മൃകണ്ഡുജസ്തേ കുരുതാം ഹി സ്വസ്തി സ്വസ്തി സദാ സപ്ത മഹര്ഷയശ്ച
മൃകണ്ഡ്യും അവന്റെ സന്തതികളും, ഏഴു മഹർഷിമാർ എപ്പോഴും നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
യക്ഷാഃ പിശാചാ വസവോ ഽഥ കിന്നരാഃ തേ സ്വസ്തി കുര്വന്തു സദോദ്യതാസ്ത്വമീ
യക്ഷന്മാർ, പിശാചുകൾ, വസുവുകൾ, കിന്നരന്മാർ — എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്ന ഇവർ നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
മഹാബലാ ഭൂതഗണാ ഗണേന്ദ്രാഃ തേ സ്വസ്തി കുര്വന്തു സദാ സമുദ്യതാഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഭൂതഗണങ്ങളും അവരുടെ നേതാക്കളും എപ്പോഴും നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
സ്വസ്തി തേ ബഹുപാദേഭ്യസ്ത്വപാദേഭ്യോ ഽപ്യനാമയമ്
നിനക്കു പലകാലുള്ളവരിൽ നിന്നും, കാലില്ലാത്തവരിൽ നിന്നും സുരക്ഷയും ശുഭവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
പാശീ പ്രതീചീം രക്ഷതു ലക്ഷ്മാമശുഃ പാതു ചോത്തരാമ്
പാശി പടിഞ്ഞാറ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ലക്ഷ്മാമശു വടക്കു സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
പ്രതീചീമുത്തരാം വായുഃ ശിവഃ പൂര്വോത്തരാമപി
വായു വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ശിവൻ വടക്കുകിഴക്ക് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
മുസതീ ലാങ്ഗലീ ചക്രീ ധനുഷ്മാനന്തരേഷു ച
മുസതീ, കൃഷികൊണ്ടുള്ളവൻ, ചക്രം കൈവശമുള്ളവൻ, വില്ല് പിടിച്ചവൻ ഇടനിരയിലുള്ള ദിശകളിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
സാമവേദധ്വനിഃ ശ്രീമാന് സര്വലതഃ പാതു മാധവഃ
സാമവേദത്തിന്റെ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്ന, മഹത്വം നിറഞ്ഞ മാധവൻ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമാണ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
പ്രണിപത്യ സുരാന് സര്വാന് സമുത്പതത ഭൂതലാത്
സകല ദേവന്മാരെയും നമസ്കരിച്ച്, അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.
അനുജഗ്മുഃ കുമാരം തേ കാമരൂപാ വിഹങ്ഗമാഃ
ഏതൊരു രൂപവും എടുക്കാൻ കഴിയുന്നവർ, ആ യുവാവിനെ പക്ഷികളുടെ രൂപത്തിൽ പിന്തുടർന്നു.
സമം സ്കന്ദേന ബലിനാ ഹന്തുകാമാ മഹാസുരാന്
ശക്തനായ സ്കന്ദനോടൊപ്പം, മഹാസുരന്മാരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
ഭൂമ്യാം തൂര്ണം മഹാവീര്യാഃ കുരുധ്വമവതാരണമ്
വലിയ ശക്തിയുള്ള വീരന്മാരേ, വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങുവിൻ.
ആരാത് പതന്തസ്തദ്ദേശം നാദം ചക്രുര്ഭയങ്കരമ്
അവരത് സ്ഥലത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ പറന്ന്, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
വിവേശാര്ണവരന്ധ്രേണ പാതാലം ദാനവാലയമ്
അവൻമാർ സമുദ്രത്തിലെ ഒരു വിള്ളിയിലൂടെ, പാതാളം എന്ന ദാനവരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വിരോജനേന ജമ്ഭേന കുജമ്ഭേനാസുരേണ ച
വിരോചനനും ജംഭനും കുജംഭനും, ആസുരനും കൂടെ.
കിമേതദിതി സംചിന്ത്യ തൂര്ണം ജഗ്മുസ്തദാന്ധകമ്
'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, അവർ വേഗത്തിൽ അന്ധകന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
മന്ത്രയാമാസുരുദ്വിഗ്നാസ്തം ശബ്ദം പ്രതി നാരദ
ആ ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ച്, ഭയപ്പെട്ട ദാനവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു, നാരദാ.
പാതാലകേതുര്ദൈത്യേന്ദ്രഃ സംപ്രാപ്തോ ഽഥ രസാതലമ്
പാതാളകേതു എന്ന ദാനവരുടെ രാജാവ്, പിന്നീട് രസാതലത്തിൽ എത്തി.
അബ്രവീദ് വചനം ദീനം സമഭ്യേത്യാന്ധകാസുരമ്
അന്ധകാസുരന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, ദുഃഖത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തം വിധ്വംസയിതും യത്നം സമാരബ്ധം ബലാന്മയാ
അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശക്തിയോടെ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തി.
ന ജാനേ തം നരം രാജന് യേന മേ പ്രഹിതഃ ശരഃ
രാജാവേ, ഞാൻ എവിടെയും അറിയുന്നില്ല, എന്റെ അമ്പ് അയച്ച那个 മനുഷ്യനെ.
പ്രണഷ്ട ആശ്രമാത് തസ്മാത് സ ച മാം പൃഷ്ഠതോ ഽന്വഗാത്
അവൻ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി, പിന്നെ എന്നെ പിൻവലിച്ച് പിന്തുടർന്നു.
തദ്ഭയാദസ്മി ജലധിം സംപ്രാപ്തോ ദക്ഷിണാര്ണവമ്
അവനെ ഭയപ്പെട്ട്, ഞാൻ ദക്ഷിണ സമുദ്രം വരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
കേചിദ് ഗര്ജന്തി ഘനവത് പ്രതിഗര്ജന്തി ചാപരേ
ചിലർ മേഘം പോലെ ഗർജിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ അതിന് മറുപടി ഗർജിക്കുന്നു.
താരകം ഘാതയാമോ ഽദ്യ വദന്ത്യന്യേ സുതൈജസഃ
മറ്റുള്ളവർ, പൊൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, 'ഇന്ന് താരകനെ കൊല്ലാം' എന്ന് പറയുന്നു.
മഹാര്ണവം പരിത്യജ്യ പതിതോ ഽസ്മി ഭയാതുരഃ
വലിയ സമുദ്രം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ ഭയത്തിൽ വീണുപോയി.
തദ്ഭയാത് സംപരിത്യജ്യ ഹിരണ്യപുരമാത്മനഃ
അത് ഭയപ്പെട്ട്, അവൻ തന്റെ ഹിരണ്യപുരം നഗരം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തച്ഛ്രത്വാ ചാന്ധകോ വാക്യം പ്രാഹ മേഘസ്വനം വചഃ
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ആന്ധകൻ മേഘസ്വനനെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
മഹിഷസ്താരകശ്ചോഭൌ ബാണശ്ച ബലിനാം വരഃ
മഹിഷനും താരകനും, ശക്തന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലുള്ള ബാണനും,
സ്വപരിഗ്രഹസംയുക്താ ഭൂമിം യുദ്ധായ നിര്യയുഃ
തങ്ങളുടെ അനുയായികളോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി.