യസ്യാദരാത് പ്രണാമോ ഽയം ക്രിയതേ മദ്വിധൈര്ജനൈഃ
അവളെ, ഞങ്ങളുപോലുള്ളവർ ആദരത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവളെ,
വക്ഷ്യതേ തവ യോ ഽയം ഹി മഹാത്മാ ഗരുഡധ്വജഃ
നിനക്കായി പറയപ്പെടുന്നവൻ, ഗരുഡം പതാകയാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹാത്മാവാണ്,
നാന്യഃ പരതരോ ഽസ്മാദ്ധി വയമന്യേ ച ദേഹിനഃ
അവനേക്കാൾ ഉയർന്നവൻ ആരുമില്ല; ഞങ്ങളും മറ്റു ജീവികളും അവനേക്കാൾ മേലല്ല.
തസ്ഥൌ കൃതാഞ്ജലിപുടസ്ത്വാജ്ഞാം പ്രാര്ഥയതേ ഽച്യുതാത്
അവൻ കൈകൾ ചേർത്ത് നമസ്കരിച്ച് അച്യുതനിൽ നിന്ന് അനുമതി തേടി നിന്നു.
കൃത്വാ സ്വസ്ത്യയനം ദേവോ ഹ്യനുജ്ഞാം പ്രദദൌ തതഃ
ദേവൻ ശുഭമായ ചടങ്ങ് നടത്തി, പിന്നെ അനുമതി നൽകി.
ശിഖിധ്വജായ വിപ്രര്ഷേ തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
ദ്വിജന്മാരിൽ മഹർഷിയായോ, ശിഖിധ്വജനു വേണ്ടി ഇതിന്റെ അർത്ഥം വിശദീകരിക്കണം.
സ്കന്ദസ്യ വിജയാര്ഥായ മഹിഷസ്യ വധായ ച
സ്കന്ദന്റെ വിജയത്തിനും മഹിഷാസുരന്റെ വധത്തിനും വേണ്ടി,
സ്വസ്തി ചക്രാങ്കിതകരോ വിഷ്ണുസ്തേ വിദധത്വാജഃ
ചക്രം കൈയിൽ ചാർത്തിയ, ജനനം ഇല്ലാത്ത വിഷ്ണു നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
പാവകഃ സ്വസ്തി തുഭ്യം ച കരോതു ശിഖിവാഹന
പാവകൻ, മയിലിൽ കയറിയവനേ, നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
കാവ്യഃ സദാ സ്വസ്തി കരോതു തുഭ്യം ശനൈശ്ചരഃ സ്വസ്ത്യയനം കരോതു
കാവ്യനും ശനിദേവനും എപ്പോഴും നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ; ശനിദേവൻ ശുഭം നൽകട്ടെ.
മൃകണ്ഡുജസ്തേ കുരുതാം ഹി സ്വസ്തി സ്വസ്തി സദാ സപ്ത മഹര്ഷയശ്ച
മൃകണ്ഡ്യും അവന്റെ സന്തതികളും, ഏഴു മഹർഷിമാർ എപ്പോഴും നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
യക്ഷാഃ പിശാചാ വസവോ ഽഥ കിന്നരാഃ തേ സ്വസ്തി കുര്വന്തു സദോദ്യതാസ്ത്വമീ
യക്ഷന്മാർ, പിശാചുകൾ, വസുവുകൾ, കിന്നരന്മാർ — എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കുന്ന ഇവർ നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
മഹാബലാ ഭൂതഗണാ ഗണേന്ദ്രാഃ തേ സ്വസ്തി കുര്വന്തു സദാ സമുദ്യതാഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ള ഭൂതഗണങ്ങളും അവരുടെ നേതാക്കളും എപ്പോഴും നിനക്കു ശുഭം നൽകട്ടെ.
