ബഹൂന് ഗണാന് വൈ മമ തപ്യതസ്തപഃ സംവത്സരാന് കായവിശോഷണാര്ഥമ്
എനിക്ക് പാപങ്ങൾ തീർക്കാൻ, വർഷങ്ങളോളം ഞാൻ കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ചു.
തേനാദ്യ തുഷ്ടോ ഽസ്മി ഭൃശം ദ്വിജേന്ദ്ര യേനാസ്മി നൃത്യാമി സുഭാവിതാത്മാ
അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സ് സത്യമായി സന്തോഷവാനായി, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഞാൻ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
സംതാഡനാദേവ ന ച പ്രഹര്ഷോ മമാസ്തി നൃനം ഹി ഭവാന് പ്രമത്തഃ
പൊതിൾകൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; ഭവാൻ ശ്രദ്ധയില്ലാതെയാണ്.
നൃത്യം പരിത്യജ്യ സുവിസ്മിതോ ഽഥ വവന്ദ പാദൌ വിനയാവനമ്രഃ
പിന്നീട്, അത്ഭുതത്തോടെ നൃത്തം നിർത്തി, വിനയപൂർവ്വം അവൻ കാലിൽ വണങ്ങി.
ഇദം ച തീര്ഥം പ്രവരം പൃഥിവ്യാം പൃഥൂദകസ്യാസ്തു സമം ഫലേന
ഭൂമിയിൽ ഈ തീർത്ഥം അത്യുത്തമമാണ്, പൃഥുദകത്തിന് തുല്യമായ ഫലം നൽകുന്നതുമാണ്.
സദാസ്തു ധര്മസ്യ നിധാനമഗ്ര്യം സാരസ്വതം പാപമലാപഹാരി
സാരസ്വതം എന്ന ഈ തീർത്ഥം എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രധാന നിധിയായി, പാപവും മലിനതയും നീക്കുന്നതായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
മനോഹരാ ചൌഘവതീ വിശാലാ ച സരസ്വതീ
സാരസ്വതി മനോഹരിയും, വിശാലവുമായും, ധാരാളം വെള്ളം ഒഴുകുന്നവളുമാണ്.
സോമപാലഫലം സര്വാഃ പ്രയച്ഛന്തി സുപുണ്യദാഃ
സുപുണ്യമായ ഈ സ്ഥലങ്ങൾ എല്ലാം സോമപാലഫലം നൽകുന്നു.
ഗമിഷ്യതി മഹാപുണ്യം ബ്രഹ്മലോകം സുദുര്ഗമമ്
അവൻ മഹാപുണ്യം നേടി, പ്രാപിക്കാനാകാത്ത ബ്രഹ്മലോകം എത്തും.
മൂര്ത്തി സ്ഥാപ്യ കുരുക്ഷേത്രേ ബ്രഹ്മലോകമഗാദ് വശീ
കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ആ ആത്മസംയമനം പുലർത്തിയവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു.
അഥാഗാന്മന്ദരം ശംഭുര്നിജമാവസഥം ശുചിഃ
ശുദ്ധനായ ശംഭു പിന്നീട് തന്റെ സ്വസ്ഥലമായ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി.
ശൂന്യേ ഽഭ്യഗാദ് ദൃഷ്ടമതിര്ഹി ദേവ്യാ സംയോധിതോ യേന ഹി കാരണേന
അവൻ ഏകാന്തതയിൽ പ്രവേശിച്ചു, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, അതേ കാരണത്താൽ ദേവിയുമായി ഐക്യമായിരിക്കുന്നു.
ശങ്കരോ മന്ദരസ്ഥോ ഽപി യച്ചാകാര തദുച്യതാമ്
ശംകരൻ മന്ദരപർവതത്തിൽ പാർത്തിരുന്നെങ്കിലും, അവന്റെ രൂപം വിശദീകരിക്കട്ടെ.
