തിര്യഗൂര്ധ്വമധശ്ചൈവ സമന്താദവലോകയത്
അവൻ ചുറ്റും എല്ലാടും — വലത്തും ഇടത്തും, മുകളിലും താഴെയും നോക്കി.
പിങ്ഗലാഭിര്ജടാഭിസ്തു ഉദ്ബ്ദ്ധം യത്നതഃ ശുഭേ
കറുപ്പും മഞ്ഞയും കലർന്ന ജടകളാൽ അവനെ ശ്രദ്ധയോടെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, ഭദ്രയായവളേ.
പ്രാഹ കേനാസി ബദ്ധസ്ത്വം പാപിനാ വദ ബാലക
'നിന്നെ ആരാണ് ഇങ്ങനെ ബന്ധിച്ചത്, ബാലാ? പറഞ്ഞുതരൂ, പാപിയായവളേ,' അവൾ ചോദിച്ചു.
ജടാസ്വേവം സുദുഷ്ടേന ജീവാമി തപസോ ബലാത്
ഈ ജടകളിൽ ദുഷ്ടതയോടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, ഞാൻ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ജീവിക്കുന്നു.
തത്രാസ്തി തപസോ രാശിഃ പിതാ മമ ഋതധ്വജഃ
ഇവിടെ തപസ്സിന്റെ വലിയ സമ്പത്ത് ഉണ്ട്; എന്റെ അച്ഛൻ ഋതധ്വജൻ ആണ്.
ജാതോ ഽലിവൃന്ദസംയുക്തഃ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദഃ
അവൻ തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ജനിച്ചവനും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്.
ജാബാലീതി പരിഖ്യായ തച്ഛൃണുഷ്വ ശുഭാനനേ
അവനെ ജാബാലി എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്; ഇതു കേൾക്കൂ, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി സുമാരത്വേ ചരിഷ്യസി
നീ പതിനായിരം വർഷം സുമാരയിൽ തപസ്സ് ആചരിക്കും.
പഞ്ചവര്ഷശതാന് ബാലോ ഭോക്ഷ്യസേ ബന്ധനം ദൃഢമ്
നീ ബാല്യത്തിൽ അഞ്ചു നൂറ് വർഷം ശക്തമായ ബന്ധനം അനുഭവിക്കും.
യൌവനേ പാരമാന് ഭോഗാന് ദ്വിസഹസ്രസമാസ്തഥാ
യൗവനത്തിൽ, രണ്ടായിരം വർഷം നീ പരമാനന്ദമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കും.
ലപ്സ്യസേ ഭൂമിശയ്യാഢ്യം കദന്നാശനഭോജനമ്
നിനക്ക് നിലത്തിരിപ്പും കാടിൽ ലഭിക്കുന്ന ധാന്യങ്ങൾ ഭക്ഷണമായും ലഭിക്കും.
വിചരാമി മഹീപൃഷ്ഠം ഗച്ഛന് സ്നാതും ഹിരണ്വതീമ്
ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ച്, ഹിരണ്വതീയിൽ കുളിക്കാൻ പോകുന്നു.
ഇമാം ദേവവതീം ഗൃഹ്യം മൂഢ ന്യസ്താം മഹാശ്രമേ
ഈ ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവളെ, ആരോ മണ്ടനായി മഹാശ്രമത്തിൽ വെച്ചതിനെ ഞാൻ എടുത്തു.
വടാഗ്രേ ഽസ്മിന്നുദ്ബ്ബന്ധ ജടാഭിരപി സുന്ദരി
വടവൃക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ, ജടകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, സുന്ദരിയായവളേ.
ലതാപാശൈര്മഹായന്ത്രമധസ്താദ് ദുഷ്ടബുദ്ധിനാ
ലതാപാശങ്ങളാൽ, വലിയ യന്ത്രം താഴെ വെച്ച്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു.
ദിശാം മുകേഷു സര്വേഷു കൃതം യന്ത്രം ലതാമയമ്
എല്ലാ ദിശകളുടെയും അരികിലും, ലതകളാൽ നിർമ്മിച്ച യന്ത്രം വെച്ചിരുന്നു.
യഥേച്ഛയാ മയാ ദൃഷ്ടമേതത് തേ ഗദിതം ശുഭേ
സൗഭാഗ്യവതിയേ, ഞാൻ കണ്ടതെല്ലാം എങ്ങനെ കണ്ടുവോ അതുപോലെ തന്നെ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
സമായാതാ സുചാര്വങ്ഗീ കേന സാര്ഥേന മാം വദ
സുന്ദരിയായവളേ, നീ ഇവിടെ എന്തിനാണ് വന്നത് എന്ന് എനിക്ക് പറയൂ.
നന്ദയന്തീതി മേ നാമ പ്രമ്ലോചാഗര്ഭസംഭവാ
എന്റെ പേര് നന്ദയന്തി, പ്രമ്ലോചയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്.
ഇയം നരേന്ദ്രമഹിഷീ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
ഇവൾ രാജാവിന്റെ ഭാര്യയാകും, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
ശിവാ ചാശിവനിര്ഘോഷാ തതോ ഭൂയോ ഽബ്രവീനമുനിഃ
ശിവയും അശിവനിർഘോഷയും—അതിനുശേഷം മഹർഷി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
തതോ ജഗാമ സ ഋഷിരേവമുക്ത്വാ വചോ ഽദ്ഭുതമ്
അങ്ങനെ അത്ഭുതകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ ഋഷി അവിടെ നിന്ന് പോയി.
തീര്ഥം തതോ ഹിരണ്വത്യാസ്തീരാത് കപിരഥോത്പതത്
ഹിരണ്വതീ നദിയുടെ തീരത്ത് നിന്ന് കുരങ്ങുവണ്ടി തിര്ഥത്തിലേക്ക് പറന്നു.
തയാസ്മി ദേശമാനീതാ ഇമം മാനുഷവര്ജിതമ്
അവൾ എന്നെ മനുഷ്യർ ഇല്ലാത്ത ഈ ദേശത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.
പ്രാഹ സുന്ദരി ഗച്ഛസ്വ ശ്രീകണ്ഠം യമുനാതടേ
അവളെന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നീ യമുനയുടെ തീരത്തുള്ള ശ്രീകണ്ഠനോടു പോകൂ.'
തസ്മൈ നിവേദയാത്മാനം തത്ര ശ്രേയോ ഽധിലപ്സ്യസേ
നീ അവനോട് നിന്നെ സമർപ്പിക്കൂ; അവിടെ നിന്നെ ഏറ്റവും നല്ലത് ലഭിക്കും.
പരിത്രാണാര്ഥമഗമദ്ധിമാദ്രേര്യമുനാം നദീമ്
രക്ഷയ്ക്കായി അവൾ പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് യമുനാനദിയിലേക്ക് വന്നു.
സംപ്രാപ്താ ശങ്കരസ്ഥാനം യത്രാഗച്ഛതി താപസഃ
അവൾ ശങ്കരന്റെ സ്ഥലം എത്തി, അങ്ങോട്ട് തപസ്വി വരാറുണ്ട്.
പ്രതിവന്ദ്യ തതോ ഽപശ്യക്ഷരാംസ്താന്മഹാമുനേ
അവൾ ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്ത്, അവിടെയുള്ള മരണമില്ലാത്ത മഹർഷിമാരെ കണ്ടു.
തജ്ജാബാല്യുദിതം ശ്ലോകമലിഖച്ചാന്യമാത്മനഃ
ശിശുകാലത്ത് അവൾ പറഞ്ഞ മറ്റൊരു ശ്ലോകം അവൾ എഴുതി.