സപ്തഗോദാവരം തീര്ഥം സാ മയൈവ വിസര്ജിതാ
'സപ്തഗോദാവര എന്ന തീർത്ഥം ഞാൻ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു.'
തത്രാസ്മാകം സമേഷ്യന്തി കന്യാസ്തിസ്രസ്തഥാപരാഃ
'അവിടെ നമ്മുടെ മൂന്ന് പുത്രിമാരും മറ്റു ചിലരും നമ്മെ കാണാൻ വരും.'
ശകുനിം പുരതഝ കൃത്വാ സേന്ദ്രദ്യുമ്നഃ സപുത്രകഃ
പക്ഷിയെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
സപ്തഗോദാവരം തീര്ഥം യത്ര താഃ കന്യകാ ഗതാഃ
അവ യുവതികൾ പോയ സപ്തഗോദാവര തീർത്ഥത്തേക്കാണ് യാത്ര ചെയ്തത്.
വിചചാരോദയഗിരിം വിചിന്വന്തീ സുതാം നിജാമ്
അവൾ തന്റെ മകളെ അന്വേഷിച്ച്, ഉദയപർവതത്തിൽ അലയിച്ചു നടന്നു.
കിം ബാലാ ന ത്വയാ ദൃഷ്ടാ കപേ സത്യം വദസ്വ മാം
'കുഞ്ഞേ, നീ അവളെ കണ്ടില്ലേ? കപിയെ, സത്യമായി എനിക്ക് പറയൂ.'
ദൃഷ്ടാ ദേവവതീ നാമ്നാ മയാ ന്യസ്താ മഹാശ്രമേ
'ദേവവതിയെന്ന പേരിലുള്ളവളെ ഞാൻ കണ്ടു; അവളെ വലിയ ആശ്രമത്തിൽ വിട്ടു.'
ശ്രകണ്ഠായതനസ്യാഗ്രേ മയാ സത്യം തവോദിതമ്
'ശ്രകണ്ഠക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ സത്യമായാണ് പറഞ്ഞത്.'
ന ഹി ദേവവതീ ഖ്യാതാ തദാച്ഛ വ്രജാവഹേ
'അവിടെ ദേവവതി അറിയപ്പെടുന്നില്ല; നമുക്ക് പോകാം, ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.'
പൃഷ്ഠതോ ഽസ്യാഃ സമാഗച്ഛന്നദീമന്വേവ കൌശികീമ്
അവളുടെ പിന്നാലെ, അവർ കൗശികി നദിയുടെ തീരം പിന്തുടർന്ന് നടന്നു.
ദ്വിതയേ താപസാഭ്യാം ച രഥൈഃ പരമവേഗിഭിഃ
രണ്ടു തപസ്വികളും അതിവേഗരഥങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്തു.
ഘൃതാച്യപി നദീം സ്നാതം സുപണ്യമാജഗാമ ഹ
ഘൃതാചി നദിയിൽ കുളിച്ച്, നല്ല ചരക്കുമായി അവിടെ എത്തി.
ദൃഷ്ട്വൈവ പിതരം പാര്ഥിവം ച മഹാബലമ്
അവൻ തന്റെ അച്ഛനെയും അതിവലിയ രാജാവിനെയും കണ്ടു.
പൂര്വം ജടാസ്വേവ ബലാദ്യോന ബദ്ധോ ഽസ്മി പാദപേ
മുൻപേ ഞാൻ വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരുകളിൽ ബലപ്രയോഗത്തോടെ കെട്ടിയിരുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു.
സശരം ധനുരാദായ ഇദം വചനമബ്രവീത്
അവൻ അമ്പുകളും വില്ലും എടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യാവദേനം നിഹന്മ്യദ്യ ശരേണൈകേന വാനരമ്
ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ഈ കുരങ്ങിനെ കൊല്ലും.
മഹര്ഷിഃ ശകുനിം പ്രാഹ ദേതുയുക്തം വചോ മഹത്
മഹർഷി ആ പക്ഷിയോട് ഉചിതവും ഗംഭീരവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:
വധബന്ധൌ പൂര്വകര്മവശ്യൌ നൃപതിനന്ദന
രാജകുമാരാ, മരണംയും ബന്ധനവും മുൻകൃത്യങ്ങളുടെ ഫലമാണ്.
ഏഹ്യേഹി വാനരാസ്മാകം സാഹായ്യം കര്തുമര്ഹസി
വരിക, വരിക കുരങ്ങേ, ഞങ്ങളോട് സഹായം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.
മമാജ്ഞാ ദീയതാം ബ്രഹ്മന് ശാധി കിം കരവാണ്യഹമ്
ബ്രാഹ്മണാ, ദയവായി എന്നോട് ആജ്ഞാപിക്കുക; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ.
മമ പുത്രസ്ത്വയോദ്ബദ്ധോ ജടാസു വടപാദപേ
നിന്റെ മകനെ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ വേരുകളിൽ നീ തന്നെയാണ് കെട്ടിയിരുത്തിയത്.
തദനേന നരേന്ദ്രേണ ത്രിധാ കൃത്വാ തു ശാഖിനഃ
അതിനുശേഷം ഈ രാജാവ് ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകൾ മൂന്നു ഭാഗമാക്കി.
ദശവര്ഷശതാന്യസ്യ ശാഖാം വൈ വഹതോ ഽഗമന്
പത്ത് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കാലം അവൻ ആ ശാഖ ചുമന്നെങ്കിലും മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
സ ഋഷേര്വാക്യമാകര്ണ്യ കപിര്ജാബാലിനോ ജടാഃ
മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കുരങ്ങൻ ജാബാലിയുടെ മകന്റെ ജടകൾ വിട്ടു.
തതഃ പ്രീതോ മുനിശ്രേഷ്ഠോ വരദോഭൂദൃതധ്ജഃ
അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ ഋതധ്വജൻ വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനായി.
ഋതധ്വജവചഃ ശ്രുത്വാ ഇമം വരമയാചത
ഋതധ്വജന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ ഇങ്ങനെ ഒരു വരം ചോദിച്ചു:
ബ്രഹ്മന് ഭവാന്വരം മഹ്യം യദി ദാതുമിഹേച്ഛതി
ബ്രാഹ്മണാ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ,
ചിത്രാങ്ഗദായാഃ പിതരം മാം ത്വഷ്ടാരം തപോധന
തപസ്സുകാരാ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ മകൾ ചിത്രാംഗദയുടെ അച്ഛനായി എന്നെ ആക്കണം.
സുബഹൂനി ച പാപാനി മയാ യാനി കൃതാനി ഹി
എനിക്ക് പല പാപങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
തതോ ഋഥധ്വജഃ പ്രാഹ ശാപസ്യാന്തോ ഭവിഷ്യതി
അതിനുശേഷം ഋതധ്വജൻ പറഞ്ഞു: ശാപം അവസാനിക്കും.