മാസോ വൈശാഖനാമാ ച പ്രഥമം പത്രകം സ്മൃതമ്
വൈശാഖം എന്ന മാസം ആദ്യത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠമാസാശ്ച തത്പത്രം ദ്വിതീയം പരികീര്തിതമ്
ജ്യേഷ്ഠം എന്ന മാസം രണ്ടാമത്തെ ദളമായി പറയുന്നു.
മാസോ ആഷാഢനാമാ ച തൃതീയം പത്രകം സ്മൃതമ്
ആഷാഢം എന്ന മാസം മൂന്നാമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മാസഃ ശ്രാവണ ഇത്യുക്തശ്ചതുര്ഥം പത്രകം സ്മൃതമ്
ശ്രാവണം എന്ന മാസം നാലാമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മാസോ ഭാദ്രസ്തഥാ പ്രോക്തഃ പഞ്ചമം പത്രകം സ്മൃതമ്
ഭാദ്രപദം എന്ന മാസം അഞ്ചാമത്തെ ദളമായി പറയുന്നു.
മാസശ്ചാശ്വയുജോ നാമ ഷ്ഷ്ഠം തത് പത്രകം സ്മൃതമ്
ആശ്വയുജം എന്ന മാസം ആറാമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മാസശ്ച കാര്തികോ നാമ സപ്തമം പത്രകം സ്മൃതമ്
കാർത്തികം എന്ന മാസം ഏഴാമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
മാസോ മാര്ഗശിരോ നാമ ത്വഷ്ടമം പത്രകം സ്മൃതമ്
മാർഗശീർഷം എന്ന മാസം എട്ടാമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
പൌഷതി ഗദിതോ മാസോ നവമം പരികീര്തിതമ്
പൗഷം എന്ന മാസം ഒൻപതാമതായി പറയുന്നു.
മാഘോ നിഗദിതോ മാസഃ പത്രകം ദശമം സ്മൃതമ്
മാഘം എന്ന മാസം പത്താമത്തെ ദളമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
പത്രകം ഫാല്ഗുനം പ്രോക്തം തദേകാദശമുത്തമമ്
ഫാൽഗുനം എന്ന ദളം പതിനൊന്നാമത്തെയും ഉത്തമമായതുമായതായി പറയുന്നു.
ഇദം ദ്വാദശമം പ്രോക്തം പത്രം വൈ കേശവസ്യ ഹി
ഇതാണ് കേശവന്റെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ ദളം എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ത്രിവ്യൂഹമേകമൂര്തിശ്ച തഥോക്തഃ പരമേശ്വരഃ
പരമേശ്വരൻ മൂന്നുവ്യൂഹങ്ങളുടെയും ഏകരൂപനായി ഇങ്ങനെ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു.
യസ്മിന് ജ്ഞാതേ മുനിശ്രേഷ്ഠ ന ഭൂയോ മരണം ഭവേത്
മഹർഷിശ്രേഷ്ഠാ, അവനെ അറിയുമ്പോൾ ഇനി മരണം ഉണ്ടാകില്ല.
ചതുര്ബാഹുമുദാരാങ്ഗം ശ്രീവത്സധരമവ്യയമ്
അവൻ നാലു കൈകളുള്ളവൻ, ഉജ്ജ്വലമായ അവയവങ്ങൾ, ശ്രീവത്സ ചിഹ്നം ധരിച്ചവൻ, അക്ഷയൻ.
സഹസ്രവദനഃ ശ്രീമാന് പ്രജാപ്രലയകാരകഃ
അവൻ ആയിരം മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞവൻ, സൃഷ്ടിയും ലയവും നടത്തുന്നവൻ.
ദ്വിഭുജോ ധാരയന് മാലം സൃഷ്ടികൃച്ചാദിപൂരുഷഃ
രണ്ടു കൈകളോടെ, ഒരു പുഷ്പമാല ധരിച്ചവനായി, സൃഷ്ടിയുടെ കര്ത്താവും ആദിപുരുഷനുമായവന് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
അതോ മരീചിപ്രമുഖാസ്തഥാന്യേ ഽപി സഹസ്രശഃ
അതിനുശേഷം മരീചിയും മറ്റു സഹസ്രക്കണക്കിന് മഹര്ഷിമാരും അങ്ങനെ തന്നെ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ചുതുര്ഭുജം തം സ മുരുര്ദുരാത്മാ കൃതാന്തവാക്യാത് പുനരാസസാദ
നാല് കൈകളോടു കിടക്കുന്ന അവനോടു, ദുഷ്ടനായ മുരന് യമന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം വീണ്ടും സമീപിച്ചു.
