അലങ്കൃതോ വാ ദേവേശസ്തഥാ വാപ്യനലങ്കൃതഃ
അലങ്കരിച്ചാലും അല്ലാതിരുന്നാലും ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ ഒരുപോലെയാണ്.
ന തഥാ നിന്ദകഃ പാപീ യഥാ ശൃണ്വന് ശശിപ്രഭേ
ശശിപ്രഭേ, കേൾക്കുന്നവൻ എത്രയും പാപിയല്ല; അപമാനിക്കുന്നവനാണ് കൂടുതൽ പാപം ചെയ്യുന്നത്.
തതോ ഽത്യജദ് ഭിക്ഷുരൂപം സ്വരൂപസ്ഥോ ഽഭവച്ഛിവഃ
അതിനുശേഷം ഭിക്ഷുക്കൻ ആ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു, ശിവൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
തവാര്ഥായ പ്രഹേഷ്യാമി മഹര്ഷിന് ഹിമവദ്ഗൃഹേ
നിന്റെ ഭാവിയിൽ ഞാൻ മഹർഷിമാരെ ഹിമവാന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കും.
അസൌ ഭദ്രേശ്വരേത്യേവം ഖ്യാതോ ലോകേ ഭവിഷ്യതി
അവൻ ഭദ്രേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ ലോകത്ത് അറിയപ്പെടും.
പൂജയിഷ്യന്തി സതതം മാനവാശ്ച ശുഭേപ്സവഃ
ശുഭം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ എപ്പോഴും അവനെ ആരാധിക്കും.
ജഗാമാമ്ബരമാവിശ്യ സ്വമേവ ഭവനം പിതുഃ
ആകാശത്തിലേക്ക് കടന്ന്, അവൻ തന്റെ അച്ഛന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
പൃഥൂദകം ജഗാമാഥ സ്നാനം ചക്രേ വിധാനതഃ
പിന്നീട് പൃഥു വെള്ളത്തിനരികിലേക്ക് പോയി, നിർദ്ദിഷ്ട വിധിപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്തു.
കൃത്വാ സനന്ദിഃ സഗണഃ സവാഹനോ മഹാഗിരിം മന്ദരമാജഗാമ
അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം സന്തോഷത്തോടെ, കൂട്ടുകാരോടും വാഹനവുമൊപ്പമാക്കി, മഹാ പർവ്വതമായ മന്ദരത്തിലേക്ക് എത്തി.
ചക്രേ ദിവ്യഫലൈര്ജലേന ശുചിനാ മൂലൈശ്ച കന്ദാദിഭിഃ പൂജാം സര്വഗണേശ്വരൈഃ സഹ വിഭോരദ്രിസ്ത്രിനേത്രസ്യ തു
സകല ഗണനാഥന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ദിവ്യഫലങ്ങൾ, ശുദ്ധജലം, മൂലങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് ശക്തനായ ത്രിനേത്രപർവ്വതനാഥനെ ആരാധിച്ചു.
സസ്മാര ച മഹര്ഷിസ്തു അരുന്ധത്യാ സമം തതഃ
അപ്പോൾ മഹർഷി അരുന്ധതിയോടൊപ്പം ഓർമ്മിച്ചു.
സമാജഗ്മുര്മഹാശൈലം മന്ദരം ചാരുകന്ദരമ്
അവർ മനോഹരമായ ഗുഹകളുള്ള മഹാ പർവ്വതമായ മന്ദരത്തിലേക്ക് എത്തി.
അഭ്യുത്ഥായാഭിപൂജ്യൈതാനിദം വചനമബ്രവീത്
എഴുന്നേറ്റ് അവരെ ആദരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ധൂതപാപസ്തഥാ ജാതോ ഭവതാം പാദപങ്കജൈഃ
നിങ്ങളുടെ പാദപങ്കജങ്ങളുടെ ധൂളിയിൽ ഞാൻ പാപമുക്തനായി.
