സ്വബന്ധുഹന്താ ഭവിതാ കഥം ത്വഹം സംചിന്തയന്നേവ തതഃ സ്ഥിതോ ഽഭൂത്
'സ്വന്തം ബന്ധുവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ കൊല്ലും?' എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
അഭ്യേത്യ ചോചുര്മഹിഷം സശൈലം ഭിന്ദസ്വ ശക്ത്യാ കുരു ദേവകാര്യമ്
അവരെ സമീപിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് മഹിഷനെയും പർവ്വതത്തെയും തകർക്കൂ; ദേവന്മാരുടെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കൂ.'
കഥം ഹി മാതാമഹനപ്തൃകം വധേ സ്വഭ്രാതരം ഭ്രാതൃസുതം ച മാതുഃ
മാതാവിന്റെ മകനോ, അനിയനോ, സഹോദരനോ, സഹോദരന്റെ മകനോ എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെടും?
കൃത്വാ ച യസ്യാ മതമുത്തമായാഃ സ്വര്ഗം വ്രജന്തി ത്വതിപാപിനോ ഽപി
എങ്കിലും പരമമായ അമ്മയുടെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ചാൽ, അത്യന്തം പാപികൾ പോലും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.
കൃതാപരാധാ അപി നൈവ വധ്യാ ആചാര്യമുഖ്യാ ഗുരവസ്തഥൈവ
കുറ്റം ചെയ്തവരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുനാഥന്മാരെയും അധ്യാപകരെയും കൊല്ലാൻ പാടില്ല.
യദാ ദൈത്യോ നിര്ഗാമിഷ്യദ് ഗുഹാന്തഃ തദാ ശക്ത്യാ ഘാതായിഷ്യാമി ശത്രുമ്
ദാനവൻ ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരുമ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് ശത്രുവിനെ കൊല്ലാം.
മത്തോ ഭവാന് ന മതിമാന് വദസേ കിമര്ഥം വാക്യം ശൃണുഷ്വ ഹരിണാ ഗദിതം ഹി പൂര്വമ്
നിനക്കെന്നേക്കാൾ ബുദ്ധിയില്ല; എങ്കിൽ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഹരിയെന്നു മുൻപ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
നിഹതോ നമുചിഃ പൂര്വം സോദരോ ഽപി മമാനുജഃ
നമുചി, എന്റെ സ്വന്തം അനിയൻ, മുമ്പേ കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഘാതയസ്വ പരാക്രമ്യ ശക്ത്യാ പാവകദത്തയാ
പാവകൻ നൽകിയ കുന്തംകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ അവനെ കൊല്ലൂ.
കുമാരഃ പ്രാഹ വചനം കമ്പമാനഃ ശതക്രതുമ്
കമ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ബാലൻ ശതക്രതുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യേനാധിക്ഷിപസേ മാം ത്വം ധ്രുവം ന മതിമാനസി
നീ എന്നെ അപഹസിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നിനക്ക് ജ്ഞാനം ഇല്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
തം ഗൃഹഃ പ്രാഹ ഏഹ്യേഹി യുദ്ധ്യസ്വ ബലവാന് യദി
അപ്പോൾ ആ വീട് പറഞ്ഞു: വരാ വരാ! നീ ശക്തനാണെങ്കിൽ പോരാടിക്കാണു.
പ്രദക്ഷിണം ശീഘ്രതരം യഃ കുര്യാത് ക്രൌഞ്ചമേവ ഹി
ആ കൌഞ്ചപർവതം വേഗത്തിൽ ചുറ്റി വരുന്നത് ആരാണോ—
പ്രദക്ഷിണം പാദചാരീ കര്ത്തു തൂര്ണതരോ ഽബ്യഗാത്
കാലിൽ നടന്നു ചുറ്റിയവൻ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കി.
കൃത്വാ തസ്ഥൌഗുഹോ ഽഭ്യേത്യ മൂഢങ്കിം സംസ്ഥിതോ ഭവാന്
അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം ഗുഹ അവിടെ നിന്നു പറഞ്ഞു: മണ്ടനേ, നീ എന്തിനാണ് അങ്ങനെയിരിക്കുന്നു?
കൃതോ ഽസ്യ ന ത്വയാ പൂര്വം കുമാരഃ ശക്രമബ്രവീത്
ഇത് മുമ്പ് നീ ചെയ്തതല്ല—അപ്പോൾ ആ ബാലൻ ശക്രനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാപ്യോചതുര്മഹേശായ ബ്രഹ്മണേ മാധവായ ച
അത് ലഭിച്ച ശേഷം അവർ മഹേശ്വരനോടും ബ്രഹ്മാവിനോടും മാധവനോടും പറഞ്ഞു.