സ പ്രാഹ യോദ്ധും സഹ വൈ ത്വയാദ്യ തം പ്രാഹ ഭൂയഃ സുരശത്രുഹന്താ
"ഇന്ന് ഞാന് നിന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യും," എന്നു മുരന് പറഞ്ഞു. ദേവശത്രുക്കളുടെ സംഹാരകനായവന് വീണ്ടും മറുപടി പറഞ്ഞു.
കഥം ക്വ കസ്യേതി മുഹുസ്തഥോക്ത്വാ നിപാതയാമാസ വിപന്നബുദ്ധിഃ
"എങ്ങനേ? എവിടെ? ആരുടേത്?" എന്നിങ്ങനെ പലതവണ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട്, ബുദ്ധി തെറ്റിയ അവന് ആക്രമിച്ചു.
ചിച്ഛേദ ദേവാസ്തു ഗതവ്യഥാഭവന് ദേവം പ്രസംസന്തി ച പദ്മനാഭമ്
ദേവന്മാര് അവനെ സംഹരിച്ചു; അവരുടെ കഷ്ടം അവസാനിച്ചു. അവര് പദ്മനാഭനെ സ്തുതിച്ചു.
അതഃ പ്രസിദ്ധിം സമുപാജഗാമ മുരാരിരിത്യേവ വിഭുര്നൃസിംഹഃ
അതിനാല് മഹാശക്തനായ നരസിംഹന് മുരനെ സംഹരിച്ചവന് എന്ന പേരില് പ്രശസ്തി ലഭിച്ചു.
ഊചുര്ദേവം നമസ്കൃത്യ ജഗത്സംക്ഷുബ്ധികാരണമ്
ദേവന്മാര് നമസ്കരിച്ച്, ലോകത്തെ കലക്കത്തിന്റെ കാരണനായ ദൈവത്തോടു സംസാരിച്ചു.
സ തവ്ത്സ്യതി മഹാജ്ഞാനീ ജഗത്ക്ഷുബ്ധം ചരചരമ്
അവന് മഹാജ്ഞാനിയായവനായി, ചലനവും അചലനവുമായ ലോകം കലങ്ങിയിരിക്കുമ്പോഴും അവിടെ നിലകൊള്ളും.
ന തത്ര ദേവം ന വൃഷം ന ദേവീം ന ച നന്ദിനമ്
അവിടെ ദൈവത്തെയും, കാളയെയും, ദേവിയെയും, നന്ദിയെയും കാണാനായില്ല.
താന് മൂഢദൃഷ്ടീന് സംപ്രോക്ഷ്യ ദേവാന് വിഷ്ണുര്മഹാദ്യുതിഃ
മോഹം പിടിച്ച ദൃഷ്ടിയുള്ള ദേവന്മാരെ മഹാതേജസ്സുള്ള വിഷ്ണു ശുദ്ധജലം തളിച്ചു.
തമൂചുര്നൈവ ദേവേശം പശ്യാമോ ഗിരിജാപതിമ്
"നാം ദേവന്മാരുടെ നാഥനെയും, ഗിരിജയുടെ ഭര്ത്താവിനെയും കാണുന്നില്ല," എന്നു അവർ പറഞ്ഞു.
താനുവാച ജഗന്മൂര്തിര്യൂയം ദേവസ്യ സാഗസഃ
ലോകത്തിന്റെ രൂപമായവന് അവരോടു പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള് ദൈവത്തോടു അപരാധം ചെയ്തു."
തേന ജ്ഞാനവിവേകോ വൈ ഹൃതോ ദേവേവന ശൂലിനാ
അതിനാല് ത്രിശൂലധാരിയായ ദൈവം നിങ്ങളില് നിന്ന് വിവേകം എടുത്തുകളഞ്ഞു.