കൃത്വൈവ രൂപം ഭയദം ച ഭൈരവം ഭൃങ്ഗിത്വമീസേന കൃതം സ്വഭക്ത്യാ
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭൈരവസ്വരൂപം ഭക്തിയാൽ ഭഗവാൻ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
സംകീര്തനീയം ദ്വിജസത്തമേഷു ധര്മായുരാരോഗ്യധനൈഷിണാ സദാ
ധർമ്മം, ദീർഘായുസ്, ആരോഗ്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ദ്വിജന്മാർക്കിടയിൽ ഇത് എപ്പോഴും പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
നിഷ്പാദിതം സ്വകം കാര്യം തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
എന്റെ ജോലി പൂർത്തിയായി; അതിന്റെ അർത്ഥം നീ എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
കൃതം ലോകഹിതം ബ്രഹ്മന്നാത്മനശ്ച തഥാ ഹിതമ്
ബ്രഹ്മനേ, ചെയ്തത് ലോകത്തിനും സ്വയംക്കും ഉത്തമമായതാണു.
തേ നിര്ജിതാഃ സുരഗണൈഃ പാതാലഗമനോത്സുകാഃ
അവർ ദേവഗണങ്ങൾക്കാൽ തോറ്റു, പാതാളത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ലതാവിതാസംഛന്നം മത്തസത്ത്വസമാകുലമ്
വള്ളി ചുറ്റി മറച്ചും, മദത്തിൽ മുഴുകിയ ജീവികൾ നിറഞ്ഞതുമായിടം.
മാധവീകുസുമാമോദം ഋഷ്യര്ചിതഹരം ഗിരിമ്
മാധവീപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം പരക്കുന്ന, ഋഷികൾ ആരാധിക്കുന്ന, ഹരനു പ്രിയമായ പർവ്വതം.
മയതാരപുരോഗാസ്തേ നിവാസം സമരോചയന്
മയയും താരയും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവർ അവിടെ താമസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വിവാതി ശീതഃ ശനകൈര്ദക്ഷിണോ ഗന്ധസംയുതഃ
തണുത്തതും സുഗന്ധം കലർന്നതുമായ തെക്കൻ കാറ്റ് മൃദുവായി വീശുന്നു.
കുര്വന്തോ ലോകസംപൂജ്യേ വിദ്ധേഷം ദേവതാഗണേ
ദേവതാഗണങ്ങളിൽ എല്ലാവരും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ അവർ ചെയ്തു.
സ ചാപി ദദൃശേ ഗച്ഛന് പഥി ഗോമാതരം ഹരിഃ
പാതയിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ ഹരിയെ ഒരു പശുമാതാവ് കണ്ടു.
ദദൃശേ ദാനവാന് സര്വാന് സംഹൃഷ്ടാന് ഭോഗസംയുതാന്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും കണ്ടു.
തേ ചാപ്യായയുരവ്യഗ്രാ വികിരന്തഃ ശേരോത്കരാന്
അവരും മനസ്സിൽ ഭയം ഇല്ലാതെ, അമ്പുകൾ കയറ്റി മുന്നോട്ട് വന്നു.
ഛാദയാമാസ വിപ്രര്ഷേ ഗിരീന് വൃഷ്ട്യാ യഥാ ഘനഃ
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസീനേ, മേഘം മലകൾ മഴയിൽ മൂടുന്നതുപോലെ അവൻ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മലകൾ മറച്ചു.
പാകം ജഘാന തീക്ഷ്ണാഗ്രൈര്മാര്ഗണൈഃ കങ്ഗവാസസൈഃ
കൂർത്തതലയുള്ള, പക്ഷികളുടെ ഇരിപ്പുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
പാകശാസനതാം ശക്രഃ സര്വാമരപതിര്വിഭുഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും അധിപനായ ശക്തൻ പാകനെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനായി.
സുപുങ്ഖൈര്ദാരയാമാസ തതോ ഽഭൂത് സ പുരന്ദരഃ
നന്നായി പക്ഷികൾ കെട്ടിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ കീറിക്കളഞ്ഞു; അങ്ങനെ അവൻ പുരന്ദരനായി.
തച്ചാപി വിജിതം ബ്രഹ്മന് രസാതലമുപാഗമത്
ബ്രാഹ്മണനേ, ജയിച്ചതെല്ലാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്ര്യമ്ബകേന മുനിശ്രേഷ്ഠ കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ത്രയമ്പകൻ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നു വേറെയും എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഏഷ മേ സംശയോ ബ്രഹ്മന് ഹൃദി സംപരിവര്തതേ
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ സംശയം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണരുന്നു.
ഹതേ ഹിരണ്യകശിപൌ യച്ചകാരാരിമര്ദനഃ
ഹിരണ്യകശിപു കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിച്ചവൻ എന്ത് ചെയ്തു?
വിഭോ നാഥോ ഽസി മേ ദേഹി ശക്രഹന്താരമാത്മജമ്
പ്രഭുവേ, നീ എന്റെ നാഥൻ; ഇന്ദ്രനെ കൊല്ലുന്ന ഒരു മകനെ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ.
ശൌചാചാരസമായുക്താ സ്ഥാസ്യസേ ദശതീര്ദശ
ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ളവളായി, നീ പത്തു പത്തു വർഷം നിലനിൽക്കും.
ജനയിഷ്യസി പുത്രം ത്വം ശത്രുഘ്നം നാന്യഥാ പ്രിയേ
പ്രിയേ, നീ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്ന ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; വേറൊന്നുമില്ല.
ഗര്ഭാധാനം ഋഷിഃ കൃത്വാ ജഗാമോദയപര്വതമ്
ഗർഭാധാന ചടങ്ങ് നടത്തി, ഋഷി ഉദയപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
തമാശ്രമമുപാഗമ്യ ദിതിം വചനമബ്രവീത്
അവൻ ആ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ ദിതിയെ സമീപിച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ബാഞമിത്യബ്രവീദ് ദേവീ ഭാവികര്മപ്രചോദിതാ
ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രേരിതയായി, ദേവി 'ബാണ' എന്നു പറഞ്ഞു.
വിനീതാത്മാ ച കാര്യാര്ഥാ ഛിദ്രാന്വേഷീ ഭുജങ്ഗവത്
വഴക്കമുള്ള മനസ്സോടെ, ലക്ഷ്യത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, പാമ്പുപോലെ അവൻ ദോഷങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു.
ദശവര്ഷശതാന്തേ തു ശിരഃസ്നാതാ തപസ്വിനീ
നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ തപസ്സുകാരി തലകഴുകി ശുദ്ധയായി.
സുഷ്വാപ കേശപ്രാന്തൈസ്തു സംശ്ലിഷ്ടചരണാഭവത്
മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ കാലുകൾ ചുരുണ്ടിട്ട് അവൾ നന്നായി ഉറങ്ങി.