സ ച വവ്രേ വരം ദൈത്യോ വരമേനം പിതാമഹാത്
അവൻ, ആ ദാനവൻ, പിതാമഹനോടു ഒരു വരം ചോദിച്ചു.
സ സ മദ്ധസ്തസംസ്പൃഷ്ടസ്ത്വമരോ ഽപി മരത്വതഃ
എന്റെ കൈയാൽ സ്പർശിച്ചാൽ, അമരന്മാരും മരിക്കുന്നവരാകും.
തതോ ഽഭ്യാഗാന്മഹാതേജാ മുരഃ സുരഗിരിം ബലീ
അതിനുശേഷം മഹാതേജസ്സുള്ള മുരൻ ദേവഗിരിയിലേക്കു പോയി.
ന കശ്ചിദ് യുയുധേ തേന സമം ദൈത്യേന നാരദ
നാരദാ, ആ ദാനവനോടു തുല്യമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആരും തയ്യാറായില്ല.
ന ചാസ്യ സഹ യോദ്ധും വൈ മതിം ചക്രേ പുരന്ദരഃ
പുറന്ദരനും അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മനസ്സുണ്ടാക്കിയില്ല.
പ്രവിശന്തം ന തം കശ്ചിന്നിവാരയിതുമുത്സഹേത്
അവൻ അകത്ത് കടക്കുമ്പോൾ, അവനെ തടയാൻ ആരും കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ദേഹി യുദ്ധം സഹസ്രാക്ഷ നോ ചേത് സ്വര്ഗം പരിത്യജ
'സഹസ്രനയനനേ, യുദ്ധം നൽകൂ; അല്ലെങ്കിൽ സ്വർഗം ഉപേക്ഷിക്കൂ.'
സ്വര്ഗരാജ്യം പരിത്യജ്യ ഭൂചരഃ സമജായത
സ്വർഗരാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനായി.
സകലത്രോ മഹാതേജാഃ സഹ ദേവൈഃ സുതേന ച
സകല ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, അതീവ തേജസ്സുള്ളവൻ, ദേവന്മാരും തന്റെ മകനും കൂടെ ചേർന്നു.
മുരുശ്ചാപി മഹാഭോഗാന് ബുഭുജേ സ്വര്ഗസംസ്ഥിതഃ
മുരൻ സ്വർഗത്തിൽ താമസിച്ച് വലിയ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
മുരമാസാദ്യ മോദന്തേ സ്വര്ഗേ സുകുതിനോ യഥാ
മുരനെ കാണുമ്പോൾ, നല്ലവരായവർ സ്വർഗത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ.
ഏകാകീ കുഞ്ജരാരൂഢം സരയൂം നിമ്നഗാം പ്രതി
ഒറ്റയ്ക്ക്, ആനയിൽ കയറി, സരയു നദിയിലേക്ക് പോയി.
ദദൃശോ രഘുനാമാനം ദീക്ഷിതം യജ്ഞകര്മണി
അവൻ യജ്ഞത്തിന് ദീക്ഷയെടുത്ത രഘു എന്നയാളെ കണ്ടു.
നോ ചേന്നിവര്തതാം യജ്ഞോ നേഷ്ടവ്യാ ദേവതാസ്ത്വയാ
യജ്ഞം നിർത്തിയില്ലെങ്കിൽ, ദേവന്മാരെ നീ പൂജിക്കേണ്ടതില്ല.
പ്രോവാച ബുദ്ധിമാന് ബ്രഹ്മന് വസിഷ്ഠസ്തപതാം വരഃ
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ ബ്രാഹ്മണൻ, തപസ്സിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു.
പ്രഹര്തുമിച്ഛസി യദി തം നിവാരയ ചാന്തകമ്
നീ അവനെ അടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അന്ത്യകനെ (മരണം) തടയുകയും ചെയ്യണം.
തസ്മിഞ്ജിതേ ഹി വിജിതം സര്വം മന്യസ്വ ഭൂതലമ്
അവനെ ജയിച്ചാൽ, ഭൂമിയിലെ എല്ലാം ജയിച്ചുവെന്ന് കരുതുക.
ജഗാമ ധര്മരാജാനം വിജേതും ദണ്ഡപാണിനമ്
അവൻ ദണ്ഡം പിടിക്കുന്ന ധർമരാജനെ ജയിക്കാൻ പോയി.
സ സമാരുഹ്യ മഹിഷം കേശവാന്തികമാഗമത്
അവൻ മഹിഷത്തിൽ കയറി, കെശവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
സ ചാഹ ഗച്ഛ മാമദ്യ പ്രേപയസ്വ മഹാസുരമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ പോകൂ; വലിയ അസുരനെ എന്റെ അടുത്തയിലേക്ക് അയയ്ക്കൂ.'
ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദൈത്യഃ സംപ്രാപ്തോ നഗരീം മുരഃ
അതിനിടെ, ദൈത്യനായ മുരൻ നഗരത്തിൽ എത്തി.
വദസ്വ വചനം കര്ത്താ ത്വദീയം ദാനവേശ്വര
നീ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്ന് പറയൂ, ദാനവരുടെ അധിപൻ.
നോ ചേത് തവാദ്യ ഛിത്ത്വാഹം മൂര്ധാനം പാതയേ ഭുവി
അല്ലെങ്കിൽ, ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ തല വെട്ടി നിലത്ത് വീഴ്ത്തും.
അഹമേന പരാജിത്യ വാരയാമി ന സംശയഃ
അവനെ ജയിച്ച ശേഷം ഞാൻ തടയും; സംശയമില്ല.
ശ്വേതദ്വീപനിവാസീ യഃ സ മാം സംയമതേ ഽവ്യയഃ
ശ്വേതദ്വീപിൽ താമസിക്കുന്ന, നശിക്കാത്തവൻ എന്നെ തടയുന്നു.
സ്വയം തത്ര ഗമിഷ്യാമി തസ്യ സംയമനോദ്യതഃ
അവനെ തടയാൻ ഞാൻ തന്നെ അവിടെ പോകും.
തത്രാസ്തേ ഭഗവാന് വിഷ്ണുര്ലോകനാഥോ ജഗന്മയഃ
അവിടെ ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയും സകല ജഗതിന്റെ സാരവും ആയ ഭഗവാൻ വിഷ്ണു വസിക്കുന്നു.
കിം തു ത്വയാ ന താവദ്ധി സംയമ്യാ ധര്മ മാനവാഃ
എങ്കിലും നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ ധർമ്മം അനുസരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതില്ല.
സംയന്തുര്വാ യഥാ സ്യാദ്ധി തതോ യുദ്ധം സമാചര
എപ്പോഴാണ് നിയന്ത്രണം വേണ്ടത് എന്ന് മനസ്സിലായാൽ അപ്പോൾ യുദ്ധം നടത്തുക.
യത്രാസ്തേ ശേഷപര്യങ്കേ ചതുര്മൂര്തിര്ജനാര്ദനഃ
ശേഷനെന്ന പാമ്പിനെ കിടക്കയാക്കി വിശ്രമിക്കുന്ന നാലു രൂപങ്ങളുള്ള ജനാർദ്ദനൻ അവിടെയുണ്ട്.