വാക് കസ്യാദേഹിനീ ജാതാ പരം കൌതൂഹലം മമ
ഈ വാക്ക് ആരിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്, ശരീരമില്ലാത്തവളേ? എനിക്ക് അത്യന്തം കൗതുകമാണ്.
നിസൃഷ്ടവാന് ഭൂവലയേ തുരങ്ഗം ഋതധ്വജസ്യൈവ സുതാര്ഥമാശു
അവൻ ഋതധ്വജന്റെ മകളെ 위해 വേഗത്തിൽ കുതിരയെ ഭൂമിയിൽ വിട്ടയച്ചു.
രാജ്ഞഃ കുവലയാശ്വസ്യ കോര്ഽഥോ നൃപസുതസ്യ ച
രാജാവ് കുവലയാശ്വനും രാജകുമാരനും എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ?
ലാവണ്യരാശിഃ ശശികാന്തിതുല്യാ മദാലസാ നാമ മദാലസൈവ
അവൾ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ സമുദ്രം, ചന്ദ്രപ്രകാശംപോലെയുള്ള കാന്തിയുള്ളവൾ, മദാലസാ എന്ന പേരിലുള്ളവളാണ് — അതെ, മദാലസാ തന്നെയാണ്.
പാതാലകേതുസ്തു ജഹാര തന്വീം തസ്യാര്ഥതഃ സോ ഽശ്വവരഃ പ്രദത്തഃ
പാതാളകേതു ആ സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടിയെ അപഹരിച്ചു; അവളെ 위해 ആ ഉത്തമ കുതിര നൽകപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ടോ യഥാ ദേവപതിര്മഹേന്ദ്രഃ ശച്യാ തഥാ രാജസുതോ മൃഗാക്ഷ്യാ
ദേവരാജാവായ മഹേന്ദ്രനെ ശചി ദേവി കണ്ടതുപോലെ, രാജകുമാരൻ മൃഗാക്ഷിയായ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടു.
ഹിരണ്യാക്ഷസുതോ ധീമാന് കിമചേഷ്ടത വൈ പുനഃ
ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ ബുദ്ധിമാൻ മകൻ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്തു?
ക്രോധം ചക്രേ സുദുര്ബുദ്ധിര്ദേവാനാം ദേവസൈന്യഹാ
ദൈവസൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ച അത്യന്തം ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവൻ അതിവിശേഷം കോപിച്ചു.
നിര്ജഗാമാഥ പാതാലാദ് വിചചാര ച മേദിനീമ
അവൻ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു, ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
ദൃഷ്ടാ ഗൌരീ ച ഗിരിജാ സഖീമധ്യേ സ്ഥിതാശുഭാ
അവൻ ഗിരിരാജന്റെ മകളായ ഗൗരിയെ, സഖികളോടൊപ്പം, മനോഹരമായ രൂപത്തിൽ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
താം ദൃഷ്ട്വാ ചാരുസര്വാങ്ഗീം ഗിരിരാജസുതാം വനേ
വനത്തിൽ, ശരീരമൊക്കെയും സുന്ദരിയായ ഗിരിരാജപുത്രിയെ അവൻ കണ്ടു.
കസ്യേയം ചാരുസര്വാങ്ഗീ വനേ ചരതി സുന്ദരീ
വനത്തിൽ സുന്ദരിയായ ഈ ശരീരസൗന്ദര്യമുള്ള സ്ത്രീ ആരുടേതാണ്?
തന്മദീയേന ജീവേന ക്രിയതേ നിഷ്ഫലേന കിമ്
എനിക്ക് ഫലമില്ലാത്ത ഈ ജീവൻ എന്തിന് വേണ്ടിയാണു?
അതോ ധിങ് മമ രൂപേണ കിം സ്ഥിരേണ പ്രയോജനമ്
എന്റെ രൂപം വെറുതെ നില്ക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് എന്ത് പ്രയോജനം? അതിനാൽ എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്.
യോ മാമസിതകേശാം താം യോജയേന് മൃഗലോചനാമ്
ആ കറുത്ത മുടിയുള്ള, മാൻകണ്ണുള്ള സ്ത്രീയെ എന്നോട് ചേർക്കുന്നവൻ ആരാണ്?
