ശാക്വേയം പര്വതശ്രേഷ്ഠം സമാവസതി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, ശാക്വേയൻ ഈ മഹത്തായ പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
കാലോ ഽത്യഗാദ് വരാരോഹേ ബഹുവര്ഷഗണോ വനേ
മനോഹരമായ കമരങ്ങൾക്കുള്ളവളേ, വനത്തിൽ അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
പ്രതിഗൃഹ്യ സമഭ്യാഗാത് ഖ്യാതാം ദേവവതീമിതി
അവളെ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ പ്രശസ്തയായ ദേവവതിയിലേക്കു സമീപിച്ചു.
ദദര്ശ വാനരശ്രേഷ്ഠഃ പ്രജഗ്രാഹ ബാലത് കരേ
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു, കൈയിൽ എടുത്തു.
കന്ദരോ വീക്ഷ്യ സംക്രുദ്ധഃ ഖ്ഡ്ഗമുദ്യമ്യ ചാദ്രവത്
കണ്ടരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തോടെ അവൻ വാൾ ഉയർത്തി മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.
തഥൈവ സഹ ചാര്വങ്ഗ്യാ ഹിമാചലമുപാഗതഃ
അതുപോലെ തന്നെ, ആ മനോഹരവദനയോടൊപ്പം അവൻ ഹിമാചലത്തിൽ എത്തി.
തസ്യാവിദൂരേ ഗഹനമാശ്രമം ഋഷിവര്ജിതമ്
അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ, ഒരു കനിഞ്ഞ കാടിനുള്ളിൽ, ഋഷിമാർ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന്യമഞ്ജത സ കാലിന്ദ്യാം പശ്യതോ ദാനവസ്യ ഹി
ദാനവൻ നോക്കുന്തോറും, അവൾ കാലിന്ദി നദിയിൽ വണങ്ങി.
ജഗാമ ച മഹാതേജാഃ പാതാലം നിലയം നിജമ്
അവൻ മഹാശക്തിയോടെ തന്റെ സ്വന്തം വാസസ്ഥലമായ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
നീതഃ ശിവീതി വിഖ്യാതേ ദേശം ശുഭജനാവൃതമ്
ശിവിതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, നല്ലവരാൽ നിറഞ്ഞ ദേശത്തേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
ഗന്തുകാമോ മഹാതേജാ യത്ര ന്യസ്താ സുലോചനാ
സുലോചനയെ വെച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച മഹാശക്തൻ അവിടെ എത്തി.
നന്ദയന്ത്യാ സമം പുത്ര്യാ ഗത്വാ ജിഗമിഷുഃ കപിഃ
സന്തോഷം നൽകുന്ന മകളോടൊപ്പം, യാത്ര പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുരങ്ങൻ പുറപ്പെട്ടു.
തന്മേ വൃഥാ ശ്രമോ ജാതോ ജലമജ്ജനസംഭവഃ
ജലത്തിൽ മുങ്ങിയതുകൊണ്ടു വന്ന ഈ പരിശ്രമം വെറുതെയായി.
സാ തദ് ഭയാച്ച ന്യപതന്നദീം ചൈവ ഹിരണ്വതീമ്
ഭയത്താൽ അവൾ ഹിരണ്വതി നദിയിലേക്ക് വീണു.
ദുഃഖശോകസമാക്രാന്തോ ജഗാമാഞ്ജനപര്വതമ്
ദുഃഖവും ശോകരും നിറഞ്ഞവൻ അഞ്ജനപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
സമാസ്തേ വൈ മഹാതേജാഃ സംവത്സരഗണാന് ബഹൂന്
അവിടെ മഹാശക്തൻ അനേകം വർഷങ്ങൾ താമസിച്ചു.
നീതാ ദേശം മഹാപുണ്യം കോശലം സാധുഭുര്യുതമ്
അവളെ മഹാപുണ്യമുള്ള, നല്ലവരാൽ നിറഞ്ഞ കോശല ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പ്രരോഹപ്രാവൃതതനും ജടാധരമിവേശ്വരമ്
അവളുടെ ശരീരം തളിർകൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ജടയുള്ള ഈശ്വരനെപ്പോലെ.
ഉപവിഷ്ടാ ശിലവാപട്ടേ തതോ വാചം പ്രശുശ്രവേ
അവൾ കല്ലിൻമേൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, അവൾക്ക് ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെട്ടു.
യഥാ സ തനയസ്തുഭ്യമുദ്ബദ്ധോ വടപാദപേ
നിന്റെ മകൻ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ,
തിര്യഗൂര്ധ്വമധശ്ചൈവ സമന്താദവലോകയത്
അവൻ ചുറ്റും എല്ലാടും — വലത്തും ഇടത്തും, മുകളിലും താഴെയും നോക്കി.
പിങ്ഗലാഭിര്ജടാഭിസ്തു ഉദ്ബ്ദ്ധം യത്നതഃ ശുഭേ
കറുപ്പും മഞ്ഞയും കലർന്ന ജടകളാൽ അവനെ ശ്രദ്ധയോടെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, ഭദ്രയായവളേ.
പ്രാഹ കേനാസി ബദ്ധസ്ത്വം പാപിനാ വദ ബാലക
'നിന്നെ ആരാണ് ഇങ്ങനെ ബന്ധിച്ചത്, ബാലാ? പറഞ്ഞുതരൂ, പാപിയായവളേ,' അവൾ ചോദിച്ചു.
ജടാസ്വേവം സുദുഷ്ടേന ജീവാമി തപസോ ബലാത്
ഈ ജടകളിൽ ദുഷ്ടതയോടെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, ഞാൻ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ജീവിക്കുന്നു.
തത്രാസ്തി തപസോ രാശിഃ പിതാ മമ ഋതധ്വജഃ
ഇവിടെ തപസ്സിന്റെ വലിയ സമ്പത്ത് ഉണ്ട്; എന്റെ അച്ഛൻ ഋതധ്വജൻ ആണ്.
ജാതോ ഽലിവൃന്ദസംയുക്തഃ സര്വശാസ്ത്രവിശാരദഃ
അവൻ തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ജനിച്ചവനും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്.
ജാബാലീതി പരിഖ്യായ തച്ഛൃണുഷ്വ ശുഭാനനേ
അവനെ ജാബാലി എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്; ഇതു കേൾക്കൂ, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി സുമാരത്വേ ചരിഷ്യസി
നീ പതിനായിരം വർഷം സുമാരയിൽ തപസ്സ് ആചരിക്കും.
പഞ്ചവര്ഷശതാന് ബാലോ ഭോക്ഷ്യസേ ബന്ധനം ദൃഢമ്
നീ ബാല്യത്തിൽ അഞ്ചു നൂറ് വർഷം ശക്തമായ ബന്ധനം അനുഭവിക്കും.
യൌവനേ പാരമാന് ഭോഗാന് ദ്വിസഹസ്രസമാസ്തഥാ
യൗവനത്തിൽ, രണ്ടായിരം വർഷം നീ പരമാനന്ദമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കും.