ഭവാമരാരിഹന്ത്രീതി ഉക്ത്വാ സ്വര്ഗമുപാഗമത്
'ദേവശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവളാണ് നീ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
പ്രണമ്യ ച മഹേശാനം സ്ഥിതാ സവിനയം മുനേ
അവൾ മഹേശ്വരനോടു നമസ്കരിച്ച് വിനയപൂർവ്വം നില്ക്കുകയായിരുന്നു, മഹർഷേ.
തസ്ഥൌ വ്രഷസഹസ്രം ഹി മഹാമോഹനകേ മുനേ
വലിയ മായയിൽ അവൾ ആയിരം വർഷം അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നു, മഹർഷേ.
ചക്ഷുഭുഃ സാഗരാഃ സപ്ത ദേവാശ് ച ഭയമാഗമന്
ഏഴു സമുദ്രങ്ങളും കലങ്ങിയപ്പോൾ ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു.
പ്രണമ്യോചുര്മഹേശാനം ജഗത് ക്ഷുബ്ധം തു കിം ത്വിദമ്
ദേവന്മാർ മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ച് ചോദിച്ചു: 'ലോകം ഇങ്ങനെ കലങ്ങുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?'
തേനാക്രാന്താസ്ത്വിമേ ലോകാ ജഗ്മുഃ ക്ഷോഭം ദുരത്യയമ്
അതിനാൽ ഈ ലോകങ്ങൾ അതികഠിനമായ കലഹത്തിൽ അകപ്പെട്ടു.
ആഗച്ഛ ശക്രര് ഗച്ഛാമോ യാവത് തന്ന സമാപ്യതേ
ശക്രാ, വരിക, ആ പ്രശ്നം തീരുവോളം നാം പോകാം.
സ നൂനം ദേവരാജസ്യ പദമൈന്ദം ഹരിഷ്യതി
അവൻ ദേവരാജാവിന്റെ ഇന്ദ്രപദം ഉറപ്പായും പിടിച്ചെടുക്കും.
ഭയാജ്ജ്ഞാനം തതോ നഷ്ടം ഭാവികര്മപ്രചോദനാത്
ഭയത്താൽ ജ്ഞാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു; ഭാവികർമ്മങ്ങൾ അതിന് പ്രേരണയായി.
ജഗാമ മന്ദരഗിരിം തച്ഛൃങ്ഗേ ന്യവിശത്തതഃ
അവൻ മന്ദരപർവതത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ശിഖരത്തിൽ പാർത്തു.
ചിന്തയിത്വാ തു സുചിരം പാവകം തേ വ്യസര്ജയന്
ദീർഘമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, അവർ അഗ്നിയെ വിട്ടയച്ചു.
ദുഷ്പ്രവേശം ച തം മത്വാ ചിന്താം വഹ്നിഃ പരാം ഗതഃ
അകത്തു കടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് കരുതി, അഗ്നി വലിയ ചിന്തയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
നിഷ്ക്രാമനതീം മഹാപങ്ക്തിം ഹംസാനാം വിമലാം തഥാ
പുറത്തേക്കു പോവുന്ന വലുതും വിശുദ്ധവുമായ ഹംസകളുടെ നിര അവൻ കണ്ടു.
വഞ്ചയിത്വാ പ്രതീഹാരം പ്രവിവേശ ഹരാജിരമ്
കാവൽക്കാരനെ വഞ്ചിച്ച് അഗ്നി ഹരന്റെ ആങ്കണത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രാഹ പ്രഹസ്യ ഗമ്ഭീരം ദേവാ ദ്വാരി സ്ഥിതാ ഇതി
അവൻ ആഴത്തിൽ ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാർ വാതിലിന് പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നു.'
വിനിഷ്ക്രന്തോ ഽജിരാച്ഛര്വോ വഹ്നിനാ സഹ നാരദ
ശര്വൻ അഗ്നിയോടൊപ്പം ഉടൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു, നാരദാ.
ശിരോഭിരവനീം ജഗ്മുഃ സേന്ദ്രാര്കശശിപാവകാഃ
ഇന്ദ്രനും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചേർന്ന് തലകൂന്തി നിലത്ത് തൊട്ടു നമസ്കരിച്ചു.
പ്രണാമാവനതാനാം വോ ദാസ്യേ ഽഹം വരമുത്തമമ്
'നമസ്കരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വരം നൽകാം.'
തദിദം ത്യജ്യതാം താവന്മഹാമൈഥുനമീശ്വര
'അതുകൊണ്ട്, ഈ വലിയ ഐക്യകൃത്യം ഇപ്പൊൾ ഉപേക്ഷിക്കണം, പ്രഭോ.'
മമേദം തേജ ഉദ്രിക്തം കശ്ചിദ് ദേവഃ പ്രതീച്ഛതു
'എന്റെ ഈ അതിക്രമമായ തേജസ് ഏതെങ്കിലും ദേവൻ സ്വീകരിക്കട്ടെ.'
അസീദന്ത യഥാ മഗ്നാഃ പങ്കേ വൃന്ദാരകാ ഇവ
അവർ ചെളിയിൽ മുങ്ങിയ കുട്ടികൾ പോലെ അവിടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
പ്രോവാച മുഞ്ച തേജസ്ത്വം പ്രതീച്ഛാമ്യേഷ ശങ്കര
അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ തേജസ് വിട്ടുവിടു; ഞാൻ, ശങ്കരൻ, അത് സ്വീകരിക്കും.'
ജലം തൃഷാനതേ വൈ യദ്വത് തൈലപാനം പിപാസിതഃ
ജലത്തിന് ദാഹിക്കുന്നവൻ എണ്ണ കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ.
സ്വസ്ഥാഃ സുരാഃ സമാമന്ത്ര്യ ഹരം ജഗ്മുസ്ത്രിവിഷ്ടപമ്
ഹരനോട് വിടപറഞ്ഞ്, ദേവന്മാർ മനസ്സിലേക്കു തിരിച്ചു സ്വർഗത്തിലേക്കു പോയി.
സമഭ്യേത്യ മഹാദേവീമിദം വചനമബ്രവീത്
മഹാദേവിയെ സമീപിച്ച് അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നീതഃ പ്രോക്തോ നിഷിദ്ധസ്തു പുത്രോത്പത്തിം തവോദരാത്
'അവനെ അകറ്റി, നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നു മകനു ജന്മം നൽകാൻ വിലക്കിയിരിക്കുന്നു.'
ശശാപ ദൈവതാന് സര്വാന് നഷ്ടപുത്രോദ്ഭവാ ശിവാ
ശിവാ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ശപിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് മക്കൾ ഉണ്ടാകില്ല.'
തസ്മാത് തേ ന ജനഷ്യന്തിസ്വാസുയോഷിത്സു പുത്രകാന്
അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർക്ക് മക്കൾ ജനിക്കില്ല.
ആഹൂയ മാലിനീം സ്വനാതും മതിം ചക്രേ തപോധനാ
മാലിനിയെ വിളിച്ച്, ആ തപസ്വിനി അവളെ ദായയാക്കി സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
തത്സ്വേദം പാര്വതീ ചൈവ മേനേ കീദൃഗ്ഗുണേന ഹി
പാർവതി ആ ചൊരിച്ച ചുവപ്പിന് എങ്ങനെയൊരു ഗുണം ഉണ്ടെന്ന് ആലോചിച്ചു.