സ ചാപി ദദൃശേ ഗച്ഛന് പഥി ഗോമാതരം ഹരിഃ
പാതയിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ ഹരിയെ ഒരു പശുമാതാവ് കണ്ടു.
ദദൃശേ ദാനവാന് സര്വാന് സംഹൃഷ്ടാന് ഭോഗസംയുതാന്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും കണ്ടു.
തേ ചാപ്യായയുരവ്യഗ്രാ വികിരന്തഃ ശേരോത്കരാന്
അവരും മനസ്സിൽ ഭയം ഇല്ലാതെ, അമ്പുകൾ കയറ്റി മുന്നോട്ട് വന്നു.
ഛാദയാമാസ വിപ്രര്ഷേ ഗിരീന് വൃഷ്ട്യാ യഥാ ഘനഃ
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസീനേ, മേഘം മലകൾ മഴയിൽ മൂടുന്നതുപോലെ അവൻ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മലകൾ മറച്ചു.
പാകം ജഘാന തീക്ഷ്ണാഗ്രൈര്മാര്ഗണൈഃ കങ്ഗവാസസൈഃ
കൂർത്തതലയുള്ള, പക്ഷികളുടെ ഇരിപ്പുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
പാകശാസനതാം ശക്രഃ സര്വാമരപതിര്വിഭുഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും അധിപനായ ശക്തൻ പാകനെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനായി.
സുപുങ്ഖൈര്ദാരയാമാസ തതോ ഽഭൂത് സ പുരന്ദരഃ
നന്നായി പക്ഷികൾ കെട്ടിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ കീറിക്കളഞ്ഞു; അങ്ങനെ അവൻ പുരന്ദരനായി.
തച്ചാപി വിജിതം ബ്രഹ്മന് രസാതലമുപാഗമത്
ബ്രാഹ്മണനേ, ജയിച്ചതെല്ലാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്ര്യമ്ബകേന മുനിശ്രേഷ്ഠ കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ത്രയമ്പകൻ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നു വേറെയും എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഏഷ മേ സംശയോ ബ്രഹ്മന് ഹൃദി സംപരിവര്തതേ
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ സംശയം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണരുന്നു.
ഹതേ ഹിരണ്യകശിപൌ യച്ചകാരാരിമര്ദനഃ
ഹിരണ്യകശിപു കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചവൻ എന്ത് ചെയ്തു?
വിഭോ നാഥോ ഽസി മേ ദേഹി ശക്രഹന്താരമാത്മജമ്
പ്രഭുവേ, നീ എന്റെ നാഥൻ; ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലുന്ന ഒരു മകനെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ശൌചാചാരസമായുക്താ സ്ഥാസ്യസേ ദശതീര്ദശ
ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ളവളായി, നീ പത്തു പത്തു വർഷം നിലനിൽക്കും.
ജനയിഷ്യസി പുത്രം ത്വം ശത്രുഘ്നം നാന്യഥാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, നീ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്ന ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; വേറൊന്നുമില്ല.
ഗര്ഭാധാനം ഋഷിഃ കൃത്വാ ജഗാമോദയപര്വതമ്
ഗർഭാധാന ചടങ്ങ് നടത്തി, ഋഷി ഉദയപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തമാശ്രമമുപാഗമ്യ ദിതിം വചനമബ്രവീത്
അവൻ ആ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ ദിതിയെ സമീപിച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ബാഞമിത്യബ്രവീദ് ദേവീ ഭാവികര്മപ്രചോദിതാ
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രേരിതയായി, ദേവി 'ബാണ' എന്നു പറഞ്ഞു.
വിനീതാത്മാ ച കാര്യാര്ഥാ ഛിദ്രാന്വേഷീ ഭുജങ്ഗവത്
വഴക്കമുള്ള മനസ്സോടെ, ലക്ഷ്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, പാമ്പുപോലെ അവൻ ദോഷങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു.
ദശവര്ഷശതാന്തേ തു ശിരഃസ്നാതാ തപസ്വിനീ
നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ തപസ്സുകാരി തലകഴുകി ശുദ്ധയായി.
സുഷ്വാപ കേശപ്രാന്തൈസ്തു സംശ്ലിഷ്ടചരണാഭവത്
മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ കാലുകൾ ചുരുണ്ടിട്ട് അവൾ നന്നായി ഉറങ്ങി.
വിവേശ മാതുരുദരം നാസാരന്ധ്രേണ നാരദ
നാരദാ, അവൻ അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് അവളുടെ മൂക്കിലൂടെ പ്രവേശിച്ചു.
ദദര്ശോര്ധ്വമുകം ബാലം കടിന്യസ്തകരം മഹത്
അവൻ മുഖം മേലോട്ട് തിരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വലിയ ബാലനെ, കൈകൾ ഉറപ്പായി വെച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
ശുദ്ധസ്ഫടികസംകാശാം കരാഭ്യാം ജഗൃഹേ ഽഥ താമ്
ശുദ്ധമായ സ്ഫടികംപോലെ തിളങ്ങുന്ന കൈകളാൽ അവൻ അവളെ പിടിച്ചു.
കരാഭ്യം മര്ദയാമാസ തതഃ സാ കഠിനാഭവത്
കൈകളാൽ അവളെ അമർത്താൻ തുടങ്ങി; അപ്പോൾ അവൾ കഠിനമായി മാറി.
ശതപര്വാഥ കുലിശഃ സംജാതോ മാംസപേശിതഃ
നാരദാ, അപ്പോൾ മാംസത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ നൂറ് സംയുക്തങ്ങളുള്ള വജ്രം അവിടെ പിറന്നു.
ചിച്ഛേദ സപ്തധാ ബ്രഹ്മന് സ രുരോദ ച വിസ്വരമ്
ബ്രാഹ്മണാ, അതുകൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഏഴായി കത്തി; അവൾ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.
ശുശ്രാവ വാചം പുത്രസ്യ രുദമാനസ്യ നാരദ
നാരദാ, കരയുന്ന മകന്റെ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ചൈകൈകം ഭൂയശ്ചിച്ഛേദ സപ്തധാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ഓരോന്നെയും വീണ്ടും ഏഴായി കത്തി.
ദിതിം കൃതാഞ്ജലിപുടഃ പ്രാഹ ഭീതസ്തു ശാപതഃ
ശാപഭയത്തിൽ കയ്യുകൂപ്പി ദിതി നേരെ അവൻ പറഞ്ഞു.
തവൈവാപനയാച്ഛസ്തസ്തന്മേ ന ക്രോദ്ധമര്ഹസി
നീ തന്നെയാണ് ഈ പ്രവർത്തനം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്; അതിനാൽ എന്നോട് കോപിക്കേണ്ടതില്ല.