സംഭ്രാമയംസ്തൂര്ണതരം സ വേഗാത് സസര്ജ നന്ദിം പ്രതി ജാതകോപഃ
വേഗത്തിലും കോപത്തിലും നിറഞ്ഞ്, അവൻ നന്ദിയിലേക്ക് അതിവേഗം ചുമന്നു.
ജഘാന തേനൈവ കുജമ്ഭമാഹവേ സ പ്രാണഹീനോ നിപപാത ഭൂമൌ
അവൻ അതേ ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് അഹവത്തിൽ കുജംഭനെ അടിച്ചു; ജീവൻ വിട്ട് കുജംഭൻ നിലത്തുവീണു.
തേ വധ്യമാനാ ഗണനായകേന ദുര്യോധനം വൈ ശരണം പ്രപന്നാഃ
ഗണനായകൻ അവരെ കൊല്ലുമ്പോൾ അവർ ദുര്യോധനന്റെ ശരണം തേടി.
പ്രാസം സമാവിധ്യ തഡിത്പ്രകാശം നന്ദിം പ്രചിക്ഷേപ ഹതോ ഽസി വൈ ബ്രുവന്
മിന്നലുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന പ്രാസം ചലിപ്പിച്ച് അവൻ നന്ദിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, 'നീ കൊല്ലപ്പെട്ടു' എന്നു പറഞ്ഞു.
തത്പ്രാസമാലക്ഷ്യ തദാ നികൃത്തം സംവര്ത്ത്യ മുഷ്ടിം ഗണമാസസാദ
അവൻ ആ ആയുധം വെട്ടിക്കളഞ്ഞതും, തന്റെ ശക്തി കൂട്ടി, ആ കൂട്ടത്തിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
ഹതോ ഽഥ ഭൂമൌ നിപപാത വേഗാദ് ദൈത്യാശ്ച ഭീതാ വിഗതാ ദിശോ ദശ
അവൻ വീരനായി ഭൂമിയിൽ വീണു; ഭീതിയിലായിരുന്ന അസുരന്മാർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രഗൃഹ്യ ബാണാസനമുഗ്രവേഗം ബിഭേദ ബാണൈര്യമദണ്ഡകല്പൈഃ
ശക്തിയുള്ള തന്റെ വില്ലെടുത്ത്, മരണദണ്ഡംപോലെയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ തുളച്ചു.
തേ ഛാദ്യമാനാസുരബാമജാലൈര്വിനായകാദ്യാ ബലിനോ ഽപി സമന്താന്
ശക്തരായിരുന്നാലും വിനായകനും മറ്റുള്ളവരും ചുറ്റും അസുരന്മാരുടെ അമ്പുകളുടെ വലയത്തിൽ കുടുങ്ങി.
തൂര്ണം സഭഭ്യേത്യ രിപും സമീക്ഷ്യ പ്രഗൃഹ്യ ശക്ത്യാ ഹൃദയേ വിഭേദ
വേഗത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, അവനെ നോക്കി, ശക്തിയാൽ ഹൃദയം തുളച്ചു.
മമാര ചാരിപൃതനാ ജാതാ ഭൂയഃ പരാങ്മുഖീ
ശത്രു കൊല്ലപ്പെട്ടു; ശത്രുസൈന്യം വീണ്ടും പിൻവാങ്ങി.
പുരതോ നന്ദിനം കൃത്വാ ജിഘാംസന്തി സ്മ ദാനവാന്
നന്ദിനിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, അവർ ദാനവന്മാരെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഭൂയോ നിവൃത്താ ബലിനഃ കാര്ത്തസ്വരപുരോഗമാഃ
കാർത്തസ്വരനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ശക്തന്മാർ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു.
നന്ദിഷേണോ വ്യാഘ്രമുഖോ നിവൃത്തശ്ചാപി വേഗവാന്
നന്ദിശേണനും വ്യാഘ്രമുഖനും വേഗവാനും പിന്നോട്ട് മടങ്ങി.
കാര്ത്തസ്വരോ നിവവൃതേ ഗദാമാദായ നാരദ
നാരദാ, കാർത്തസ്വരൻ ഗദ എടുത്ത് വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു.
തം പട്ടിശം ഭ്രാമ്യ ജഘാന മൂര്ധ്നി കാര്തസ്വരം വിസ്വരമുന്നദന്തമ്
അവൻ പറ്റിശം ചുറ്റി, ഉച്ചത്തിൽ അലറുന്ന കാർത്തസ്വരന്റെ തലയിൽ അടിച്ചു.
ബബന്ധ വീരഃ സഹ പട്ടിശേന ഗണേശ്വരം ചാപ്യഥ നന്ദിഷേണമ്
അവൻ വീരൻ പറ്റിശം കൊണ്ട് ഗണപതിയെയും നന്ദിശേണനെയും ബന്ധിച്ചു.
വിശാഖഃ കപിതോ ഽഭ്യേത്യ ശക്തിപാണിരവസ്ഥിതഃ
കപിയുടെ മകനായ വിശാഖൻ, ശകതി കൈയിൽ പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് ചെന്നു.
സംയോധയാമാസ ബലീ വിശാഖം കുക്കുടധ്വജമ്
ശക്തനായവൻ കോഴികൊടി വഹിക്കുന്ന വിശാഖനെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ടു.
ശാഖശ്ച നൈഗമേയശ്ച തൂര്ണമാദ്രവതാം രിപുമ്
ശാഖയും നൈഗമേയനും വേഗത്തിൽ ശത്രുവിനെതിരെ പാഞ്ഞു.
ശാഖശ്ച നൈഗമേയശ്ച തൂര്ണമാദ്രവതാം രിപുമ്
ശാഖയും നൈഗമേയനും വേഗത്തിൽ ശത്രുവിനെതിരെ പാഞ്ഞു.
തേ പ്രാപ്താഃ ശമ്ബരം തൂര്ണം പ്രേക്ഷ്യമാണാ ഗണേശ്വരാഃ
അവർ ഉടനെ ശംബരന്റെ അടുത്തെത്തി; ഗണപതിമാർ നോക്കി നിന്നു.
ജഗാമ വിലയം തൂര്ണമാകാസാദിവ ഭൂതലമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ അദൃശ്യനായി; ഭൂമി ആകാശത്തിൽ ലയിച്ചുപോയതുപോലെ.
ദിശോ ഽഥ ഭേജേ ദേവര്ഷേ കുമാരഃ സൈന്യമര്ദയത്
അപ്പോൾ, ദൈവമുനിവേ, ആ യുവാവ് നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും തിരിഞ്ഞ് സൈന്യത്തെ തകർത്തു.
വിഷണ്ണാരൂപാ ഭയവിഹ്വലാങ്ഗീ ജഗാമ സുക്രം ശരണം ഭയാര്താ
ഭയത്തിൽ വിറയച്ച്, ദുഃഖിതയായ അവൾ ഭയത്താൽ വിങ്ങി, ശുക്രന്റെ അടുക്കൽ അഭയം തേടി ഓടി.
അന്ധകോ ഽഭ്യേത്യ ശുക്രം തു ഇദം വചനമബ്രവീത്
അന്ധകൻ ശുക്രന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
അഥാന്യാനപി വിപ്രര്ഷേ ഗന്ധര്വസുരകിന്നരാന്
അപ്പോൾ, മഹാമുനിവേ, അവൻ ഗന്ധർവർ, അസുരർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി.
അനാഥേന യഥാ നാരീ പ്രമഥൈരപി കാല്യതേ
രക്ഷയില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയെ ദുഷ്ടർ പീഡിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ,
അക്ഷയാഃ പ്രമഥാശ്ചാമീ കുരുക്ഷേത്രഫലം യഥാ
അങ്ങനെ തന്നെ, ഈ അക്ഷയമായ ദുഷ്ടന്മാർ കുരുക്ഷേത്രത്തിലെ ഫലത്തെപ്പോലെ ആണ്.
ജയേമ ച പരാന് യുദ്ധേ തഥാ ത്വം കുര്തുമര്ഹസി
നാം യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നതുപോലെ, നീയും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.
ത്വദ്ധിതാര്ഥ യതിഷ്യാമി കരിഷ്യാമി തവ പ്രിയമ്
നിന്റെ ഭലത്തിനായി ഞാൻ പരിശ്രമിക്കും, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം ചെയ്യും.