പപ്രച്ഛാദ്രിമിദം കേന കൃതം പൂര്വം പ്രദക്ഷിണമ്
അവൻ പർവതത്തോട് ചോദിച്ചു: ഈ ചുറ്റൽ മുമ്പ് ആരാണ് ചെയ്തത്?
പപ്രച്ഛാദ്രിമിദം കേന കൃതം പൂര്വം പ്രദക്ഷിണമ്
അവൻ പർവതത്തോട് ചോദിച്ചു: ഈ ചുറ്റൽ മുമ്പ് ആരാണ് ചെയ്തത്?
ചകാര ഗോത്രഭിത് പശ്ചാത്ത്വായാ കൃതമഥോ ഗുഹ
നീ ചെയ്തതിനു ശേഷം ഗുഹ പിന്നീടാണ് അതു ചെയ്തതെന്ന് ഗോത്രഭിദിനെ പറഞ്ഞു.
ബിഭേദ ശക്ത്യാ കൌടില്യോ മഹിഷേണ സമം തദാ
അപ്പോൾ വഞ്ചനയുള്ളവൻ തന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് മഹിഷനോടൊപ്പം ആക്രമിച്ചു.
ബ്രഹ്മേന്ദ്രരുദ്രശ്വിവസുപ്രധാനാ ജഗ്മുര്ദിവം മഹിഷമീക്ഷ്യ ഹതം ഗുഹേന
ഗുഹ മഹിഷനെ കൊല്ലുന്നത് കണ്ടു ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും രുദ്രനും അശ്വിനികളും പ്രധാന വസുക്കളും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
നിവാരിതശ്ചക്രധരേണ വേഗാദാലിങ്ഗ്യ ദോര്ഭ്യാ ഗുരുരിത്യുദീര്യ
ചക്രധാരിയായവൻ വേഗത്തിൽ വരുത്തി കൈകളാൽ അളിംഗനം ചെയ്ത് 'ഗുരുവേ' എന്നു വിളിച്ചു.
ഹരിഃ കുമാരം സശിഖണ്ഡിനം നയദ്വേഗാദ്ദിവം പന്നഗശത്രുപത്രഃ
പന്നഗശത്രുവായ ഹരി, കുമാരനെയും ശിഖണ്ഡിനെയും വേഗത്തിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ഭ്രാതാ മയാ മാതുലജോ നിരസ്തസ്തസ്മാത് കരിഷ്യേ സ്വശരീരശോഷമ്
എന്റെ സഹോദരനും അമ്മാവന്റെ മകനും എന്നാൽ തോൽക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ ഞാൻ എന്റെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിക്കും.
സ്നാത്വൌഘവത്യാം ഹരമീക്ഷ്യ ഭക്ത്യാ ഭവിഷ്യസേ സൂര്യസമപ്രഭാവഃ
ഓഘവതീ നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ഹരനെ കണ്ടാൽ നീ സൂര്യനുപോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ളവനാകും.
സ്നാത്വാര്ച്യ ദേവാന് സ രവിപ്രകാശോ ജഗാമ ശൈലം സദനം ഹരസ്യ
സ്നാനം ചെയ്ത് ദേവന്മാരെ പൂജിച്ചു, സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശിച്ച്, ഹരന്റെ പർവതസദനത്തിലേക്ക് പോയി.
ആരാധയാനോ വൃഷഭധ്വജം തദാ ഹരോ ഽസ്യ തുഷ്ടോ വരദോ ബഭൂവ
അപ്പോൾ വൃഷഭധ്വജനെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ ഹരൻ സന്തോഷിച്ചു, അവനു വരം നൽകി.
ഛിന്ദ്യാദ്യഥാ ത്വപ്രതിമം കരേണ ബാണസ്യ തന്മേ ഭഗവാന് ദദാതു
എന്തെങ്കിലും രൂപം കൈകൊണ്ട് എളുപ്പത്തിൽ തറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഭാണന്റെ മേൽ അങ്ങനെ തന്നെ ശക്തി ദയവായി ദൈവം എനിക്ക് നൽകട്ടെ.
ബാണസ്യ തദ്ബാഹുബലം പ്രവൃദ്ധം സംഛേത്സ്യതേ നാത്ര വിചാരണാസ്തി
ഭാണന്റെ അതിക്രമിച്ച ബലമുള്ള കൈകൾ ഞാൻ തറയ്ക്കും; ഇതിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല.