും.
സരസ്വതീഭ്യഃ സപ്തഭയഃ സപ്ത വൈ മരുതോ ഽഭവന്
ഏഴ് സരസ്വതിമാരിൽ നിന്ന് ഏഴ് മരുത്മാരാണ് ജനിച്ചത്.
യേഷാം ശ്രുതേ ജന്മനി പാപഹാനിര്ഭവേച്ച ധര്മാഭ്യുദയോ മഹാന് വൈ
അവരുടെ ജനനം കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപങ്ങൾ നശിക്കുകയും മഹത്തായ ധർമ്മം ഉദയിക്കുകയും ചെയ്യും.
മന്ത്രപ്രദാതാ പ്രഹ്ലാദഃ ശുക്രശ്ചാസീത് പുരോഹിതഃ
മന്ത്രം നൽകിയവൻ പ്രഹ്ലാദനായിരുന്നു, ശുക്രൻ കുടുംബപുരോഹിതനായിരുന്നു.
ദിദൃക്ഷവഃ സമായാതാഃ സമയാഃ സര്വ ഏവ ഹി
കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എല്ലാ സഭകളും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
പപ്രച്ഛ കുലജാന് സര്വാന് കിംനു ശ്രേയസ്കരം മമ
അവൻ എല്ലാ ഉന്നതകുലത്തിൽപ്പെട്ട മൂപ്പന്മാരോടും ചോദിച്ചു: 'എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ലതും ഉപകാരപ്രദവുമാകുന്നത് ഏതാണ്?'
യത് തേ ശ്രേയസ്കരം കര്മ യദസ്മാകം ഹിതം തഥാ
നിനക്കു ഏറ്റവും നല്ലതും ഞങ്ങൾക്കും ഉപകാരകരമായതുമായ പ്രവർത്തി എന്താണോ, അതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.
ഹിരണ്യകശിപുര്വീരഃ സ ശക്രോ ഽഭൂജ്ജഗത്ത്രയേ
ഹിരണ്യകശിപുവെന്ന മഹാവീരൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇന്ദ്രനായി.
പ്രത്യക്ഷം ദാനവേന്ദ്രാണാം നഖൈസ്തം ഹി വ്യദാരയത്
ദാനവാധിപന്മാരുടെ മുന്നിൽ തന്നെയായിരുന്നു അവൻ നഖങ്ങളാൽ കീറിപ്പൊളിക്കപ്പെട്ടത്.
തേഷാമര്ഥേ മഹാബാഹോ ശങ്കരേമ ത്രിശൂലിനാ
അവർക്കുവേണ്ടി, മഹാബാഹുവേ, ഞങ്ങൾ ത്രിശൂലധാരിയായ ശങ്കരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്മരിക്കുന്നു.
കുജമ്ഭോ വിഷ്ണുനാ ചാപി പ്രത്യക്ഷം പശുവത് തവ
കുജംഭനെയും വിഷ്ണു നിന്റെ കണ്ണിന് മുന്നിൽ തന്നെ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ സംഹരിച്ചു.
വിരോചനസ്തവ പിതാ നിഹതഃ കഥയാമി തേ
വിരോചനൻ, നിന്റെ അച്ഛൻ, കൊല്ലപ്പെട്ടു — ഞാൻ നിന്നോട് ഇതു പറയുന്നു.
ഉദ്യോഗം കാരയാമാസ സഹ സര്വൈര്മഹാസുരൈഃ
അവൻ എല്ലാ മഹാസുരന്മാരോടും കൂടെ ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
പദാതയസ്തഥൈവാന്യേ ജഗ്മുര്യുദ്ധായ ദൈവതൈഃ
പദാതികളും മറ്റു പലരും ദേവന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി പോയി.
സൈന്യസ്യ മധ്യേ ച ബലിഃ കാലനേമിശ്ച ഷൃഷ്ഠതഃ
സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ ബലിയും കാലനെമിയും മുന്നിൽ നിന്നു.
പ്രയാതി ദക്ഷിണം ഘോരം താരകാഖ്യോ ഭയങ്കരഃ
ഭയാനകനും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമായ താരകൻ തെക്കോട്ട് മുന്നേറി.
ഉവാച യാമ ദൈത്യാംസ്താന് യോദ്ധും സബലസംയുതാന്
അവൻ ആ ദൈത്യന്മാരോടും അവരുടെ സൈന്യത്തോടും യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാകാൻ കല്പിച്ചു.
സമാരുരോഹ ഭഗവാന് യതമാതലിവാജിനമ്
ഭഗവാൻ സദാ തയ്യാറായ മാതലിയുടെ രഥത്തിൽ കയറി.
സ്വം സ്വം വാഹനമാരുഹ്യ നിശ്ചേരുര്യുദ്ധകാങ്ക്ഷിമഃ
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ താന്താന്റെ വാഹനത്തിൽ കയറി, യുദ്ധത്തിനായി ഉത്സുകരായി പുറപ്പെട്ടു.
വിദ്യാധരാ ഗുഹ്യകാശ്ച യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ
വിദ്യാധരന്മാർ, ഗുഹ്യകർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ —
ഗജാനന്യേ രഥാനന്യേ ഹയാനന്യേ സമാരുഹന്
ചിലർ ആനകളിൽ കയറി, ചിലർ രഥങ്ങളിൽ, മറ്റുചിലർ കുതിരകളിൽ കയറി.
സമാരുഹ്യാദ്രവന് സര്വേ യതോ ദൈത്യബലം സ്ഥിതമ്
വാഹനങ്ങളിൽ കയറി അവർ എല്ലാവരും ദൈത്യസൈന്യം നിലകൊണ്ടിരുന്നിടത്തേക്ക് ഓടി.
ഏതസ്മിന് വിഷ്ണുഃ സുരശ്രേഷ്ഠ അധിരുഹ്യ സമഭ്യഗാത്
അപ്പോൾ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു തന്റെ വാഹനത്തിൽ കയറി മുന്നേറി.
വവന്ദ മൂര്ധ്നാവനതഃ സഹ സര്വൈഃ സുരോത്തമൈഃ
തല താഴ്ത്തി, എല്ലാ ഉത്തമദേവന്മാരോടൊപ്പം അവൻ വന്ദിച്ചു.
പാലയഞ്ജഘനം വിഷ്ണുര്യാതി മധ്യേ സഹസ്രദൃക്
ആയിരം കണ്ണുള്ള വിഷ്ണു നടുവിൽ നിന്ന് പുറകിൽ കാവൽ നിന്നു നീങ്ങുകയായിരുന്നു.