ശിലാസു പദ്മവാര്ണാസു ശ്ലക്ഷ്ണാസു ച മൃദുഷ്വപി
താമര നിറമുള്ള, മൃദുവും സ്മൂത്തുമായ പാറകളിലും.
സമമേവ ത്വരുന്ധത്യാ വിവിശുഃ ശൈലസാനുനി
അരുന്ധതിയോടൊപ്പം അവർ പർവ്വതശൈലത്തിൽ കയറി.
അര്ഘ്യാദിനാ സമഭ്യര്ച്യ സ്ഥിതഃ പ്രയതമാനസഃ
അർഘ്യാദികൾകൊണ്ട് ആരാധിച്ച്, മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി അവൻ നിന്നു.
ആത്മനോ യശസോ വൃദ്ധ്യൈ സപ്തര്ഷീന് വിനയാന്വിതാന്
സ്വന്തം കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ, വിനയമുള്ള സപ്തർഷിമാരെ ആദരിച്ചു.
ഭരദ്വാജ ശൃണുഷ്വ ത്വമങ്ഗിരസ്ത്വം ശൃണുഷ്വ ച
ഭരദ്വാജ, നീ കേൾക്കു; അങ്കിരാസ്, നീയും കേൾക്കണം.
ഉത്സസര്ജ സതീ പ്രാണാന് യോഗദൃഷ്ട്യ പുരാ കിലഃ
പഴയകാലത്ത് സതി യോഗദർശനത്തോടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.
സാ മദര്ഥായ ശൈലേന്ദ്രോ യാച്യതാം ദ്വിജസത്തമാഃ
എൻതാൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, എന്റെ കാരണത്താൽ പർവ്വതാധിപതിയെ അപേക്ഷിക്കണം.
ഓംനമഃ ശങ്കരായേതി പ്രോക്ത്വാ ജഗ്മുര്ഹിമാലയമ്
'ഓം നമഃ ശങ്കരായ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് അവർ ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി.
പുരന്ധ്ര്യോ ഹി പുരന്ധ്രീണാം ഗതിം ധര്മസ്യ വേ വിദുഃ
മഹിളകളിൽ ധർമ്മപഥം അറിയുന്നവരാണ് മഹിളകളിൽ ഉത്തമരായവൾകൾ.
നമസ്തേ രുദ്ര ഇത്യുക്ത്വാ ജഗാമ പതിനാ സഹ
"രുദ്രനേയ്ക്ക് വന്ദനം," എന്നു പറഞ്ഞ് അവൾ ഭർത്താവിനൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
ദദൃശുഃ ശൈലരാജസ്യ പുരീം സുരപുരീമിവ
അവർ പർവതരാജാവിന്റെ നഗരത്തെ ദേവനഗരിയെപ്പോലെ ഭംഗിയോടെ കണ്ടു.
സുനാഭാദിഭിരവ്യഗ്രൈഃ പുജ്യമാനാസ്തു പര്വതൈഃ
സുനാഭനും മറ്റും സമാധാനത്തോടെ അവരെ ആദരിച്ച് സ്വീകരിച്ചു.
വിവിശുര്ഭവനം രമ്യം ഹിമാദ്രേര്ഹാടകോജ്ജവലമ്
അവർ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ഹിമവാന്റെ മനോഹരമായ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സമാസാദ്യ മഹാദ്വാരം സംതസ്ഥുര്ദ്വാഃസ്ഥകാരണാത്
വലിയ വാതിലിനരികിൽ എത്തിയപ്പോൾ, വാതിൽക്കാവലുകാരന്റെ കാരണത്താൽ അവിടെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു.
ധാരയന് വൈ കരേ ദണ്ഡം പദ്മരാഗമയം മഹത്
അവൻ കൈയിൽ വലിയ പദ്മരാഗം രത്നത്തിൽ നിന്നുള്ള ദണ്ഡം പിടിച്ചു നിന്നു.
നിവേദയാസ്മാന് സംപ്രാപ്താന് മഹത്കാര്യര്ഥിനോ വയമ്
നാം വലിയ കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ട് എത്തിയതായി അവനോട് അറിയിക്കണം.