പിധായ കര്ണോ ഹസ്താഭ്യാം ശിരഃകമ്പം വചോ ഽബ്രവീത്
കൈകൊണ്ട് ചെവികൾ മൂടി, തലകുലുക്കി, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ലോകനാഥസ്യ ഭാര്യോയം ശങ്കരസ്യ ത്രിശൂലിനഃ
ഇവൾ ലോകനാഥനായ ത്രിശൂലധാരി ശങ്കരന്റെ ഭാര്യയാണു.
ഭവതഃ പരദാരോയം മാ നിമജ്ജ രസാതലേ
ഭഗവാനേ, ഇവൾ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ്; ദയവായി പാതാളത്തിലേക്ക് വീഴരുത്.
ശത്രവസ്തേ പ്രകുര്വന്തു പരദാരാവഗാഹനമ്
പരസ്ത്രീയിലേക്ക് പോകുന്ന പാപം ശത്രുക്കൾ ചെയ്യട്ടെ.
ദൃഷ്ട്വാ സൈന്യം വിപ്രധേനുപ്രസക്തം തഥ്യം പഥ്യം സര്വലോകേ ഹിതം ച
ബ്രാഹ്മണരുടെ പശുവിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സൈന്യം, സത്യവും, ഹിതവും, ലോകത്തിന് ഉപകാരപ്രദവും ആണെന്ന് കണ്ടു.
വരം ക്ലീബൈര്ഭാവ്യം ന ച പരകഗലത്രാഭിഗമനം വരം ഭിക്ഷാര്ഥിത്വം ന ച പരധനാസ്വാദമസകൃത്
പരസ്ത്രീയിലേക്കു പോകുന്നതിനെക്കാൾ അശക്തനായിരിക്കുക മെച്ചം; മറ്റൊരാളുടെ ധനം ആസ്വദിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഭിക്ഷയെടുക്കുന്നത് നല്ലത്.
ഇയം സാ ശത്രുജനനീത്യേവമുക്ത്വാ പ്രദുദ്രുവേ
'ഇവൾ ശത്രുക്കളുടെ മാതാവാണ്' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
താന് രുരോധ ബലാന്നന്ദീ വജ്രോദ്യതകരോ ഽവ്യയഃ
വജ്രം ഉയർത്തി പിടിച്ച അവിനാശിയായ നന്ദി ശക്തിയായി അവരെ തടഞ്ഞു.
കുലിശോനാഹതാസ്തൂര്ണം ജഗ്മുര്ഭീതാ ദിശോ ദശ
വജ്രം കൊണ്ട് അടിയേറ്റവർ ഭയന്ന് പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി.
പരിഘേണ സമാഹത്യ പാതയാമാസ നന്ദിനമ്
അവൻ ഒരു വലിയ കൊലയാൽ നന്ദിയെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
ശതരൂപാഭവദ് ഗൌരീ ഭയാത് തസ്യ ദുരാത്മനഃ
അവൻ്റെ ക്രൂരതയെ ഭയന്ന് ശതരൂപാ ഗൗരിയായി മാറി.
യഥാ വനേ മത്തകരീ പരിഭ്രമന് കരേണുമധ്യേ മദലോലദൃഷ്ടിഃ
കാട്ടിൽ ഒരു മദ്യപാനിയായ ആന പെണ്ണാനകളുടെ ഇടയിൽ ഉല്ലാസത്തോടെ ചുറ്റി നടക്കുന്നതുപോലെ—
നാത്രാശ്ചര്യം ന പശ്യന്തി ചത്വാരോ ഽമീ സദൈവ ഹി
ഇവിടെ അത്ഭുതം ഒന്നുമില്ല; ഈ നാലുപേരും ഒരിക്കലും കാണാറില്ല.
സോ ഽപശ്യമാനോ ഗിരിജാം പശ്യന്നപി തദാന്ധകഃ
അന്ധകൻ ഗിരിജയെ നേരിൽ കണ്ടിട്ടും യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളെ കാണുന്നില്ലായിരുന്നു.
തതോ ദേവ്യാ സ ദുഷ്ടാത്മാ ശതവര്യാ നിരാകൃതഃ
പിന്നീട് ആ ദുഷ്ടൻ ദേവിയാൽ, വജ്രംപോലെ ശക്തിയുള്ളവളാൽ, തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു.