ഉപസ്പൃശ്യ ജലം ശ്രീമാന് സസ്മാര ഗണനായകാന്
ജലം സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധിയോടെ, മഹത്വമുള്ളവൻ ഗണനായകരെ ഓർത്തു.
സമുത്പത്യ ത്വരായുക്താഃ പ്രണതാസ്ത്രിദസേശ്വരമ്
വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, അവർ ദേവതകളുടെ പ്രഭുവിന് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു.
സര്വാന് നിവേദയാമാസ ശങ്കരായ മഹാത്മനേ
അവൻ മഹാത്മാവായ ശങ്കരനോട് എല്ലാം അറിയിച്ചു.
ഏതേ രുദ്രാ ഇതി ഖ്യാതാഃ കോട്യ ഏകാദശൈവ തു
ഇവരാണ് രുദ്രന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്, പതിനൊന്ന് കോടി എണ്ണം.
ഏതേഷാം ദ്വാരപാലാസ്തേ മന്നമാനോ യശോധനാഃ
അവരിൽ വാതിൽകാവലാളുകളും, പ്രശസ്തരും മഹത്വമുള്ളവരുമാണ്.
ഷട് ച ഷഷ്ടിസ്തഥാ കോട്യഃ സ്കന്ദനാമ്നഃ കുമാരകാന്
അതിനുപുറമെ, സ്കന്ദ എന്ന പേരിൽ അറുപത് കോടി ബാലന്മാരുണ്ട്.
വിശാഖാസ്താവദേവോക്താ നൈഗമേയാശ്ച ശങ്കര
ഇവരെ വിശാഖന്മാർ എന്നും, നൈഗമേയന്മാർ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു, ശങ്കരാ.
ഏകൈകം പ്രതി ദേവേശ താവത്യോ ഹ്യപി മാതരഃ
ദേവതകളുടെ പ്രഭുവേ, ഓരോരുത്തർക്കും അത്രയേറെ മാതാക്കളുണ്ട്.
ഏതേ ശൈവാ ഇതി പ്രോക്താസ്തവ ഭക്താ ഗണേശ്വരാഃ
ഇവരാണ് ശൈവന്മാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്, നിന്റെ ഭക്തരായ ഗണനായകർ.
ഏതേ ഗണാസ്ത്വസംഖ്യാതാഃ സഹായാര്ഥം സമാഗതാഃ
എണ്ണമില്ലാത്ത ഈ ഗണങ്ങൾ നിനക്ക് സഹായത്തിനായി ഒന്നിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.
തവ ഭക്താഃ സമായാതാ ജടാമണ്ഡലിനോദ്ഭുതാഃ
നിന്റെ ഭക്തർ, ജടാമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവരായവർ, ഇവിടെ എത്തി.
ഇമേ പ്രാപ്താ ഗണാ യോദ്ധും മഹാവ്രതിന ഉത്തമാഃ
ഉത്തമരും മഹാവ്രതധാരികളുമായ ഈ ഗണങ്ങൾ യുദ്ധത്തിനായി എത്തിയിരിക്കുന്നു.
നിരാശ്രയാ നാമ ഗണാഃ സമായാതാ ജഗദ്ഗുരോ
നിരാശ്രയ എന്ന പേരിലുള്ള ഗണങ്ങൾ, ലോകഗുരുവേ, ഇവിടെ ഒന്നിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.
സമായാതാഃ ഖഗാരൂഢാ വൃഷഭധ്വജിനോ ഽവ്യയാഃ
വൃഷഭധ്വജനെ അനുയായികളായ, പക്ഷികളിൽ കയറി വന്ന, അക്ഷയന്മാർ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഭൈരവോ വിഷ്ണുനാ സാര്ദ്ധമഭേദേനാര്ചിതോ ഹി യൈ
ഭൈരവനും വിഷ്ണുവും ഒരുപോലെ അർപ്പണയോടെ ഭക്തന്മാർ ആരാധിച്ചു.
ഗണാസ്ത്വദ്രോമസംഭൂതാ വീരഭദ്രപുരോഗമാഃ
വീരഭദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഗണങ്ങൾ നിന്റെ രോമങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചത്.
സഹായാര്ഥം തവായാതാ യഥാപ്രീത്യാദിശസ്വ താന്
നിനക്ക് സഹായം ചെയ്യാനാണ് അവർ വന്നിരിക്കുന്നത്; നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അവരെ നിർദ്ദേശിക്കൂ.
താന് കരേണൈവ ഭഗവാന് സമാശ്വാസ്യോപവേശയത്
ഭഗവാൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഇരിക്കാൻ ഇരുത്തി.
സംപരിഷ്വജതാധ്യക്ഷാംസ്തേ പ്രണേമുര്മഹേശ്വരമ്
ആ നേതാക്കൾ ചേർന്ന് അളിംഗനം ചെയ്ത് മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു.
തതസ്തദദ്ഭുതതമം ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ ഗണേശ്വരാഃ സുചിരം വിസ്മിതാക്ഷാശ്ച വൈലക്ഷ്യമഗമത് പരമ്
അത് അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ഗണേശ്വരന്മാരും ദീർഘനേരം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി, അതിശയത്താൽ അകമ്പടിയായി.
പ്രാഹ പ്രഹസ്യ ദേവേശം ശൂലപാണിം ഗണാധിപമ്
ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ത്രിശൂലധാരിയും ഗണാധിപതിയും ആയവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംസാരിച്ചു.
മഹാപാശുപതാനാം ഹി യത് ത്വയാലിങ്ഗനം കൃതമ്
നീ മഹാപാശുപതന്മാരെ അളിംഗനം ചെയ്തതാണല്ലോ—
രൂപം ജ്ഞാനം വിവേകം ച വദസ്വ സ്വേച്ഛയാ വിഭോ
അവരുടെ രൂപവും ജ്ഞാനവും വിവേകവും ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞങ്ങൾക്കു പറയൂ മഹാബലശാലി.
ബഭാഷേ താന് ഗണാന് സര്വാന് ഭാവാഭാവവിചാരിണഃ
അവിടുത്തെ സകല ഗണങ്ങളോടും, സത്യം അസത്യം ആലോചിക്കുന്നവരോടും, സംസാരിച്ചു.
അഹങ്കാരവിമൂഢൈശ്ച നിന്ദദ്ഭിര്വൈഷ്ണവം പദമ്
അഹങ്കാരത്തിൽ അന്ധരായവരും വിഷ്ണുവിന്റെ സ്ഥാനം നിന്ദിക്കുന്നവരും—
യോ ഽഹം സ ഭഗവാന് വിഷ്ണുര്വിഷ്ണുര്യഃ സോ ഽഹമവ്യയഃ
ഞാനാണ് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു; വിഷ്ണുവാണ് ഞാനെന്നു, ഞാൻ അക്ഷയനാണ്.
തദമീഭിര്നരവ്യാഘ്രൈര്ഭക്തിഭാവയുതൈര്ഗണൈഃ
ഇങ്ങനെ ഭക്തിഭാവമുള്ള ഈ പുരുഷസിംഹന്മാരായ ഗണന്മാർ വഴി—
യേനാഹം നിന്ദിതോ നിത്യം ഭവദ്ഭിര്മൂഢബുദ്ധിഭിഃ
നിങ്ങൾ, ഭ്രമിച്ച മനസ്സുള്ളവർ, എന്നെ എപ്പോഴും നിന്ദിക്കുന്നു.
ഇത്യേവമുക്തേ വചനേ ഗണാഃ പ്രോചുര്മഹേശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഗണങ്ങൾ മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.
ഭവാന് ഹി നിര്മലഃ സുദ്ധഃ ശാന്തഃ സുക്ലോ നിരഞ്ജനഃ
നിങ്ങൾ നിർമലനും ശുദ്ധനും ശാന്തനും വെളുപ്പും കളങ്കമില്ലാത്തവനും ആണല്ലോ.