തസ്യാഃ പുത്രത്രയം ചാസീത് സഹസ്രാക്ഷാദ് ബലാധികമ്
അവൾക്ക് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരൊക്കെയും ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേക്കാൾ ശക്തിയിലധികം ആയിരുന്നു.
തൃതീയോ നമുചിര്നാമ മഹാബലസമന്വിതഃ
അവരിൽ മൂന്നാമനായവൻ നമുചി എന്നായിരുന്നു പേര്, അതീവ ശക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു.
തം ഹന്തുമിച്ഛതി ഹരിഃ പ്രഗൃഹ്യ കുലിശം കരേ
ഹരി തന്റെ കൈയിൽ വജ്രം പിടിച്ചു, അവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
പ്രവിവേശ രഥം ഭാനോസ്തതോ നാശകദച്യുതഃ
അവൻ സൂര്യന്റെ രഥത്തിൽ കയറി ഒളിച്ചു, അച്യുതന് അവനെ അവിടെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അവധ്യത്വം വരം പ്രാദാച്ഛസ്ത്രൈരസ്ത്രൈശ്ച നാരദ
നാരദാ, അവൻ ആയുധങ്ങളാലും അസ്ത്രങ്ങളാലും കൊല്ലപ്പെടരുതെന്നു ഒരു വരം ലഭിച്ചിരുന്നു.
സംത്യജ്യ ഭാസ്കരരഥം പാതാലമുപയാദഥ
അവൻ സൂര്യന്റെ രഥം വിട്ട് പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി.
ദദൃശേ ദാനവപതിസ്തം പ്രഗൃഹ്യേദമബ്രവീത്
അവിടെ ദാനവാധിപൻ അവനെ കണ്ടു പിടിച്ചു, പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
അയം സ്പൃശതു മാം ഫേനഃ പരാഭ്യാം ഗൃഹ്യ ദാനവഃ
ഈ നുര എന്റെ ഇരുവശത്തും പിടിച്ച് എന്നെ തൊടട്ടെ എന്നു ദാനവൻ പറഞ്ഞു.
തസ്മിഞ്ഛക്രോ ഽജദ് വജ്രമന്തര്ഹിതമപീശ്വരഃ
അപ്പോൾ ശക്രൻ വജ്രം കൊണ്ട് അടിച്ചു, എന്നാൽ ആ പ്രഭു അകത്തൊളിഞ്ഞിരുന്നു.
സമയേ ച തഥാ നഷ്ടേ ബ്രഹ്മഹത്യാസ്പൃശദ്ധരിമ്
അങ്ങനെ അവൻ നശിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മഹത്യാ ഹരിയെ സ്പർശിച്ചു.
തതോ ഽസ്യ ഭ്രാതരൌ വീരൌ ക്രുദ്ധൌ സുമ്ഭനിശുമ്ഭകൌ
അതിനുശേഷം അവന്റെ വീര്യശാലിയായ സഹോദരന്മാരായ സുംഭനും നിശുംഭനും കോപിച്ചു.
സുരാസ്തേ ഽപി സഹസ്രാക്ഷം പുരസ്കൃത്യ വിനിര്യയുഃ
ദേവന്മാരും ആയിരം കണ്ണുള്ളവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു.
ശക്രസ്യാഹൃത്യ ച ഗജം യാമ്യം ച മഹിഷം ബലാത്
അവർ ശക്തിയാൽ ശക്രന്റെ ആനയും യമന്റെ മഹിഷവും പിടിച്ചു.
നിധനഃ പദ്മശങ്ഖാദ്യാ ഹൃതാസ്ത്വാക്രമ്യ ദാനവൈഃ
ദാനവന്മാർ പദ്മം, ശംഖം തുടങ്ങിയ ധനങ്ങൾ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
തദാജഗ്മുര്മഹീപൃഷ്ഠം ദദൃശുസ്തേ മഹാസുരമ്
അപ്പോൾ അവർ ഭൂമിയുടെ മേൽപുറത്ത് എത്തി, മഹാസുരനെ കണ്ടു.
