സമായാതം നിരീക്ഷ്യൈവ സര്വലക്ഷണസംയുതമ്
അവൻ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടി എത്തിയതിനെ കണ്ടു.
സമാഹൂതാശ്ച ദേവ്യാ താ ജയാദ്യാസ്തൂര്മമാഗമന്
ദേവി വിളിച്ചപ്പോൾ ജയയും മറ്റു ദേവികൾ വേഗത്തിൽ അവിടെ എത്തി.
തതസ്ത്രിനേത്രോ ഗിരിജാം ദൃഷ്ട്വാ പ്രേക്ഷ്യ ച ദാനവമ്
അപ്പോൾ മൂന്നുകണ്ണനായവൻ ഗിരിജയെയും ദാനവനെയും നോക്കി.
അഥോവാചൈഷ ദാസസ്തേ കൃതോ ദേവി മയാന്ധകഃ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവി, ഈ അന്ധകൻ ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാക്കിയിരിക്കുന്നു.'
ഇത്യുച്ചാര്യാന്ധകം ചൈവ പുത്ര പഹ്യേഹി സത്വരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, 'മകനേ, നീ ഉടൻ അന്ധകനെ നശിപ്പിക്കൂ' എന്നു വിളിച്ചു.
ഇത്യുക്തോ വിഭുനാ നന്ദീ അന്ധകശ്ച ഗണേശ്വരഃ
പ്രഭുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നന്ദിയും അന്ധകനും ഗണങ്ങളുടെ നായകനും ചേർന്നു,
സ്തുതിം ചക്രേ മഹാപുണ്യാം പാപഘ്നീം ശ്രുതീസംമിതാമ്
വളരെ പുണ്യമുള്ള, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന, വേദങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
പ്രാഹ പുത്ര പ്രസന്നാസ്മി വൃണുഷ്വ പരമുത്തമമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'മകനേ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്. നീ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരം ചോദിക്കൂ.'
തഥേശ്വരേ ച സതതം ഭക്തിരസ്തു മമാമ്വികേ
അതിനാൽ, എനിക്ക് എപ്പോഴും ഭഗവാനോടും അമ്മവിക്കോടും ഭക്തി നിലനിൽക്കട്ടെ.
സ ചാസ്തേ പൂജയഞ്ശര്വം ഗണാനാമധിപോ ഽഭവത്
അവൻ ശർവനെ ആരാധിച്ച് അവിടെ തുടരുകയും, ഗണങ്ങളുടെ അധിപൻ ആകുകയും ചെയ്തു.
കൃത്വൈവ രൂപം ഭയദം ച ഭൈരവം ഭൃങ്ഗിത്വമീസേന കൃതം സ്വഭക്ത്യാ
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭൈരവസ്വരൂപം ഭക്തിയാൽ ഭഗവാൻ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു.
സംകീര്തനീയം ദ്വിജസത്തമേഷു ധര്മായുരാരോഗ്യധനൈഷിണാ സദാ
ധർമ്മം, ദീർഘായുസ്, ആരോഗ്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ദ്വിജന്മാർക്കിടയിൽ ഇത് എപ്പോഴും പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
നിഷ്പാദിതം സ്വകം കാര്യം തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
എന്റെ ജോലി പൂർത്തിയായി; അതിന്റെ അർത്ഥം നീ എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
കൃതം ലോകഹിതം ബ്രഹ്മന്നാത്മനശ്ച തഥാ ഹിതമ്
ബ്രഹ്മനേ, ചെയ്തത് ലോകത്തിനും സ്വയംക്കും ഉത്തമമായതാണു.
തേ നിര്ജിതാഃ സുരഗണൈഃ പാതാലഗമനോത്സുകാഃ
അവർ ദേവഗണങ്ങൾക്കാൽ തോറ്റു, പാതാളത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ലതാവിതാസംഛന്നം മത്തസത്ത്വസമാകുലമ്
വള്ളി ചുറ്റി മറച്ചും, മദത്തിൽ മുഴുകിയ ജീവികൾ നിറഞ്ഞതുമായിടം.
മാധവീകുസുമാമോദം ഋഷ്യര്ചിതഹരം ഗിരിമ്
മാധവീപൂക്കളുടെ സുഗന്ധം പരക്കുന്ന, ഋഷികൾ ആരാധിക്കുന്ന, ഹരനു പ്രിയമായ പർവ്വതം.
മയതാരപുരോഗാസ്തേ നിവാസം സമരോചയന്
മയയും താരയും മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവർ അവിടെ താമസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
വിവാതി ശീതഃ ശനകൈര്ദക്ഷിണോ ഗന്ധസംയുതഃ
തണുത്തതും സുഗന്ധം കലർന്നതുമായ തെക്കൻ കാറ്റ് മൃദുവായി വീശുന്നു.
കുര്വന്തോ ലോകസംപൂജ്യേ വിദ്ധേഷം ദേവതാഗണേ
ദേവതാഗണങ്ങളിൽ എല്ലാവരും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ അവർ ചെയ്തു.
സ ചാപി ദദൃശേ ഗച്ഛന് പഥി ഗോമാതരം ഹരിഃ
പാതയിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ ഹരിയെ ഒരു പശുമാതാവ് കണ്ടു.
ദദൃശേ ദാനവാന് സര്വാന് സംഹൃഷ്ടാന് ഭോഗസംയുതാന്
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയ എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും കണ്ടു.
തേ ചാപ്യായയുരവ്യഗ്രാ വികിരന്തഃ ശേരോത്കരാന്
അവരും മനസ്സിൽ ഭയം ഇല്ലാതെ, അമ്പുകൾ കയറ്റി മുന്നോട്ട് വന്നു.
ഛാദയാമാസ വിപ്രര്ഷേ ഗിരീന് വൃഷ്ട്യാ യഥാ ഘനഃ
ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സന്യാസീനേ, മേഘം മലകൾ മഴയിൽ മൂടുന്നതുപോലെ അവൻ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ മലകൾ മറച്ചു.
പാകം ജഘാന തീക്ഷ്ണാഗ്രൈര്മാര്ഗണൈഃ കങ്ഗവാസസൈഃ
കൂർത്തതലയുള്ള, പക്ഷികളുടെ ഇരിപ്പുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
പാകശാസനതാം ശക്രഃ സര്വാമരപതിര്വിഭുഃ
സകല ദേവന്മാരുടെയും അധിപനായ ശക്തൻ പാകനെ ശിക്ഷിക്കുന്നവനായി.
സുപുങ്ഖൈര്ദാരയാമാസ തതോ ഽഭൂത് സ പുരന്ദരഃ
നന്നായി പക്ഷികൾ കെട്ടിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പാകനെ കീറിക്കളഞ്ഞു; അങ്ങനെ അവൻ പുരന്ദരനായി.
തച്ചാപി വിജിതം ബ്രഹ്മന് രസാതലമുപാഗമത്
ബ്രാഹ്മണനേ, ജയിച്ചതെല്ലാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്ര്യമ്ബകേന മുനിശ്രേഷ്ഠ കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ത്രയമ്പകൻ പറഞ്ഞതിൽ നിന്നു വേറെയും എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഏഷ മേ സംശയോ ബ്രഹ്മന് ഹൃദി സംപരിവര്തതേ
ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ സംശയം വീണ്ടും വീണ്ടും ഉണരുന്നു.