സര്വഗത്വാത് കഥമപി അവ്യക്തത്വാച്ച തദ്വദ
അവൻ എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനും, ഏതൊരുവിധത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷനുമാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്.
ചതുര്മൂര്തിര്ജഗന്നാഥോ യതാ ബ്രഹ്മംസ്തഥാ ശൃണു
നാലു രൂപങ്ങളുള്ള ഈ ജഗന്നാഥൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് എങ്ങനെ സമാനനാണെന്ന് ഇപ്പോൾ കേൾക്കു.
വാസുദേവാഖ്യമാവ്യക്തം സ്മൃതം ദ്വാദശപത്രകമ്
വാസുദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അപ്രത്യക്ഷൻ പന്ത്രണ്ടു ദളങ്ങളുള്ളവനായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
കാന്യസ്യ ദ്വാദശൈവോക്താ പത്രകാ താനി മേ വദ
ആ പന്ത്രണ്ടു ദളങ്ങൾ ഏവയാണ്? അവയുടെ പേരുകൾ എനിക്ക് പറയൂ.
ശ്രതം സനത്കുമാരേമ തേനാഖ്യാതം ച തന്മമ
സനത്കുമാരൻ ഇത് കേട്ടു, പിന്നെ അതു എനിക്ക് പറഞ്ഞു.
തവാപി തേന ഗദിതം വദ മാമനുപൂര്വശഃ
അത് അവൻ നിനക്കും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; നീ അതിന്റെ ക്രമത്തിൽ എനിക്ക് പറയൂ.
സംജാതം മുനിസാര്ദുല യോഗശാസ്ത്രവിചാരകമ്
മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ യോഗശാസ്ത്രം പരിശോധിക്കുന്നവനായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
തൃതീയഃ സനകോ നാമ ചതുര്ഥശ്ച സനന്ദനഃ
മൂന്നാമൻ സനകനാണ്, നാലാമൻ സനന്ദനനാണ്.
ദൃഷ്ട്വാ പഞ്ചശിഖം ശ്രേഷ്ഠം യോഗയുക്തം തപോനിധിമ്
യോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും തപസ്സിന്റെ നിധിയും ആയ ശ്രേഷ്ഠനായ പഞ്ചശിഖനെ കണ്ടു,
മാനമുക്തം മഹായോഗം കപിലാദീനപാസതഃ
അഹങ്കാരം വിട്ട് മഹായോഗത്തിൽ സ്ഥിരനായി, കപിലനും മറ്റുള്ളവരും സേവിക്കുന്നവനായി,
അപൃച്ഛദ് യോഗവിജ്ഞാനം തമുവാച പ്രജാപതിഃ
അവൻ യോഗവിദ്യയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു; പ്രജാപതി അതിന് ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു.
യസ്യ കസ്യ ന വക്തവ്യം തത്സത്യം നാന്യഥേതി ഹി
ഈ സത്യം ഏതിനും പറയാൻ പാടില്ല; കാരണം ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്, വേറൊന്നുമല്ല.
ന വിസേഷോ ഽസ്തി പുത്രസ്യ ശിഷ്യസ്യ ച പിതാമഹ
മകനും ശിഷ്യനും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല, പിതാമഹനേ.
ധര്മകര്മസമായോഗേ തഥാപി ഗദതഃ ശ്രുണു
എങ്കിലും ധർമ്മവും കര്മവും ഒന്നിച്ചുള്ളപ്പോൾ, ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു.
സേഷപാപഹരഃ ശിഷ്യ ഇതീയം വൈദികീ ശ്രുതിഃ
വേദപാഠം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ശേഷം പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്നു, ശിഷ്യന് ശുദ്ധിയാകുന്നു.
കസ്മാച്ഛേഷം തതഃ പാപം ഹരേച്ഛിഷ്യശ്ച തദ്വദ
ശേഷം എങ്ങനെ പാപം നീക്കുന്നു? അതിലൂടെ ശിഷ്യന് എങ്ങനെ ശുദ്ധിയാകുന്നു? ദയവായി ഇതിന്റെ കാരണം പറയൂ.
തഥൈവ ചോഗ്രം ഭയഹാരി മാനവം വദാമി തേ സാധ്യ നിശാമയൈനമ്
അത് പോലെ തന്നെ, ഭയത്തെ അകറ്റുന്ന ഭയങ്കരമായ മനുഷ്യരീതിയെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറയാം. ശ്രദ്ധയോടെ കേള്ക്കൂ.
പാരുഷ്യം സര്വഭൂതാനാം പ്രഥമം നരകം സ്മൃതമ്
എല്ലാ ജീവികളോടും കഠിനത കാണിക്കുന്നത് ആദ്യം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
ഛേദനം വൃക്ഷജാതീനാം ദ്വിതീയം നരകം സ്മൃതമ്
മരങ്ങള് വെട്ടുന്നത് രണ്ടാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
വിവാദമര്ഥഹേതൂത്ഥം തൃതീയം നരകം സ്മൃതമ്
സാമ്പത്തിക കാരണങ്ങളാല് ഉണ്ടാകുന്ന വഴക്കുകള് മൂന്നാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
ഭ്രംശനം നിജധര്മാണാം ചതുര്ഥം നരകം സ്മൃതമ്
സ്വന്തം കര്ത്തവ്യങ്ങള് ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നാലാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
മിഷ്ടൌകാശനമിത്യുക്തം പഞ്ചമം തു നൃപാചനമ്
മധുരാഹാരം കഴിക്കുന്നത് അഞ്ചാമത്തേത്, രാജശിക്ഷയും അതുപോലെയാണ്.
യാനയുഗ്യസ്യ ഹരണം ഷഷ്ഠമുക്തം നൃപാചനമ്
വാഹനമോ അതിന്റെ കയറ്റുമോ അപഹരിക്കുന്നത് ആറാം രാജശിക്ഷയായി പറയുന്നു.
രാജ്യേ ത്വഹിതകാരിത്വം സപ്തമം നിരയം സ്മൃതമ്
രാജ്യഭരണത്തില് അനിഷ്ടം ചെയ്യുന്നത് ഏഴാം നരകമായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
ലാലാസംകീര്ണമേവോക്തമഷ്ടമം നരകം സ്മൃതമ്
ചുമയോടു കലരുന്നത് എട്ടാം നരകമായി പറയുന്നു.
വിരോധം ബന്ധുഭിശ്ചോക്തം നവമം നരപാചനമ്
ബന്ധുക്കളോടുള്ള വൈരാഗ്യം ഒമ്പതാം മനുഷ്യശിക്ഷയായി പറയുന്നു.
ശാസ്ത്രസ്തേയം ധര്മനാശം ദശമം പരികീര്തിതമ്
ശാസ്ത്രം മോഷ്ടിക്കുകയും ധര്മം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പത്താംതായി പറയുന്നു.
ഏകാദശമമേവോക്തം നരകം സദ്ഭിരുത്തമമ്
പതിനൊന്നാം നരകം സദാചാരികള് ഏറ്റവും വലിയതെന്ന് പറയുന്നു.
സംസ്കാരപരിഹീനത്വമിദം ദ്വാദശമം സ്മൃതമ്
ശുദ്ധിക്രമങ്ങള് ഇല്ലായ്മ പന്ത്രണ്ടാംതായി ഓര്മ്മിക്കുന്നു.
സംഭേദഃ സംവിദാമേതത് ത്രയോദശമമുച്യതേ
ഉറപ്പുകള്ക്കിടയില് ഭേദം വരുത്തുന്നത് പതിമൂന്നാമത്തേത് എന്ന് പറയുന്നു.