ആഗമിഷ്യതി ദൈത്യസ്യ പുത്രീ കന്ദരമാലിനഃ
അപ്പൊൾ കന്ദരമാലിയുടെ അസുരപുത്രി അവിടെ എത്തും.
തഥാപരാ വേദവതീ പര്ജന്യദുഹിതാ ശുഭാ
അത് പോലെ തന്നെ, മറ്റൊരാൾ, പർജന്യന്റെ മകൾ ആയ ശുഭയായ വേദവതിയും വരും.
ഹാടകാഖ്യേ മഹാദേവ തദാ സംയോഗമേഷ്യസി
ഹാടക എന്ന സ്ഥലത്ത്, മഹാദേവാ, നീ അവളുമായി ഐക്യമായിരിക്കും.
സപ്തഗോദാവരം തീര്ഥമഗമത് ത്വരിതാ തതഃ
അവൾ വേഗത്തിൽ സപ്തഗോദാവരി എന്ന തീർത്ഥത്തിലേക്ക് എത്തി.
സമധ്യാസ്തേ ശുചിപരാ ഫലമൂലാശനാഭവത്
അവൾ ശുദ്ധിയിലേയ്ക്ക് മനസ്സു കേന്ദ്രീകരിച്ച്, പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും മാത്രം കഴിച്ച് ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു.
ശ്ലോകമേകം മഹാഖ്യാനം തസ്യാശ്ച പ്രിയകാമ്യയാ
പ്രിയനെ ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ മഹാകഥയിലെ ഒരു ശ്ലോകം ജപിച്ചു.
ഇദം ഹി ദുഃഖം മൃഗശാവനേത്ര്യാ നിര്മാര്ജയേദ് യഃ സ്വപരാക്രമേണ
മൃഗശാവാക്ഷിയായ സ്ത്രീയുടെ ഈ ദുഃഖം തനിക്കുള്ള ശക്തിയാൽ ആരെങ്കിലും നീക്കുകയാണെങ്കിൽ,
നദീം പയോഷ്ണീം മുനിവൃന്ദവന്ദ്യാം സംചിന്തയന്നേവ വിശാലനേത്രാമ്
മുനികളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന പയോഷ്ണി നദിയെയും, അവളുടെ വിശാലമായ കണ്ണുകളെയും ഓർത്ത്,
സ്മരന്ത്യാഃ സുരഥം വീരം മഹാന് കാലഃ സമഭ്യഗാത്
അവൾ വീരനായ സുരഥനെ ഓർത്തിരിക്കുമ്പോൾ, വലിയൊരു കാലം കടന്നു പോയി.
ന്യപതന്മേരുശിഖരാദ് ഭൂപൃഷ്ഠം വിധിചോദിതഃ
വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, അവൻ മേരു പർവ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് വീണു.
ശാക്വേയം പര്വതശ്രേഷ്ഠം സമാവസതി സുന്ദരി
സുന്ദരിയേ, ശാക്വേയൻ ഈ മഹത്തായ പർവ്വതത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
കാലോ ഽത്യഗാദ് വരാരോഹേ ബഹുവര്ഷഗണോ വനേ
മനോഹരമായ കമരങ്ങൾക്കുള്ളവളേ, വനത്തിൽ അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
പ്രതിഗൃഹ്യ സമഭ്യാഗാത് ഖ്യാതാം ദേവവതീമിതി
അവളെ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, അവൻ പ്രശസ്തയായ ദേവവതിയിലേക്കു സമീപിച്ചു.
ദദര്ശ വാനരശ്രേഷ്ഠഃ പ്രജഗ്രാഹ ബാലത് കരേ
വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടു, കൈയിൽ എടുത്തു.
കന്ദരോ വീക്ഷ്യ സംക്രുദ്ധഃ ഖ്ഡ്ഗമുദ്യമ്യ ചാദ്രവത്
കണ്ടരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തോടെ അവൻ വാൾ ഉയർത്തി മുന്നോട്ട് ഓടിച്ചു.
തഥൈവ സഹ ചാര്വങ്ഗ്യാ ഹിമാചലമുപാഗതഃ
അതുപോലെ തന്നെ, ആ മനോഹരവദനയോടൊപ്പം അവൻ ഹിമാചലത്തിൽ എത്തി.
തസ്യാവിദൂരേ ഗഹനമാശ്രമം ഋഷിവര്ജിതമ്
അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ, ഒരു കനിഞ്ഞ കാടിനുള്ളിൽ, ഋഷിമാർ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ന്യമഞ്ജത സ കാലിന്ദ്യാം പശ്യതോ ദാനവസ്യ ഹി
ദാനവൻ നോക്കുന്തോറും, അവൾ കാലിന്ദി നദിയിൽ വണങ്ങി.
ജഗാമ ച മഹാതേജാഃ പാതാലം നിലയം നിജമ്
അവൻ മഹാശക്തിയോടെ തന്റെ സ്വന്തം വാസസ്ഥലമായ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
നീതഃ ശിവീതി വിഖ്യാതേ ദേശം ശുഭജനാവൃതമ്
ശിവിതി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, നല്ലവരാൽ നിറഞ്ഞ ദേശത്തേക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോയി.
ഗന്തുകാമോ മഹാതേജാ യത്ര ന്യസ്താ സുലോചനാ
സുലോചനയെ വെച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച മഹാശക്തൻ അവിടെ എത്തി.
നന്ദയന്ത്യാ സമം പുത്ര്യാ ഗത്വാ ജിഗമിഷുഃ കപിഃ
സന്തോഷം നൽകുന്ന മകളോടൊപ്പം, യാത്ര പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുരങ്ങൻ പുറപ്പെട്ടു.
തന്മേ വൃഥാ ശ്രമോ ജാതോ ജലമജ്ജനസംഭവഃ
ജലത്തിൽ മുങ്ങിയതുകൊണ്ടു വന്ന ഈ പരിശ്രമം വെറുതെയായി.
സാ തദ് ഭയാച്ച ന്യപതന്നദീം ചൈവ ഹിരണ്വതീമ്
ഭയത്താൽ അവൾ ഹിരണ്വതി നദിയിലേക്ക് വീണു.
ദുഃഖശോകസമാക്രാന്തോ ജഗാമാഞ്ജനപര്വതമ്
ദുഃഖവും ശോകരും നിറഞ്ഞവൻ അഞ്ജനപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
സമാസ്തേ വൈ മഹാതേജാഃ സംവത്സരഗണാന് ബഹൂന്
അവിടെ മഹാശക്തൻ അനേകം വർഷങ്ങൾ താമസിച്ചു.
നീതാ ദേശം മഹാപുണ്യം കോശലം സാധുഭുര്യുതമ്
അവളെ മഹാപുണ്യമുള്ള, നല്ലവരാൽ നിറഞ്ഞ കോശല ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പ്രരോഹപ്രാവൃതതനും ജടാധരമിവേശ്വരമ്
അവളുടെ ശരീരം തളിർകൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ജടയുള്ള ഈശ്വരനെപ്പോലെ.
ഉപവിഷ്ടാ ശിലവാപട്ടേ തതോ വാചം പ്രശുശ്രവേ
അവൾ കല്ലിൻമേൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, അവൾക്ക് ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെട്ടു.
യഥാ സ തനയസ്തുഭ്യമുദ്ബദ്ധോ വടപാദപേ
നിന്റെ മകൻ വടവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ,