സര്വാന് ജ്ഞാതീന് സമാഭാഷ്യ വിവേശ സസുതാ തതഃ
അവൾ എല്ലാ ബന്ധുക്കളെയും സ്നേഹപൂർവ്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, മകനോടൊപ്പം അകത്തേക്ക് കടന്നു.
ഉവാച വാക്യം വാക്യജ്ഞഃ സര്വാനാഭാഷ്യ സുസ്വരമ്
ശബ്ദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, എല്ലാവരോടും മനോഹരമായ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു.
മഹേശ്വരാര്ഥം കന്യാം തു തച്ചാവേദ്യം ഭവത്സു വൈ
മഹേശ്വരന്റെ കാര്യം കൊണ്ടാണ് ഈ പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള കാര്യം നിങ്ങളിൽ അറിയിക്കേണ്ടത്.
നോല്ലങ്ഘ്യ യുഷ്മാന് ദാസ്യാമി തത്ക്ഷമം വക്തുമര്ഹഥ
നിങ്ങളെ മറികടക്കാതെ, ഞാൻ അവളെ നൽകും; അതിനാൽ നിങ്ങൾ സമ്മതം പറയേണ്ടതാണ്.
സര്വ ഏവാബ്രുവന് വാക്യം സ്ഥിതാഃ സ്വേഷ്വാസനേഷു തേ
അവരൊക്കെയും തങ്ങളുടേതായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ദീയതാം ശൈല കാലീയം ജാമാതാഭിമതോ ഹി നഃ
പർവതപുത്രിയെ നൽകട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് ഈ വരൻ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.
പിതൃനാരാധ്യ ദേവൈസ്തൈര്ദത്താനേനൈവ ഹേതുനാ
പിതാക്കളെയും ദേവതകളെയും ആരാധിച്ച്, ഈ കാരണത്താൽ അവളെ നൽകേണ്ടതാണു.
സ ഹനിഷ്യതി ദൈത്യൈന്ദ്രം മഹിഷം താരകം തഥാ
അവൻ ദൈത്യരാജാവിനെയും മഹിഷനെയും കൂടാതെ താറകനെയും സംഹരിക്കും.
പ്രോവാച പുത്രി ദത്താസി ശര്വായ ത്വം മയാധുനാ
അവൻ പറഞ്ഞു: 'മകളേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ ശർവനു നൽകി.'
പ്രണാമം സംകരവധൂര്ഭക്തിനമ്രാ കരോതി വ
ശങ്കരന്റെ വധു ഭക്തിയോടെ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കാരം ചെയ്തു.
ലജ്ജമാനാം സമാശ്വാസ്യ ഹരനാമോദിതൈഃ ശുഭൈഃ
ലജ്ജാകരമായ അവളെ ഹൃദയം ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ശുഭവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ജാമിത്രഗുണസംയുക്താം തിഥിം പുണ്യാം സുമങ്ഗലാമ്
നല്ല ബന്ധത്തിന്റെ ഗുണങ്ങളുള്ള, ഏറ്റവും ശുഭമായ ഒരു തിരുനാൾ നിശ്ചയിച്ചു.
ഗമിഷ്യതി ച തത്രോക്തോ മുഹൂര്ത്തോ മൈത്രനാമകഃ
അപ്പോൾ 'മൈത്ര' എന്ന പേരിലുള്ള മുഹൂർത്തം ആ ചടങ്ങിനായി നിശ്ചയിച്ചു.
തവ പുത്ര്യാ വയം യാമസ്തദനുജ്ഞാതുമര്ഹസി
നിന്റെ മകളുമായി ഞങ്ങൾ പുറപ്പെടും; അതിന് നീ അനുമതി നൽകണം.
വിസര്ജയാമാസ ശനൈഃ ശൈലരാഡ് ഋഷിപുങ്ഗവാന്
പർവതാധിപൻ മഹർഷിമാരെ ശാന്തമായി വിടപറഞ്ഞു.
ആസാദ്യ മന്ദരഗിരിം ഭൂയോ ഽവന്ദന്ത ശങ്കരമ്
അവർ മന്ദരപർവതം എത്തി, വീണ്ടും ശങ്കരനു നമസ്കരിച്ചു.
സബ്രഹ്യകാസ്ത്രയോ ലോകാ ദ്രക്ഷ്യന്തി ഘനവാഹനമ്
സഹചാരികളോടൊപ്പം മൂന്ന് ലോകങ്ങളും മേഘങ്ങളുമായി വരുന്നവനെ കാണും.
പൂജയാമാസ വിധിനാ അരുന്ധത്യാ സമം ഹരഃ
അരുന്ധതിയോടൊപ്പം ഹരൻ വിധിപ്രകാരം പൂജ നടത്തി.
തേ ഽപ്യാജഗ്മുര്ഹരം ദ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വിന്ദ്രഭാസ്കരാഃ
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഇന്ദ്രനും സൂര്യനും ഹരനെ കാണാൻ അവിടെയെത്തി.
സസ്മാര നന്ദിപ്രമുഖാംശ്ച സവാനഭ്യേത്യ തേ വന്ദ്യ ഹരം നിഷണ്ണാഃ
നന്ദിയെ മുന്നിൽ വെച്ച് എത്തിയവർ ഹരനെ ഓർത്ത് ആദരപൂർവ്വം വണങ്ങി.
യതാ വനേ സര്ജ്ജകദമ്ബമധ്യേ പ്രരോഹമൂലോ ഽഥ വനസ്പതിര്വൈ
കാടിൽ സാൽമരങ്ങളും കടമ്പമരങ്ങളും ഇടയിൽ ഒരു വൃക്ഷം വേരോടെ വളരുന്നതുപോലെ,
അഥോത്ഥായ ഹരിം ഭക്ത്യാ പരിഷ്വജ്യ ന്യപീഡയത്
അപ്പോൾ ഹരിയും ഭക്തിയോടെ ഹരിയെ അണച്ച് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
ആലോക്യാന്യാന് സുരഗണാന് സംഭാവയത് സ ശങ്കരഃ
മറ്റു ദേവഗണങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ ശങ്കരൻ അവരെ ആദരിച്ചു.
ശൈവാഃ പാശുപതാദ്യാശ്ച വിവിശുര്മന്ദരാലമ്
ശൈവരും പാശുപതന്മാരും മറ്റുള്ളവരും മന്ദരപർവ്വതത്തിലെ ആലയം പ്രവേശിച്ചു.
ജഗാമ ഭഗവാന് ശര്വഃ കര്തും വൈവാഹികം വിധിമ്
ഭഗവാൻ ശർവൻ വിവാഹവിധി നടത്താൻ പോയി.
സുരഭിഃ സുരസാ ചാന്യാശ്ചക്രര്മണ്ഡനമാകുലാഃ
സുരഭിയും സുരസയും മറ്റു ദേവതകളും ആഹ്ലാദത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
സിംഹാജിനീ ചാലിനീലഭുജങ്ഗകൃതകുണ്ഡലഃ
സിംഹച്ചർമ്മം ധരിച്ച് നീല പാമ്പുകൾ കുണ്ഡലമായി അണിഞ്ഞു.
സമുന്നാതജടാഭാരോ വൃഷഭസ്ഥോ വിരാജതേ
ഉയർന്ന ജടാമുടിയോടെ കാളയുടെ മേൽ ഇരുന്ന് പ്രകാശിച്ചു.
ദേവാശ്ച പൃഷ്ഠതോ ജഗ്മുര്ഹുതാശനപുരോഗമാഃ
ഹുതാശനൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് ദേവതകൾ പിൻതുടർന്നു.
പ്രയാതി ദേവപാര്ശ്വസ്ഥോ ഹംസേന ച പിതാമഹഃ
ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഹംസത്തിൽ കയറി പിതാമഹൻ യാത്രയായി.