തസ്ഥാവഷ്ടഭുനജോ ഭൂത്വാ നാനായുധധരോ ഽവ്യയഃ
എട്ട് കൈകളോടെ, പല ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, അവിനാശിയായവൻ അവിടെ ഉറച്ചു നിന്നു.
ചാപമാര്ഗണഭൃത്തസ്ഥൌ ഹന്തുകാമോ ഗണേശ്വരമ്
വില്ലും അമ്പുകളും പിടിച്ച്, ഗണപതിയെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവൻ നിന്നു.
വവര്ഷ മാര്ഗണാസ്തീക്ഷ്ണാന് യഥാ പ്രാവൃഷി തോയദഃ
അവൻ കാറ്റുപോലെ കയാറായ അമ്പുകൾ മഴക്കാലത്തിലെ മേഘം പോലെ പെയ്തുവിട്ടു.
രുധിരാരുണസിക്താങ്ഗൌ കിംശുകാവിവ രേജതുഃ
രക്തത്തിൽ നനഞ്ഞ് ചുവപ്പായ അവരുടെ ശരീരം കിംശുകവൃക്ഷങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാ തു സഹസാ ദേവാ ഉത്തസ്ഥുഃ സായുധാ മുനേ
ഇത് അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ട ദേവന്മാർ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് എഴുന്നേറ്റു.
ഇന്ദ്രാദ്യാ ദ്വാദശാദിത്യാ രുദ്രാസ്ത്വേകാദശൈവ ഹി
ഇന്ദ്രൻ അടക്കമുള്ള പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരും പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാരും
യക്ഷാഃ കിംപുരുഷാശ്ചൈവ ഖഗാശ്ക്രധരാസ്തഥാ
യക്ഷന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ, പക്ഷികൾ, പർവ്വതങ്ങളെ ചുമക്കുന്നവരും
സോമവംശോദ്ഭവശ്ചോഗ്രോ ഭോജകീര്തിര്മഹാഭുജഃ
സോമവംശത്തിൽ ജനിച്ച ഉഗ്രൻ, ഭോജന്മാരിൽ പ്രശസ്തനും ശക്തഭുജനുമാണ്,
തേ സര്വേ ഽഭ്യദ്രവന് രൌദ്രം വീരഭദ്രമുദായുധാഃ
അവരൊക്കെയും ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് ഭയങ്കരനായ വീരഭദ്രനിലേക്ക് ഓടി.
അഭിദുദ്രാവ വേഗേന സര്വാനേവ ശരോത്കരൈഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ അമ്പുകളുടെ മഴയുമായി എല്ലാവരെയും നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ഗണേശോ ഽപി വരാസ്ത്രൈസ്താന് പ്രചിച്ഛേദ ബിഭേദ ച
ഗണേശനും ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവരെ വെട്ടി തകർത്തു.
വീരഭദ്രേണ ദേവാദ്യാ അവഹാരമര്കുത
വീരഭദ്രൻ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ആശങ്കയിൽ ആക്കി.
ജുഹ്വാനാ ഋഷയോ യത്ര ഹവീംഷി പ്രവിതന്വതേ
അവിടെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഋഷികൾ ഹോമം അർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഭീതാ ഹോത്രം പരിത്യജ്യ ജഗ്മുഃ ശരണമച്യുതമ്
ഭയപ്പെട്ട അവർ ഹോത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് അച്യുതനിൽ അഭയം തേടി.
ന ഭേതവ്യമിതീത്യുക്ത്വാ സമുത്തസ്ഥൌ വരായുധഃ
"ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് വലിയ ആയുധം കൈവശമുള്ളവൻ എഴുന്നേറ്റു.
മുമോച വീരഭദ്രായ കായാവരണദാരണാന്
അവൻ വീരഭദ്രനിലേക്ക് ശരീരരക്ഷ കിളർത്തുന്ന ആയുധങ്ങൾ എറിയിച്ചു.
നിപേതുര്ഭുവി ഭഗ്നാശാ നാസ്തികാദിവ യാചകാഃ
വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട ഭിക്ഷുക്കൾ പോലെ അവർ തകർന്നു നിലത്ത് വീണു.
ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്വീരഭദ്രം പ്രച്ഛാദയിതുമുദ്യതഃ
അവൻ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് വീരഭദ്രനെ മൂടാൻ തയ്യാറായി.
വാരയാമാസ ശൂലേന ഗദയാ മാര്ഗണൈസ്തഥാ
അവൻ ത്രിശൂലത്താൽ, ഗദയാൽ, അമ്പുകളാൽ അവയെ തടഞ്ഞു.
ത്രിശുലേന സമാഹത്യ പാതയാമാസ ഭൂതലേ
ത്രിശൂലത്തിൽ അടിച്ചു അവരെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
ലാങ്ഗലം ച ഗണേശോ ഽപി ഗദയാ പ്രത്യവാരയത്
ഗണപതി തന്റെ ഗദയാൽ കൃഷിപ്ലളയെ തടഞ്ഞു.
വീരഭദ്രായ ചിക്ഷേപ ചക്രം ക്രോധാത് ഖഗധ്വജഃ
ഖഗധ്വജൻ കോപത്തോടെ തന്റെ ചക്രം വീരഭദ്രനിലേക്കു എറിഞ്ഞു.
ശൂലം പരിത്യജ്യ ജഗാര ചക്രം യഥാ മധും മീനവപുഃ സുരേന്ദ്രഃ
തന്റെ ത്രിശൂലം ഉപേക്ഷിച്ച് മീനശരീരനായ ദേവേന്ദ്രൻ മധുവിനെപ്പോലെ ചക്രത്തിനെതിരെ ഓടിപ്പോയി.
മുരാരിരഭ്യേത്യ ഗണാധിപേന്ദ്രമുത്ക്ഷിപ്യ വേഗാദ് ഭുവി നിഷ്പിപപേഷ
മുരാരി ഗണാധിപതിയെ സമീപിച്ച് ശക്തിയായി പിടിച്ചു നിലത്ത് ഇടിച്ചു.
സഹിതം രുധിരോദ്ഗാരൈര്മുകാച്ചക്രം വിനിഗതമ്
വായിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുകിയപ്പോൾ ചക്രം നിലച്ചു.
സമാദായ ഹൃഷീകേശോ വീരഭദ്രോ മുമോച ഹ
ഹൃഷീകേശൻ ചക്രം എടുത്ത് വീരഭദ്രനിലേക്കു എറിഞ്ഞു.
ഗത്വാ നിവേദയാമാസ വാസുദേവാത്പരാജയമ്
അവൻ വാസുദേവനോടു പരാജയം അറിയിച്ചു.
നിശ്വസന്തം യഥാ നാഗം ക്രോധം ചക്രേ തദാവ്യയഃ
അക്ഷയം ആയവൻ അന്നപ്പോൾ പാമ്പ് പീസൽപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ കോപിച്ചു.
പൂര്വോദ്ദിഷ്ടേ തദാ സ്ഥാനേ സായുധസ്തു നിവേശിതഃ
മുന്പ് നിശ്ചയിച്ച സ്ഥലത്ത് ആയുധധാരിയായി അവൻ നിന്നു.
വിവേശ ക്രോധതാമ്രാക്ഷോ യജ്ഞവാടം ത്രിശൂലഭൃത്
കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ത്രിശൂലധാരി യജ്ഞവാടത്തിലേക്ക് കടന്നു.