സ്വസ്തി തേ ബഹുപാദേഭ്യസ്ത്വപാദേഭ്യോ ഽപ്യനാമയമ്
നിനക്കു പലകാലുള്ളവരിൽ നിന്നും, കാലില്ലാത്തവരിൽ നിന്നും സുരക്ഷയും ശുഭവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
പാശീ പ്രതീചീം രക്ഷതു ലക്ഷ്മാമശുഃ പാതു ചോത്തരാമ്
പാശി പടിഞ്ഞാറ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ലക്ഷ്മാമശു വടക്കു സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
പ്രതീചീമുത്തരാം വായുഃ ശിവഃ പൂര്വോത്തരാമപി
വായു വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ശിവൻ വടക്കുകിഴക്ക് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
മുസതീ ലാങ്ഗലീ ചക്രീ ധനുഷ്മാനന്തരേഷു ച
മുസതീ, കൃഷികൊണ്ടുള്ളവൻ, ചക്രം കൈവശമുള്ളവൻ, വില്ല് പിടിച്ചവൻ ഇടനിരയിലുള്ള ദിശകളിൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
സാമവേദധ്വനിഃ ശ്രീമാന് സര്വലതഃ പാതു മാധവഃ
സാമവേദത്തിന്റെ സംഗീതം മുഴങ്ങുന്ന, മഹത്വം നിറഞ്ഞ മാധവൻ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമാണ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
പ്രണിപത്യ സുരാന് സര്വാന് സമുത്പതത ഭൂതലാത്
സകല ദേവന്മാരെയും നമസ്കരിച്ച്, അവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു.
അനുജഗ്മുഃ കുമാരം തേ കാമരൂപാ വിഹങ്ഗമാഃ
ഏതൊരു രൂപവും എടുക്കാൻ കഴിയുന്നവർ, ആ യുവാവിനെ പക്ഷികളുടെ രൂപത്തിൽ പിന്തുടർന്നു.
സമം സ്കന്ദേന ബലിനാ ഹന്തുകാമാ മഹാസുരാന്
ശക്തനായ സ്കന്ദനോടൊപ്പം, മഹാസുരന്മാരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്.
ഭൂമ്യാം തൂര്ണം മഹാവീര്യാഃ കുരുധ്വമവതാരണമ്
വലിയ ശക്തിയുള്ള വീരന്മാരേ, വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങുവിൻ.
ആരാത് പതന്തസ്തദ്ദേശം നാദം ചക്രുര്ഭയങ്കരമ്
അവരത് സ്ഥലത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ പറന്ന്, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
വിവേശാര്ണവരന്ധ്രേണ പാതാലം ദാനവാലയമ്
അവൻമാർ സമുദ്രത്തിലെ ഒരു വിള്ളിയിലൂടെ, പാതാളം എന്ന ദാനവരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
വിരോജനേന ജമ്ഭേന കുജമ്ഭേനാസുരേണ ച
വിരോചനനും ജംഭനും കുജംഭനും, ആസുരനും കൂടെ.
കിമേതദിതി സംചിന്ത്യ തൂര്ണം ജഗ്മുസ്തദാന്ധകമ്
'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് ചിന്തിച്ച്, അവർ വേഗത്തിൽ അന്ധകന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
മന്ത്രയാമാസുരുദ്വിഗ്നാസ്തം ശബ്ദം പ്രതി നാരദ
ആ ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ച്, ഭയപ്പെട്ട ദാനവർ തമ്മിൽ ആലോചിച്ചു, നാരദാ.
പാതാലകേതുര്ദൈത്യേന്ദ്രഃ സംപ്രാപ്തോ ഽഥ രസാതലമ്
പാതാളകേതു എന്ന ദാനവരുടെ രാജാവ്, പിന്നീട് രസാതലത്തിൽ എത്തി.
അബ്രവീദ് വചനം ദീനം സമഭ്യേത്യാന്ധകാസുരമ്
അന്ധകാസുരന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, ദുഃഖത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തം വിധ്വംസയിതും യത്നം സമാരബ്ധം ബലാന്മയാ
അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ശക്തിയോടെ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തി.