ജഗാമ ശിഷ്യസഹിതഃ പാതാലം ദാനവാലയമ്
അവൻ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം പാതാളത്തിലെ ദാനവാലയത്തിലേക്ക് പോയി.
മഹതാ ഗ്രാവവരഷേണ സപ്തരാത്രാന്തരേ തദാ
അപ്പോൾ ഏഴ് രാത്രികൾക്കുശേഷം വലിയ കല്ല് മഴയുണ്ടായി.
ആലയം രാക്ഷസാനാം തു കൃതം ദേവേന ശംഭുനാ
രാക്ഷസന്മാരുടെ ആലയം ശംഭു ദേവൻ നിർമ്മിച്ചു.
ഭസ്മഭൂതാന് പ്രാകൃതാംസ്തു മഹാന്തം ച പരാഭവമ്
സാധാരണവരെ ചാരമാക്കി, വലിയ തോൽവിയും വരുത്തി.
പ്രാകൃതാപി ദഹേന്നാരീ കിമുതാഹോദ്രിനന്ദിനീ
സാധാരണ സ്ത്രീയും ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയും; അപ്പോൾ പർവതപുത്രിക്ക് എത്ര അധികം കഴിയും!
ദ്രഷ്ടുമപ്യമിതൌജസ്കഃ കിമു യോധയിതും രണേ
അവൻ അളവറ്റ ശക്തിയുള്ളവൻ; കാണാനുപോലും ദുഷ്കരൻ, യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?
വാക്യമാഹ മഹാതേജാഃ പ്രഹ്ലാദം ചാന്ധകാസുരഃ
മഹാശക്തിയുള്ള അന്ധകാസുരൻ പ്രഹ്ലാദനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏകാകീ ധര്മരഹിതോ ഭസ്മാരുണിതവിഗ്രഹഃ
ഒറ്റക്കെയും ധർമ്മം ഇല്ലാതെയും, ചാരത്തിൽ ചുവപ്പുള്ള ശരീരവുമായി.
സ കഥം വൃഷപത്രാക്ഷാദ് ബിഭേതി സ്ത്രീമുഖേക്ഷകാത്
കാളയുടെ ഇലപോലെയുള്ള കണ്ണുള്ളവൻ സ്ത്രീമുഖത്തിന്റെ നോക്കിൽ ഭയപ്പെടുന്നുവോ?
ന സമ്യഗുക്തം ഭവതാ വിരുദ്ധം ധര്മതോര്ഽഥതഃ
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; അത് ധർമ്മത്തിനും അർത്ഥത്തിനും വിരുദ്ധമാണ്.
ഗജേന്ദ്രമശകാഭ്യാം ച രുക്മപാഷാണയോരിവ
ആനക്കും കൊച്ചുവണ്ടിനും, പൊന്നിനും കല്ലിനും ഉള്ള വ്യത്യാസംപോലെയാണ്.
താവദേവാന്തരം ചാസ്തി ഭവതോ വാ ഹരസ്യ ച
നിങ്ങള്ക്കും ഹരനുമിടയിൽ ഇത്രയും വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ശൃണുഷ്വ വാക്യം ദേവര്ഷേരസിതസ്യ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ ദേവർഷി അസിതന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.
സ്വദാരതുഷ്ടഃ പരദാരവര്ജോ നതസ്യ ലോകേ ഭയമസ്തി കിഞ്ചിത്
സ്വന്തം ഭാര്യയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തി, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയെ ഒഴിവാക്കുന്നവന് ഈ ലോകത്ത് ഭയപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല.
പരാര്ഥദാരേഷ്സുരവര്ണസംഗമീ സുഖം ന വിന്ദേത പരത്ര ചേഹ
മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്, എത്ര ഉന്നത വർണ്ണക്കാരനായാലും, ഈ ലോകത്തോ പരലോകത്തോ സന്തോഷം ലഭിക്കില്ല.
ധര്മാന്വിതോ ഽഭൂന്മനുരര്കപുത്രഃ സ്വദാരസംതുഷ്ടമനാസ്ത്വഗസ്ത്യഃ
സൂര്യപുത്രനായ മനു ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനായിരുന്നു; അഗസ്ത്യൻ തന്റെ ഭാര്യയിൽ മനസ്സിൽ തൃപ്തനായവനായിരുന്നു.
തേജോന്വിതാഃ ശാപവരക്ഷമാശ്ച ജാതാശ്ച സര്വേ സുരസിദ്ധപൂജ്യാഃ
അവർക്കെല്ലാവർക്കും മഹത്തായ തേജസും, ശാപവും വരവും സഹിക്കാനുള്ള ക്ഷമയും ഉണ്ടായിരുന്നു; ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും അവരെ ആരാധിച്ചു.
പരോപതാപീ നമുചിര്ദുരാത്മാ പരാബലേപ്സുര്നഹുഷശ്ച രാജാ
മറ്റുള്ളവരെ പീഡിപ്പിച്ച ദുഷ്ടനായ നമുചിയും, മറ്റുള്ളവരുടെ ശക്തിയെ മോഹിച്ച രാജാവ് നഹുഷനും—
അവര്ണസംഗീ യദുസ്ത്തമൌജാ ഏതേ വിനഷ്ടാസ്ത്വനയാത് പുരാ ഹി
മറ്റു വർണ്ണക്കാരുമായി ചേർന്ന യദുവും ഉത്തമൗജയും, പുരാതനകാലത്ത് അധർമ്മം മൂലം നശിച്ചു.
ധര്മഹീനാ നരാ യാന്തി രൌരവം നരകം മഹത്
ധർമ്മമില്ലാത്ത മനുഷ്യർ വലിയ രൗരവനരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
പതനായ തഥാധര്മ ഇഹ ലോകേ പരത്ര ച
ഇങ്ങനെയുള്ള അധർമ്മം ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും വീഴ്ചയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
സര്വേഷാമപി വര്ണാനാമേഷ ധര്മോ ധ്രുവോ ഽന്ധക
എല്ലാ വർണ്ണക്കാര്ക്കുമുള്ള ഉറപ്പുള്ള ധർമ്മം ഇതാണ്, അന്ധക.
സ യാതി നരകം ഘോരം രൌരവം ബഹുലാഃ സമാഃ
അവൻ അനേകം കാലം ഭയങ്കരമായ രൗരവനരകത്തിൽ പോകുന്നു.
പ്രാഹ ധര്മവ്യവസ്ഥാനം ഖഗേന്ദ്രായാരുണായ ഹി
അവൻ ധർമ്മത്തിന്റെ നിയമം ഗരുഡനും അരുണനും പറഞ്ഞു.
നയന്തി നികൃതിപ്രജ്ഞം പരദാരാഃ പരാഭവമ്
മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യ ചതിയും കപടതയും ഉള്ളവരെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ഭവാന് ധര്മപരസ്ത്വേകോ നാഹം ധര്മ സമാചരേ
നീ മാത്രം ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനാണ്; ഞാൻ ധർമ്മം ആചരിക്കുന്നില്ല.
ഗച്ഛ ശമ്ബര ശൈലേന്ദ്രം മന്ദരം വദ ശങ്കരമ്
ശംബരാ, നീ ശൈലേന്ദ്രനായ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി ശങ്കരനോട് സംസാരിക്കൂ.
പരിഭുഞ്ജസി കേനാദ്യ തവ ദത്തോ വദസ്വ മാമ
നിനക്ക് ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കാൻ ലഭിച്ച ഇത് ആരാണ് നിനക്ക് നൽകിയതെന്ന് എനിക്കു പറയൂ.
തത് കിമര്ഥം നിവസസേ മാമനാദൃത്യ മന്ദരേ
എന്നെ അവഗണിച്ച്, മന്ദരാ, നീ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?
യേയം ഹി ഭവതഃ പത്നീ സാ മേ ശീഘ്രം പ്രദീയതാമ്
നിന്റെ ഭാര്യയായ ഈ സ്ത്രീയെ ഉടൻ എനിക്ക് നൽകണം.