ദൃഷ്ട്വാദ്രവദ്ഗദാപാണിര്മകരാക്ഷോ മഹാബലഃ
ഇത് കണ്ട മഹാശക്തിയുള്ള മകരാക്ഷൻ ഗദ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
സ ചാപി തേന സംയുക്തോ വ്രീഡായുക്തോ മഹാമനാഃ
അവനും അതേ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ, മഹാത്മാവായിരുന്നിട്ടും ലജ്ജയിൽ നിറഞ്ഞു.
ബാണോ ഽപി മകാരാക്ഷേണ താഡിതോ ഽഭൂത്പരാങ്മുഖഃ
മകരനേത്രനായവനാൽ അടിയേറ്റ ബാണൻ പിൻവാങ്ങി ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഖഡ്ഗോദ്യതകരോ ദൈത്യഃ പ്രദുദ്രാവ ഗണേശ്വരാന്
വാളുയർത്തി കൈയിൽ പിടിച്ച ദാനവൻ ഗണപതികളെ കണ്ടു ഭയന്ന് ഓടി.
സമാതരശ്ചാപി പരാജിതാ രണേ സ്കന്ദം ഭയാര്ത്താഃ ശരണം പ്രപേദിരേ
മറ്റു ദാനവന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റു ഭയപെട്ട് സ്കന്ദനിൽ അഭയം തേടി.
ദൃഷ്ട്വൈവ ശക്ത്യാ ഹൃദയേ ബിഭേദ സ ഭിന്നമര്മാ ന്യപതത് പൃഥിവ്യാമ്
അവനെ കണ്ട സ്കന്ദൻ കുന്തംകൊണ്ട് ഹൃദയം തുളച്ചു; അവന്റെ ജീവൻ തകർന്നു ഭൂമിയിൽ വീണു.
സംത്യജ്യ സംഗ്രാമശിരോ ദുരാത്മാ ജഗാമ ശൈലം സ ദിമാചലാഖ്യമ്
യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിട്ട്, ആ ദുഷ്ടൻ ദിമാചലമെന്ന പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി.
ഭയാദ് വിവേശോഗ്രമപാം നിധാനം ഗര്ണൈര്ബലേ വധ്യതി സാപരാധേ
ഭയത്താൽ, ഗണങ്ങൾ കുറ്റക്കാരെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുമ്പോൾ, അവൻ ഭയങ്കരമായ ഗുഹയിലേക്ക് ഒളിച്ചു.
മയൂരമാരുഹ്യ ശിഖണ്ഡമണ്ഡിതം യയൌ നിഹന്തും മഹിഷാസുരസ്യ
തലയിൽ പീലി അലങ്കാരമുള്ള മയിൽ കയറി, മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലാൻ അവൻ പുറപ്പെട്ടു.
കൈലാസമുത്സൃജ്യ ഹിമാചലം തഥാ ക്രൌഞ്ചം സമഭ്യേത്വ ഗുഹം വിവേശ
കൈലാസം വിട്ട്, ഹിമാചലത്തെയും ക്രൗഞ്ചപർവ്വതത്തെയും സമീപിച്ച്, ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സ്വബന്ധുഹന്താ ഭവിതാ കഥം ത്വഹം സംചിന്തയന്നേവ തതഃ സ്ഥിതോ ഽഭൂത്
'സ്വന്തം ബന്ധുവിനെ ഞാൻ എങ്ങനെ കൊല്ലും?' എന്ന ചിന്തയിൽ അവൻ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
അഭ്യേത്യ ചോചുര്മഹിഷം സശൈലം ഭിന്ദസ്വ ശക്ത്യാ കുരു ദേവകാര്യമ്
അവരെ സമീപിച്ച് അവർ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് മഹിഷനെയും പർവ്വതത്തെയും തകർക്കൂ; ദേവന്മാരുടെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കൂ.'
കഥം ഹി മാതാമഹനപ്തൃകം വധേ സ്വഭ്രാതരം ഭ്രാതൃസുതം ച മാതുഃ
മാതാവിന്റെ മകനോ, അനിയനോ, സഹോദരനോ, സഹോദരന്റെ മകനോ എങ്ങനെ കൊല്ലപ്പെടും?
കൃത്വാ ച യസ്യാ മതമുത്തമായാഃ സ്വര്ഗം വ്രജന്തി ത്വതിപാപിനോ ഽപി
എങ്കിലും പരമമായ അമ്മയുടെ ഇഷ്ടം അനുസരിച്ചാൽ, അത്യന്തം പാപികൾ പോലും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.
കൃതാപരാധാ അപി നൈവ വധ്യാ ആചാര്യമുഖ്യാ ഗുരവസ്തഥൈവ
കുറ്റം ചെയ്തവരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുനാഥന്മാരെയും അധ്യാപകരെയും കൊല്ലാൻ പാടില്ല.
യദാ ദൈത്യോ നിര്ഗാമിഷ്യദ് ഗുഹാന്തഃ തദാ ശക്ത്യാ ഘാതായിഷ്യാമി ശത്രുമ്
ദാനവൻ ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരുമ്പോൾ, ഞാൻ എന്റെ കുന്തംകൊണ്ട് ശത്രുവിനെ കൊല്ലാം.
മത്തോ ഭവാന് ന മതിമാന് വദസേ കിമര്ഥം വാക്യം ശൃണുഷ്വ ഹരിണാ ഗദിതം ഹി പൂര്വമ്
നിനക്കെന്നേക്കാൾ ബുദ്ധിയില്ല; എങ്കിൽ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ഹരിയെന്നു മുൻപ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
നിഹതോ നമുചിഃ പൂര്വം സോദരോ ഽപി മമാനുജഃ
നമുചി, എന്റെ സ്വന്തം അനിയൻ, മുമ്പേ കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഘാതയസ്വ പരാക്രമ്യ ശക്ത്യാ പാവകദത്തയാ
പാവകൻ നൽകിയ കുന്തംകൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ അവനെ കൊല്ലൂ.
കുമാരഃ പ്രാഹ വചനം കമ്പമാനഃ ശതക്രതുമ്
കമ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ബാലൻ ശതക്രതുവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യേനാധിക്ഷിപസേ മാം ത്വം ധ്രുവം ന മതിമാനസി
നീ എന്നെ അപഹസിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നിനക്ക് ജ്ഞാനം ഇല്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്.
തം ഗൃഹഃ പ്രാഹ ഏഹ്യേഹി യുദ്ധ്യസ്വ ബലവാന് യദി
അപ്പോൾ ആ വീട് പറഞ്ഞു: വരാ വരാ! നീ ശക്തനാണെങ്കിൽ പോരാടിക്കാണു.
പ്രദക്ഷിണം ശീഘ്രതരം യഃ കുര്യാത് ക്രൌഞ്ചമേവ ഹി
ആ കൌഞ്ചപർവതം വേഗത്തിൽ ചുറ്റി വരുന്നത് ആരാണോ—
പ്രദക്ഷിണം പാദചാരീ കര്ത്തു തൂര്ണതരോ ഽബ്യഗാത്
കാലിൽ നടന്നു ചുറ്റിയവൻ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ പൂർത്തിയാക്കി.
കൃത്വാ തസ്ഥൌഗുഹോ ഽഭ്യേത്യ മൂഢങ്കിം സംസ്ഥിതോ ഭവാന്
അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം ഗുഹ അവിടെ നിന്നു പറഞ്ഞു: മണ്ടനേ, നീ എന്തിനാണ് അങ്ങനെയിരിക്കുന്നു?
കൃതോ ഽസ്യ ന ത്വയാ പൂര്വം കുമാരഃ ശക്രമബ്രവീത്
ഇത് മുമ്പ് നീ ചെയ്തതല്ല—അപ്പോൾ ആ ബാലൻ ശക്രനോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാപ്യോചതുര്മഹേശായ ബ്രഹ്മണേ മാധവായ ച
അത് ലഭിച്ച ശേഷം അവർ മഹേശ്വരനോടും ബ്രഹ്മാവിനോടും മാധവനോടും പറഞ്ഞു.
പപ്രച്ഛാദ്രിമിദം കേന കൃതം പൂര്വം പ്രദക്ഷിണമ്
അവൻ പർവതത്തോട് ചോദിച്ചു: ഈ ചുറ്റൽ മുമ്പ് ആരാണ് ചെയ്തത്?
പപ്രച്ഛാദ്രിമിദം കേന കൃതം പൂര്വം പ്രദക്ഷിണമ്
അവൻ പർവതത്തോട് ചോദിച്ചു: ഈ ചുറ്റൽ മുമ്പ് ആരാണ് ചെയ്തത്?
ചകാര ഗോത്രഭിത് പശ്ചാത്ത്വായാ കൃതമഥോ ഗുഹ
നീ ചെയ്തതിനു ശേഷം ഗുഹ പിന്നീടാണ് അതു ചെയ്തതെന്ന് ഗോത്രഭിദിനെ പറഞ്ഞു.