ഭ്രംശനം നിജധര്മാണാം ചതുര്ഥം നരകം സ്മൃതമ്
സ്വന്തം കര്ത്തവ്യങ്ങള് ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നാലാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
മിഷ്ടൌകാശനമിത്യുക്തം പഞ്ചമം തു നൃപാചനമ്
മധുരാഹാരം കഴിക്കുന്നത് അഞ്ചാമത്തേത്, രാജശിക്ഷയും അതുപോലെയാണ്.
യാനയുഗ്യസ്യ ഹരണം ഷഷ്ഠമുക്തം നൃപാചനമ്
വാഹനമോ അതിന്റെ കയറ്റുമോ അപഹരിക്കുന്നത് ആറാം രാജശിക്ഷയായി പറയുന്നു.
രാജ്യേ ത്വഹിതകാരിത്വം സപ്തമം നിരയം സ്മൃതമ്
രാജ്യഭരണത്തില് അനിഷ്ടം ചെയ്യുന്നത് ഏഴാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
ലാലാസംകീര്ണമേവോക്തമഷ്ടമം നരകം സ്മൃതമ്
ചുമയോടു കലരുന്നത് എട്ടാം നരകമായി പറയുന്നു.
വിരോധം ബന്ധുഭിശ്ചോക്തം നവമം നരപാചനമ്
ബന്ധുക്കളോടുള്ള വൈരാഗ്യം ഒമ്പതാം മനുഷ്യശിക്ഷയായി പറയുന്നു.
ശാസ്ത്രസ്തേയം ധര്മനാശം ദശമം പരികീര്തിതമ്
ശാസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുകയും ധര്മം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പത്താംതായി പറയുന്നു.
ഏകാദശമമേവോക്തം നരകം സദ്ഭിരുത്തമമ്
പതിനൊന്നാം നരകം സദാചാരികള് ഏറ്റവും വലിയതെന്ന് പറയുന്നു.
സംസ്കാരപരിഹീനത്വമിദം ദ്വാദശമം സ്മൃതമ്
ശുദ്ധിക്രമങ്ങള് ഇല്ലായ്മ പന്ത്രണ്ടാംതായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
സംഭേദഃ സംവിദാമേതത് ത്രയോദശമമുച്യതേ
ഉറപ്പുകള്ക്കിടയില് ഭേദം വരുത്തുന്നത് പതിമൂന്നാമത്തേത് എന്ന് പറയുന്നു.
ചതുദ്ര്ദശമമോവോക്തം നരകം തദ് വിഗര്ഹിതമ്
പതിനാലാം നരകം അപഹാസ്യമായതാണെന്ന് പറയുന്നു.
സ്മൃതം തത് പഞ്ചദശമമസ്ത്യവചനാനി ച
പതിനഞ്ചാമത്തേത് അങ്ങനെ ഓര്മ്മിക്കുന്നു, കൂടാതെ പറയാത്തവയും ഉണ്ട്.
സര്വസ്യ ചാതതായിത്വലമാവാസേഷ്വഗ്നിദീപനമ്
എല്ലാ വീടുകളിലും അഗ്നി തെളിയിക്കുന്നത് സർവ്വജനാതിഥ്യത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.
ഈര്ഷര്യാഭാവശ്ച സത്യേഷു ഉദ്ധൃത്തം തു വിഗര്ഹിതമ്
സത്യവാന്മാരിൽ അസൂയ ഇല്ലായ്മ നല്ലതാണ്, എന്നാൽ അഹങ്കാരം ദോഷകരമാണ്.
സംയുക്തഃ പ്രീണയേദ് ദേവം സംതത്യാ ജഗതഃ പതിമ്
ഇവയൊക്കെയും ഉള്ളവൻ ഈ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകർത്താവായ ദൈവത്തെ തുടർച്ചയായി പ്രസാദിപ്പിക്കണം.
പുംനാമനരകം ഘോരം വിനാശയതി സര്വതഃ
പുരുഷനാമം ഉള്ള ഭയങ്കരമായ നരകം എല്ലായിടത്തും അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി ശേഷപാപസ്യ ലക്ഷണമ്
ഇനി ശേഷിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.
പിതൃണാം ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ സര്വര്വണേഷു ചൈകതാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, പിതാക്കന്മാരോടും എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലുമുള്ള ഐക്യവും ഉണ്ട്.
മത്സ്യാദശ്ച മഹാപാപമഗമ്യാഗമനം തഥാ
മീനാദികൾ ഭക്ഷിക്കുന്നത്, വിലക്കിയിടങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നത് എന്നിവ വലിയ പാപങ്ങളാണ്.
സ്വദോഷാച്ഛാദനം പാപം പരദോഷപ്രകാശനമ്
സ്വന്തം പിഴവുകൾ മറയ്ക്കുന്നതും മറ്റുള്ളവരുടെ പിഴവുകൾ പുറത്തു പറയുന്നതും പാപമാണ്.
ടാകിത്വം താലവാദിത്വം നാമ്നാ വാചാപ്യധര്മജമ്
പരിഹാസം, കൈയടിച്ച് താളം പിടിക്കൽ, പേരുപറഞ്ഞ് തെറ്റായ വാക്കുകൾ പറയൽ എന്നിവയും പാപം തന്നെയാണ്.
ഏതൈശ്ച പാപൈഃ സംയുക്തഃ പ്രീണയേദ് യദി ശങ്കരമ്
ഇവയെല്ലാം പാപങ്ങളോടെ ഒരാൾ ശങ്കരനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ—
ശാരീരം വാചികം യത് തു മാനസം കായികം തഥാ
ശരീരത്താൽ, വാക്കിലൂടെ, മനസ്സിലൂടെ, അഥവാ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ ചെയ്യുന്ന ഏതെങ്കിലും—
ഭ്രാതൃഭിര്ബാന്ധവൈശ്ചാപി തസ്മിന് ജന്മനി ധര്മജ
അവൻ്റെ ജന്മത്തിൽ സഹോദരന്മാരും ബന്ധുക്കളും കൂടി— ധർമ്മജ,
വിപരീതേ ഭവേത് സാധ്യ വിപരീതഃ പദക്രമഃ
ക്രമം മറിച്ചാൽ ഫലവും അതിന് വിരുദ്ധമായിരിക്കും.
സേഷാത് താരയതേ ശിഷ്യഃ സര്വതോ ഽപി ഹി പുത്രകഃ
ശേഷിച്ച പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ശിഷ്യൻ രക്ഷിക്കുന്നു; അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായത് മകനാണ്.
ത്രിഃ സത്യം തവ പുത്രോ ഽഹം ദേവ യോഗം വദസ്വ മേ
"ദേവാ, ഞാൻ സത്യത്തിൽ നിന്റെ മകനാണ്; ദയവായി യോഗം എന്നെ പഠിപ്പിക്കണം."
ദാസ്യേതേ ച തതഃ സൂനുര്ദായാദോ മേ ഽസി പുത്രക
"അപ്പോൾ മകൻ അവയെ സ്വീകരിക്കും; നീ എന്റെ അവകാശിയാണ്, മകനേ."
യേയം ഹി ഭവതാ പ്രോക്താ താം മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
"നീ പറഞ്ഞതെന്താണോ അതു ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം."
പ്രാഹ പ്രഹസ്യ ഭഗവാന് ക്ശ്രുണു വത്സേതി നാരദ
ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: "കേൾക്കു, നാരദാ, എന്റെ കുഞ്ഞേ."