സ ചാഹ ദൈത്യോ ഽസ്മി വിഭോ സചിവോ മഹിഷസ്യ തു
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ദൈത്യൻ ആണ്, മഹിഷന്റെ മന്ത്രിയാണ്.'
അമാത്യൌ രുചിരൌ വീരൌ ചണ്ഡമുണ്ഡാവിതി ശ്രുതൌ
രുചികരവും വീര്യശാലിയും ആയ രണ്ട് മന്ത്രിമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, ചണ്ടനും മുണ്ടനും എന്നായിരുന്നു അവരുടെ പേര്.
യസ്ത്വാസീത് പ്രഭൂരസ്മാകം മഹിഷോ നാമ ദാനവഃ
ഞങ്ങളുടെ പ്രഭു മഹിഷൻ എന്ന ദാനവൻ ആയിരുന്നു.
കിംവീര്യൌ കിംപ്രഭാവൌ ച ഏതച്ഛംസിതുമര്ഹഥഃ
നിങ്ങളുടെ വീര്യം എത്രയും ശക്തിയും എന്താണെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു പറയണം.
നിശുമ്ഭോ ഽയം മമ ഭ്രാതാ കനീയാന് ശത്രുപൂഗഹാ
ഇവൻ എന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ നിശുംബൻ, ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
സമേത്യ നിര്ജിതാ വീരാ യേ ഽന്യേ ച ബലവത്തരാഃ
സമൂഹമായി വന്ന മറ്റു ശക്തശാലി വീരന്മാരെല്ലാം ജയിക്കപ്പെട്ടു.
യാവത്താം ഘാതയിഷ്യാവഃ സ്വസൈന്യപരിവാരിതൌ
അവരെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നമ്മുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം ചുറ്റപ്പെട്ട് സംഹരിക്കും.
ജലവാസാദ് വിനിഷ്ക്രാന്തൌ ചണ്ഡമുണ്ഡൌ ച ദാനവൌ
ജലത്തിൽ നിന്ന് ചണ്ടനും മുണ്ടനും എന്ന ദാനവന്മാർ പുറത്തുവന്നു.
ഊചതുര്വചനം ശ്ലക്ഷ്ണം കോ ഽയം തവ പുരസ്സരഃ
അവർ മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മുന്നിൽ നയിക്കുന്നവൻ ആരാണ്?'
കനീയാനസ്യ ച ഭ്രാതാ ദ്വിതീയോ ഹി നിശുമ്ഭകഃ
രണ്ടാമൻ ഇളയ സഹോദരനായ നിശുംബകൻ തന്നെയാണ്.
അഹം വിവാഹയിഷ്യാമി രത്നഭൂതാം ജഗത്ത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും രത്നംപോലുള്ള അവളെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കും.
യഃ പ്രഭുഃ സ്യാത്സ രത്നാര്ഹസ്തസ്മാച്ഛുമ്ഭായ യോജ്യതാമ്
ആർക്കാണ് അധികാരം, അവൻ മാത്രമേ രത്നത്തിന് അർഹനാകൂ; അതുകൊണ്ട് അവളെ ശുംബനു നൽകണം.
ഭൂയോ ഽപി തദ്വിധാം ജാതാം കൌശികീം രൂപശാലിനീമ്
അത് പോലെ തന്നെ സൗന്ദര്യവതിയായ കൗശികി വീണ്ടും ജനിച്ചു.
ദൈത്യം ച പ്രേഷയാമാസ സകാശം വിന്ധ്യവാസിനീമ്
അവൻ ഒരു ദാനവനെ വിന്ധ്യപർവതത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവിയോടു അയച്ചു.
നിശുമ്ഭശുമ്ബാവാഹേദം മന്യുനാബിപരിപ്ലുതഃ
നിശുംബനും ശുംബനും കോപത്തിൽ കത്തിയവരായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.