സംത്പതവിഗ്രഹഃ സര്വാന് ദാനവാനിദമബ്രവീത്
ഭയങ്കരമായ രൂപം ധരിച്ച്, അവൻ എല്ലാ ദാനവന്മാരോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യസ്താമദ്രിസുതാം ശീഘ്നം മമാന്തി കമുപാനയേത്
മദ്രിയുടെ മകളെ ആരെങ്കിലും വേഗത്തിൽ എനിക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നുവെങ്കിൽ, അവന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റും.
മേഘഗമ്ഭീരനിര്ഘോഷം പ്രഹലാദോ വാക്യമബ്രവീത്
മേഘഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പ്രഹ്ലാദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
പിതാ ത്രിനയനോ ദേവഃ ശ്രൂയതാമത്ര കാരണമ്
എന്റെ അച്ഛൻ ത്രിനയനായ ദേവനാണ്; ഇതിന്റെ കാരണം ഇവിടെ കേൾക്കട്ടെ.
ആരാധിതോ മഹാദേവഃ പുത്രാര്ഥായ പുരാ കില
പുത്രസന്താനത്തിനായി ഞാൻ പുരാതനകാലത്ത് മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചിരുന്നു.
പുത്രകഃ പുത്രകാമാസ്യ പ്രോക്ത്വേത്യം വചനം വിഭോ
മകനായി ആഗ്രഹിച്ച മകൻ, ഭഗവാനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പിഹിതം യോഗസംസ്ഥസ്യ തതോ ഽന്ധമഭവത്തമഃ
യോഗത്തിൽ നിലകൊണ്ടവനു പിന്നെ എല്ലാം മറഞ്ഞു, കനത്ത ഇരുണ്ടതായിരിച്ചു.
തദിതം ഗൃഹ്യതാം ദൈത്യ തവോപയികമാത്മജമ്
ദൈത്യാ, ഇതാ, നിന്നെ അനുയോജ്യമായ നിന്റെ സ്വന്തം മകനാണ് നീ സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
ത്രൈലോക്യജനനീം ചാപി അഭീവാഞ്ഛിഷ്യതേ ഽധമഃ
അവൻ ദുഷ്ടൻ, മൂന്ന് ലോകത്തിന്റെയും മാതാവിനെയും ആഗ്രഹിക്കും.
തദാസ്യ സ്വയമേവാഹം കരിഷ്യേ കായശോധനമ്
അപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെ അവന്റെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കും.
ത്വത്പിതാപി സമഭ്യാഗാത് ത്വാമാദായ രസാതലമ്
നിന്റെ അച്ഛനും നിന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പാതാളത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു.
സര്വസ്യാപീഹ ജഗതോ ഗുരുഃ ശംഭുഃ പിതാ ധ്രുവമ്
ഈ ലോകത്തിന്റെയും ഗുരുവായ ശംഭു, ഉറപ്പായും പിതാവാണ്.
നേദൃശേ പാപസംകല്പേ മതിം കുര്യാദ് ഭവദ്വിധഃ
നിനക്കുപോലുള്ളവർ ഇങ്ങനെ പാപമോഹത്തിൽ മനസിടരുത്.
അജേയസ്തസ്യ ഭാര്യേയം ന ത്വമര്ഹേ ഽമരാര്ദന
അവന്റെ ഭാര്യയെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ദേവന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ അർഹനല്ല.
അജിത്വാ സഗണം രുദ്രം സ ച കാമോ ഽദ്യ ദുര്ലഭഃ
രുദ്രനും അവന്റെ കൂട്ടരും ജയിക്കാതെ ആ മോഹം ഇന്ന് നേടാനാവില്ല.
മേരുമുത്പാടയേദ് വാപി സ ജയേച്ഛൂലപാണിനമ്
മേരു പർവ്വതം പിഴുതെടുക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, ത്രിശൂലധാരിയെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ന ച ശക്യോ ഹരോ ജേതും സത്യം സത്യം മയോദിതമ്
ഹരനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല — ഇതാണ് സത്യം, ഞാൻ പറഞ്ഞ സത്യം.