തേഷാം വചനമര്ഥാഢ്യം ശ്രുത്വാ ജീമൂതവാഹനഃ
അവരുടെ അർത്ഥപൂർണ്ണമായ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മേഘവാഹനൻ—
ശ്രൂയതാം സര്വമാഖ്യാസ്യേ സ്വയശോവര്ദ്ധനം വചഃ
എല്ലാം കേൾക്കൂ; എന്റെ യശസ്സു വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ഞാൻ പറയും.
അപവാദഭയാദ് ഗുഹ്യം ഭവതാം ഹി പ്രകാശയേ
നിന്ദയുടെ ഭയത്താൽ ഞാൻ ഈ രഹസ്യം നിങ്ങളോട് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
ഏകരൂപാത്മകം ദേഹം കുരുധ്യം യത്നമാസ്ഥിതാഃ
നിങ്ങൾ ഉറച്ച ശ്രമത്തോടെ ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള ശരീരം സ്വീകരിക്കണം.
ചന്ദനാദിഭിരേകാഗ്രൈര്ന മേ പ്രീതിഃ പ്രജായതേ
ചന്ദനാദികളും ഏകാഗ്രതയോടെ അർപ്പിച്ചാലും അതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
നരകാര്ഹാ ഭവദ്ഭക്താ രക്ഷാമി സ്വയശോര്ഽഥതഃ
നരകയോഗ്യരായ നിങ്ങളുടെ ഭക്തന്മാരെയും എന്റെ മഹത്വത്തിനായി ഞാൻ രക്ഷിക്കുന്നു.
യഥാ പതന്തി നരകേ ഹരഭക്താസ്തപസ്വിനഃ
ഹരഭക്തന്മാർ തപസ്സുകരായിട്ടും എങ്ങനെ നരകത്തിൽ വീഴുന്നുവോ,
അതോര്ഽഥം ന ക്ഷിപാമ്യദ്യ ഭവതോ നരകേ ഽദ്ഭുതേ
അതുകൊണ്ട്, ഇന്നെനിക്ക് നിങ്ങളെ അത്ഭുതകരമായ നരകത്തിൽ തള്ളേണ്ടതില്ല.
ശ്വേതമൂര്തിഃ സ ഗവാന് പീതോ രക്തോ ഽഞ്ജനപ്രഭഃ
വെളുത്തതും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കജലുപോലെ ഇരുണ്ടതുമായ രൂപമുള്ളവൻ—
ശ്വേതമൂര്തിഃ സ ഭഗവാന് പീതോ രക്തോ ഽഞ്ജനപ്രഭഃ
വെളുത്തതും മഞ്ഞയും ചുവപ്പും കജലുപോലെ ഇരുണ്ടതുമായ ആ ഭാഗ്യവാൻ—
സ ഏവ ധത്തേ ഭഗവാന് സര്വപൂജ്യഃ സദാശിവഃ
ആ മഹത്വമുള്ള, എല്ലാം ആരാധ്യനായ സദാശിവൻ തന്നെയാണ് ഈ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്.
പ്രത്യൂചുര്ഭഗവന് ബ്രൂഹി സദാശിവവിശേണമ്
അവർ പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, സദാശിവന്റെ പ്രത്യേകത ഞങ്ങൾക്ക് പറയൂ.'
ദര്ശയാമാസ തദ്രൂപം സദാശൈവം നിരഞ്ജനമ്
അവൻ ആ സദാശിവന്റെ നിർമലമായ രൂപം അവർക്കു കാണിച്ചു.
സഹസ്രവക്ത്രചരണം സഹസ്ത്രഭുജമീശ്വരമ്
ആയിരം മുഖവും കാലും കൈകളും ഉള്ള ഈശ്വരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദണ്ഡസംസ്ഥാസ്യ ദൃശ്യന്തേ ദേവപ്രഹരണാസ്തഥാ
അവന്റെ ദണ്ഡത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ ആയുധങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു.
രൌദ്രൈശ്ച വൈഷ്ണവൈശ്ചൈവ വൃതം ചിഹ്നൈഃ സഹസ്രശഃ
ഭയങ്കരമായതും വൈഷ്ണവമായതുമായ ആയിരക്കണക്കിന് ചിഹ്നങ്ങൾ അവനെ അലങ്കരിച്ചു.
ഖഗധ്വജം വൃഷാരൂഢം വൃഷധ്വജമ്
പക്ഷിധ്വജവും കാളയിൽ കയറിയവനും കാളയുടെ പതാകയുമാണ് അവന്.
തഥാ തഥാ ത്വജായന്ത മഹാപാശുപതാ ഗണാഃ
അങ്ങനെ, മഹാപാശുപതഗണങ്ങൾ അവനിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു.
ക്ഷണാച്ഛ്വേതഃ ക്ഷണാദ് രക്തഃ പീതോ നീലഃ ക്ഷണാദപി
ഒരു നിമിഷം വെളുത്തവനും, മറ്റൊരു നിമിഷം ചുവപ്പും, മഞ്ഞയും നീലയും ആയവനായി.
ക്ഷണാദ് ഭവതി രുദ്രേന്ദ്രഃ ക്ഷണാച്ഛംഭുഃ പ്രഭാകരഃ
ഒരു നിമിഷം അവൻ രുദ്രനും, മറ്റൊരു നിമിഷം ഇന്ദ്രനും, ശംഭുവും പ്രകാശമുള്ള സൂര്യനും ആയി.
തതസ്തദദ്ഭുതതമം ദൃഷ്ട്വാ ശൈവാദയോ ഗണാഃ
അതിനുശേഷം ആ അത്ഭുതകരമായ സംഭവം കണ്ടശേഷം ശിവനും മറ്റു ദേവതകളുടെയും സംഘങ്ങൾ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
യദാഭിന്നമമന്യന്ത ദേവേദേവം സദാശിവമ്
അവർ ദേവതകളിൽ ദേവനായ സദാശിവനെ ഒരുമയായുള്ളവനായി കണക്കാക്കി.
തേഷ്വേവം ധൂതപാപേഷു അഭിന്നേഷു ഹരീശ്വരഃ
അങ്ങനെ പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളഞ്ഞ് ഒരുമയായവരായ അവരുടെ ഇടയിൽ ഹരീശ്വരൻ നിലകൊണ്ടു.
പരിതുഷ്ടോ ഽസ്മി വഃ സര്വേ ജ്ഞാനേനാനേന സുവ്രതാഃ
നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവരേ, ഈ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ എല്ലാവരിലും സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
ഭിന്നദൃഷ്ട്യുദ്ഭവം പാപം യത്തദ് ഭ്രംശം പ്രയാതു നഃ
ഭേദബോധത്തിൽ നിന്നു ഉണ്ടാകുന്ന പാപം നമ്മിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോകട്ടെ.
സംപരിഷ്വജതാവ്യക്തസ്താന് സര്വാന് ഗണയൂഥപാന്
അവ്യക്തനായവൻ ആ സംഘങ്ങളുടെ നേതാക്കളെ എല്ലാവരെയും അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹത്തോടെ അണചുമന്നു.
ശ്രുതിഗദിതാനുഗമേനേവ മന്ദരം ഗിരിമവതത്യ സമധ്യവസന്തമ്
വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന രീതിയിൽ മന്ദരപർവ്വതം നടുവിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തതുപോലെ,
നീലാജിനാതതതനുഃ ശരദഭ്രവര്ണോ യദ്വദ് വിഭാതി ബലവാന് വൃഷഭോ ഹരസ്യ
അങ്ങനെ തന്നെ കരിമ്പട്ടയുള്ള ശരീരവും ശരദ്കാലത്തിലെ മേഘത്തിന്റെ നിറവുമുള്ള ഹരന്റെ ശക്തനായ കാളയും പ്രകാശിക്കുന്നു.
മന്ദരം പര്വതശ്രേഷ്ഠം പ്രമഥാശ്രിതകന്ദരമ്
പ്രമഥന്മാർ താമസിക്കുന്ന ഗുഹകളുള്ള പർവ്വതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതായ മന്ദരപർവ്വതം,
പ്രമഥാശ്ചാപി സംരബ്ധാ ജഘ്നുസ്തൂര്യാണ്യനേകശഃ
പ്രമഥന്മാർ ആവേശത്തോടെ പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ ഇടിച്ചു.