മാതൃഷ്വസാ വിപന്നേയമന്തര്ദുഃഖേന ദഹ്യതീ
അവളുടെ അമ്മാവി ഉള്ളിൽ ദുഃഖം കത്തിക്കൊണ്ടു തളർന്നു.
ക്രുദ്ധസ്യ സര്വഗാത്രേഭ്യോ നിശ്ചേരുഃ സഹസാര്ചിഷഃ
കോപംകൊണ്ടു അവന്റെ മുഴുവൻ ശരീരത്തിൽ നിന്നുമാണ് തീപ്പൊള്ളുകൾ പടർന്നുവന്നത്.
ഗണാഃ സിംഹമുഖാ ജാതാ വീരഭദ്രപുരോഗമാഃ
വീരഭദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സിംഹമുഖങ്ങളുള്ള ഗണങ്ങൾ അവിടെ ഉദിച്ചു.
ഗതഃ കനഖലം തസ്മാദ് യത്ര ദക്ഷോ ഽയജത് ക്രതുമ്
അവൻ കനഖല എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ ദക്ഷൻ യാഗം നടത്തുകയായിരുന്നു.
ദിശി പ്രതീച്യുത്തരായാം തസ്ഥൌ ശൂലധരോ മുനേ
മുനിവേ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിൽ ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവൻ നിന്നു.
മധ്യേ ത്രിരശൂലധൃക് ശര്വസ്തസ്ഥൌ ക്രോധാന്മഹാമുനേ
മഹാമുനിവേ, നടുവിൽ, കോപത്താൽ ത്രിരശൂലം പിടിച്ചശര്വൻ നില്ക്കുന്നു.
ഋഷയോ യക്ഷഗന്ധര്വാഃ കിമിദം ത്വിത്യചിന്തയന്
മഹർഷിമാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ—'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് വിചാരിച്ചു.
ദ്വാരപാലസ്തദാ ധര്മോ വീരഭദ്രമുപാദ്രവത്
അപ്പോൾ വാതിൽകാവൽക്കാരനായ ധർമ്മൻ വീരഭദ്രനോടു നേരെ ഓടി.
കരേണൈകേന ജഗ്രാഹ ത്രിശുലം വഹ്നിസന്നിഭമ്
ഒരു കൈകൊണ്ട് തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ത്രിശൂലം പിടിച്ചു.
ചതുര്ഥേന ഗദാം ഗൃഹ്യ ധര്മമഭ്യദ്രവദ് ഗണഃ
നാലാം കൈയിൽ ഗദ പിടിച്ച് ആ ഗണങ്ങൾ ധർമ്മനെ ആക്രമിച്ചു.
തസ്ഥാവഷ്ടഭുനജോ ഭൂത്വാ നാനായുധധരോ ഽവ്യയഃ
എട്ട് കൈകളോടെ, പല ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, അവിനാശിയായവൻ അവിടെ ഉറച്ചു നിന്നു.
ചാപമാര്ഗണഭൃത്തസ്ഥൌ ഹന്തുകാമോ ഗണേശ്വരമ്
വില്ലും അമ്പുകളും പിടിച്ച്, ഗണപതിയെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് അവൻ നിന്നു.
വവര്ഷ മാര്ഗണാസ്തീക്ഷ്ണാന് യഥാ പ്രാവൃഷി തോയദഃ
അവൻ കാറ്റുപോലെ കയാറായ അമ്പുകൾ മഴക്കാലത്തിലെ മേഘം പോലെ പെയ്തുവിട്ടു.
രുധിരാരുണസിക്താങ്ഗൌ കിംശുകാവിവ രേജതുഃ
രക്തത്തിൽ നനഞ്ഞ് ചുവപ്പായ അവരുടെ ശരീരം കിംശുകവൃക്ഷങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി.
ദൃഷ്ട്വാ തു സഹസാ ദേവാ ഉത്തസ്ഥുഃ സായുധാ മുനേ
ഇത് അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ട ദേവന്മാർ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് എഴുന്നേറ്റു.
ഇന്ദ്രാദ്യാ ദ്വാദശാദിത്യാ രുദ്രാസ്ത്വേകാദശൈവ ഹി
ഇന്ദ്രൻ അടക്കമുള്ള പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരും പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാരും
യക്ഷാഃ കിംപുരുഷാശ്ചൈവ ഖഗാശ്ക്രധരാസ്തഥാ
യക്ഷന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ, പക്ഷികൾ, പർവ്വതങ്ങളെ ചുമക്കുന്നവരും
സോമവംശോദ്ഭവശ്ചോഗ്രോ ഭോജകീര്തിര്മഹാഭുജഃ
സോമവംശത്തിൽ ജനിച്ച ഉഗ്രൻ, ഭോജന്മാരിൽ പ്രശസ്തനും ശക്തഭുജനുമാണ്,
തേ സര്വേ ഽഭ്യദ്രവന് രൌദ്രം വീരഭദ്രമുദായുധാഃ
അവരൊക്കെയും ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് ഭയങ്കരനായ വീരഭദ്രനിലേക്ക് ഓടി.
അഭിദുദ്രാവ വേഗേന സര്വാനേവ ശരോത്കരൈഃ
അവൻ വേഗത്തിൽ അമ്പുകളുടെ മഴയുമായി എല്ലാവരെയും നേരെ ആക്രമിച്ചു.
ഗണേശോ ഽപി വരാസ്ത്രൈസ്താന് പ്രചിച്ഛേദ ബിഭേദ ച
ഗണേശനും ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവരെ വെട്ടി തകർത്തു.
വീരഭദ്രേണ ദേവാദ്യാ അവഹാരമര്കുത
വീരഭദ്രൻ ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും ആശങ്കയിൽ ആക്കി.
ജുഹ്വാനാ ഋഷയോ യത്ര ഹവീംഷി പ്രവിതന്വതേ
അവിടെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ഋഷികൾ ഹോമം അർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഭീതാ ഹോത്രം പരിത്യജ്യ ജഗ്മുഃ ശരണമച്യുതമ്
ഭയപ്പെട്ട അവർ ഹോത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് അച്യുതനിൽ അഭയം തേടി.
ന ഭേതവ്യമിതീത്യുക്ത്വാ സമുത്തസ്ഥൌ വരായുധഃ
"ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞ് വലിയ ആയുധം കൈവശമുള്ളവൻ എഴുന്നേറ്റു.
മുമോച വീരഭദ്രായ കായാവരണദാരണാന്
അവൻ വീരഭദ്രനിലേക്ക് ശരീരരക്ഷ കിളർത്തുന്ന ആയുധങ്ങൾ എറിയിച്ചു.
നിപേതുര്ഭുവി ഭഗ്നാശാ നാസ്തികാദിവ യാചകാഃ
വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ട ഭിക്ഷുക്കൾ പോലെ അവർ തകർന്നു നിലത്ത് വീണു.
ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്വീരഭദ്രം പ്രച്ഛാദയിതുമുദ്യതഃ
അവൻ ദിവ്യായുധങ്ങൾ കൊണ്ട് വീരഭദ്രനെ മൂടാൻ തയ്യാറായി.
വാരയാമാസ ശൂലേന ഗദയാ മാര്ഗണൈസ്തഥാ
അവൻ ത്രിശൂലത്താൽ, ഗദയാൽ, അമ്പുകളാൽ അവയെ തടഞ്ഞു.
ത്രിശുലേന സമാഹത്യ പാതയാമാസ ഭൂതലേ
ത്രിശൂലത്തിൽ അടിച്ചു അവരെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.