സര്വലക്ഷണസംയുക്തഃ സര്വായുധധരോ ഽവ്യയഃ
അവൻ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും ആയുധങ്ങളോടും കൂടിയവനും അക്ഷയനുമാണ്.
സമാധവം ഹാരഭുജങ്ഗവക്ഷസം പീതാജിനാച്ഛന്നകടിപ്രദേശമ്
അവന്റെ കഴുത്തിൽ ഹാരവും, നെഞ്ചിൽ പാമ്പിന്റെ അലങ്കാരവും, കമരത്ത് മഞ്ഞയാടിന്റെ ചർമ്മം പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കപര്ദഖട്വാങ്ഗകപാലഘണ്ടാസശങ്ഖടങ്കാരരവം മഹര്ഷേ
മഹർഷേ, കപർദം, ഖട്വാംഗം, കപാലം, മണി, ശംഖം എന്നിവയുടെ ശബ്ദം മുഴുവൻ പരന്നു.
പ്രോക്ത്വാ പ്രണാമം കമലാസനാദ്യാശ്ചക്രുര്മതിം ചൈകതരാം നിയുജ്യ
പറഞ്ഞശേഷം, കമലാസനനും മറ്റ് ദേവന്മാരും ഒരു ദിശയിൽ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി നമസ്കരിച്ചു.
പ്രഗൃഹ്യാഭ്യദ്രവത്തൂര്ണം കുരുക്ഷേത്രം സ്വമാശ്രമമ
അത് പിടിച്ച്, അവൻ വേഗത്തിൽ തന്റെ ആശ്രമമായ കുരുക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഓടി.
ദൃഷ്ട്വാനമഃ സ്ഥാണവേതി പ്രോക്ത്വാ സര്വേഹ്യുപാവിശന്
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാവരും 'നമസ്കാരം, സ്ഥാണോ' എന്ന് പറഞ്ഞു കൂടെ ഇരുന്നു.
ക്ഷുബ്ധം ജഗജ്ജഗന്നാഥ ഉന്മജ്ജസ്വ പ്രിയാതിഥേ
ജഗന്നാഥാ, ലോകം കലങ്ങുകയാണ്; പ്രിയാതിഥിയായ് എഴുന്നേൽക്കൂ.
ശ്രുത്വോത്തസ്ഥൌ ച വൈഗേന സര്വവ്യാപീ നിരഞ്ജനഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞ, നിർമലനായവൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു.
സ ചാഗതഃ സുരൈഃ സേന്ദ്രഃ പ്രണതോ വിനയാന്വിതൈഃ
അവൻ ദേവന്മാരോടും ഇന്ദ്രനോടും കൂടെ, വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചവരോടൊപ്പം എത്തി.
മഹാവ്രതം ത്രയോ ലോകാഃ ക്ഷുബ്ധാസ്ത്വത്തേസാവൃതാഃ
നിന്റെ മഹാവ്രതം മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും ആവൃതമായി കലങ്ങുന്നു.
തതഃ സുരാ ദിവം ജഗ്മുര്ഹൃഷ്ടാഃ പ്രയതമാനസാഃ
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
തതോ ഽഭിചിന്തയദ്രുദ്രഃ കിമര്ഥം ക്ഷുഭിതാ മഹീ
അതിനുശേഷം, രുദ്രൻ 'ഭൂമി എന്തുകൊണ്ട് കലങ്ങുന്നു?' എന്ന് ആലോചിച്ചു.
ദദര്ശോഘവതീതീരേ ഉശനസം തപോനിധിമ്
അവൻ ഘഘവതീ നദിക്കരയിൽ തപസ്സിന്റെ നിധിയായ ഉശനസിനെ കണ്ടു.
ജഗത്ക്ഷോഭകരം വിപ്ര തച്ഛീഘ്രം കഥ്യതാം മമ
ബ്രാഹ്മണാ, ലോകം കലങ്ങുന്നതിന് കാരണമെന്താണെന്ന് എനിക്ക് വേഗം പറയൂ.
സംജീവനീം ശുഭാം വിദ്യാം ജ്ഞാതുമിച്ഛേ ത്രിലോചന
ത്രിലോചനാ, ഞാൻ സംജീവനിയുടെ ശുഭമായ വിദ്യ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
തസ്മാത് സംജീവനീംവിദ്യാം ഭവാന് ജ്ഞാസ്യതി തത്തവത്തഃ
അതിനാൽ, ഭവാൻ സംജീവനി വിദ്യയുടെ യഥാർത്ഥത്വം അറിയും.
തഥാപി ചലതേ പൃഥ്വീ സാബ്ധിഭൂഭൃന്നഗാവൃതാ
എങ്കിലും, സമുദ്രങ്ങളും മലകളും കുന്നുകളും ചുറ്റിയ ഭൂമി ഇനിയും ചലിക്കുന്നു.
ദദര്ശ നൃത്യമാനം ച ഋഷിം മങ്കണസംജ്ഞിതമ്
അവൻ മങ്കണൻ എന്ന ഋഷിയെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു.
തസ്യൈവ വേഗേന സമാഹതാ തു ചചാല ഭൂര്ഭൂമിധരൈഃ സഹൈവ
അവന്റെ വേഗത്തിൽ, ഭൂമി മലകളോടൊപ്പം കുലുങ്ങി.
കിം ഭാവിതോ നൃത്യസി കേന ഹേതുനാ വദസ്വ മാമേത്യ കിമത്ര തുഷ്ടിഃ
നീ എന്തിനാണ് നൃത്തം ചെയ്യുന്നത്? എന്താണ് ഉദ്ദേശം? അടുത്ത് വന്ന് പറയൂ; ഇവിടെ നിന്നു നിനക്ക് എന്താണ് സന്തോഷം?
ബഹൂന് ഗണാന് വൈ മമ തപ്യതസ്തപഃ സംവത്സരാന് കായവിശോഷണാര്ഥമ്
എനിക്ക് പാപങ്ങൾ തീർക്കാൻ, വർഷങ്ങളോളം ഞാൻ കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു, ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ചു.
തേനാദ്യ തുഷ്ടോ ഽസ്മി ഭൃശം ദ്വിജേന്ദ്ര യേനാസ്മി നൃത്യാമി സുഭാവിതാത്മാ
അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സ് സത്യമായി സന്തോഷവാനായി, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഞാൻ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
സംതാഡനാദേവ ന ച പ്രഹര്ഷോ മമാസ്തി നൃനം ഹി ഭവാന് പ്രമത്തഃ
പൊതിൾകൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; ഭവാൻ ശ്രദ്ധയില്ലാതെയാണ്.
നൃത്യം പരിത്യജ്യ സുവിസ്മിതോ ഽഥ വവന്ദ പാദൌ വിനയാവനമ്രഃ
പിന്നീട്, അത്ഭുതത്തോടെ നൃത്തം നിർത്തി, വിനയപൂർവ്വം അവൻ കാലിൽ വണങ്ങി.
ഇദം ച തീര്ഥം പ്രവരം പൃഥിവ്യാം പൃഥൂദകസ്യാസ്തു സമം ഫലേന
ഭൂമിയിൽ ഈ തീർത്ഥം അത്യുത്തമമാണ്, പൃഥുദകത്തിന് തുല്യമായ ഫലം നൽകുന്നതുമാണ്.
സദാസ്തു ധര്മസ്യ നിധാനമഗ്ര്യം സാരസ്വതം പാപമലാപഹാരി
സാരസ്വതം എന്ന ഈ തീർത്ഥം എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രധാന നിധിയായി, പാപവും മലിനതയും നീക്കുന്നതായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
മനോഹരാ ചൌഘവതീ വിശാലാ ച സരസ്വതീ
സാരസ്വതി മനോഹരിയും, വിശാലവുമായും, ധാരാളം വെള്ളം ഒഴുകുന്നവളുമാണ്.
സോമപാലഫലം സര്വാഃ പ്രയച്ഛന്തി സുപുണ്യദാഃ
സുപുണ്യമായ ഈ സ്ഥലങ്ങൾ എല്ലാം സോമപാലഫലം നൽകുന്നു.
ഗമിഷ്യതി മഹാപുണ്യം ബ്രഹ്മലോകം സുദുര്ഗമമ്
അവൻ മഹാപുണ്യം നേടി, പ്രാപിക്കാനാകാത്ത ബ്രഹ്മലോകം എത്തും.
മൂര്ത്തി സ്ഥാപ്യ കുരുക്ഷേത്രേ ബ്രഹ്മലോകമഗാദ് വശീ
കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ആ ആത്മസംയമനം പുലർത്തിയവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു.