കുടിലാ ബ൩ഹ്മലോകം തു നീതാ ശശികരപ്രഭാ
ചന്ദ്രപ്രഭയെപ്പോലെയുള്ള കുട്ടിലയെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
പുത്രം മഹിഷഹന്താരം ബ്രഹ്മന് വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
ബ്രാഹ്മണനേ, മഹിഷനെ കൊല്ലുന്ന മകനെക്കുറിച്ച് നീ വിശദമായി പറയണം.
ശാര്വം ധാരയിതും തേജോ വരാകീ മുച്യാതാം ത്വിയമ്
ശർവന്റെ തേജസ് സഹിക്കാൻ ഈ ദുഃഖിനിയെ വിട്ടയക്കണം.
തഥാ യതിഷ്യേ ഭഗവന് യതാ ശാര്വം സുദുര്ദ്ധരമ്
പ്രഭോ, ശർവന്റെ അതീവ ഭാരമുള്ള തേജസ് സഹിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും.
തപസാഹം സുതപ്തേന സമാരാധ്യ ജനാര്ദനമ്
കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ഞാൻ ജനാർദ്ദനനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും.
തഥാ ദേവ കരിഷ്യാമി സത്യം സത്യം മയോദിതമ്
ദേവനേ, ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യും; ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, സത്യമാണ്.
ഭഗവാനാദികൃദ് ബ്രഹ്മാ സര്വേശോ ഽപി മഹാമുന്
മഹാമുനിവേ, ആദികർത്താവും സർവ്വേശ്വരനുമായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവും പറഞ്ഞു.
തസ്മാന്മച്ഛാപനിര്ദഗ്ധാ സര്വാ ആപോ ഭവിഷ്യസി
അതുകൊണ്ട് എന്റെ ശാപത്തിൽ ദഹിച്ചുനീ മുഴുവൻ ജലമാകും.
ആപോമയീ ബ്രഹ്മലോകം പ്ലാവയാമാസ വേഗിനീ
ജലരൂപിണിയായ അവൾ, ശക്തമായി ഒഴുകി ബ്രഹ്മലോകം മുഴുവനും വെള്ളംകൊണ്ടു നിറച്ചു.
ഋക്സാമാഥര്വയജുഭിര്വാങ്മയൈര്ബന്ധനൈര്ദൃഢമ്
ഋക്, സാമ, അഥർവ, യജുർവേദങ്ങളിലെ വചനങ്ങളാൽ ശക്തമായ ബന്ധനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി,
ആപോമയീ പ്ലാവയന്തീ ബ്രഹ്മണോ വിമലാ ജടാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശുദ്ധമായ ജടകൾ വെള്ളം കൊണ്ടുണ്ടായതുപോലെ ഒഴുകി എല്ലാം നിറച്ചു.
ബ്രഹ്മണേ താം നിവേദ്യൈവം താമപ്യാഹ പ്രജാപതിഃ യഥാ മന്നാമസംയുക്തോ മഹിഷഘ്നോ ഭവിഷ്യതി
അത് ബ്രഹ്മാവിന് സമർപ്പിച്ച ശേഷം, പ്രജാപതി അവളോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ സാരവുമായി കലർന്നാൽ നീ മഹിഷനെ സംഹരിക്കുന്നവളാകും.'
യാ മദ്വാക്യമലങ്ഘ്യം വൈ സുരൈര്ലങ്ഘയസേ ബലാത്
ദേവന്മാർക്കു പോലും ലംഘിക്കാനാകാത്ത എന്റെ വാക്ക് നീ ബലമായി ലംഘിക്കുന്നു.
യാ മദ്വാക്യമലങ്ഘ്യം വൈ സുരൈര്ലങ്ഘയസേ ബലാത്
ദേവന്മാർക്കു പോലും ലംഘിക്കാനാകാത്ത എന്റെ വാക്ക് നീ ബലമായി ലംഘിക്കുന്നു.
പ്രതീച്ഛത് കൃത്തികായോഗം ശൈലേയാ വിഗ്രഹം ദൃഢമ്
കൃതികയുമായി ചേർന്നപ്പോൾ, പർവ്വതപുത്രി ദൃഢമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
തപസോ വാരയമാസ ഉമേത്യേവാബ്രവീച്ച സാ
അവളുടെ തപസ്സിനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവളെത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉമേത്യേവ ഹി കന്യായാഃ സാ ജഗാമ തപോവനമ്
അവളെത്തിയ ശേഷം ആ കന്യക തപസ്സിനായി വനത്തിലേക്ക് പോയി.
രുദ്രം ചേതസി സംധായ തപസ്തേപേ സുദുഷ്കരമ്
രുദ്രനെ മനസ്സിൽ ധരിച്ചു, അവൾ അത്യന്തം ദുഷ്കരം ആയ തപസ്സ് ചെയ്തു.
ഇഹാനയധ്വം താം കാലീം തപസ്യന്തീം ഹിമാലയേ
ഹിമാലയത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന ആ കാളിയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ.
തേജസാ വിജിതാസ്തസ്യാ ന ശേകുരുപസര്പിതുമ്
അവളുടെ തേജസ്സിൽ കീഴടങ്ങി, അവർക്ക് അടുത്തുപോകാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണോ ഽധികതേജോ ഽസ്യാ വിനിവേദ്യ പ്രതിഷ്ഠിതഃ
അവളുടെ തേജസ് ബ്രഹ്മാവിനേക്കാൾ കൂടുതലാണെന്ന് അറിയിച്ച് അവൻ അവിടെ നിന്നു.
യൂയം യത്തേജസാ നൂനം വിക്ഷിപ്താസ്തു ഹതപ്രഭാഃ
നിശ്ചയം, അവളുടെ തേജസാൽ നിങ്ങൾ ചിതറുകയും നിങ്ങളുടെ പ്രകാശം നശിക്കുകയും ചെയ്തു.
സതാരകം ഹി മഹിഷം വിദധ്വം നിഹതം രണേ
യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട മഹിഷനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് ക്രമീകരിക്കൂ.
ജഗ്മുഃ സ്വാന്യേവ ധിഷ്ണ്യാനി സദ്യോ വൈ വിഗതജ്വരാഃ
അവർ ഉടൻ തന്നെ സുഖത്തോടെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി.
നിവര്ത്യ തപസസ്തസ്മാത് സദാരോ ഹ്യനയദ്ഗൃഹാന്
തപസ്സിൽ നിന്ന് പിന്മാറി, ഭാര്യയോടൊപ്പം അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
വിചചാര മഹാശൈലാന് സേരുപ്രാഗ്ര്യാന് മഹാമതിഃ
മഹാമതിയായവൻ ഉന്നതശിഖരങ്ങളുള്ള മഹാപർവ്വതങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
തേനാര്ചിതഃ ശ്രദ്ധയാസൌ താം രാത്രിമവസദ്ധരഃ
അവൻ ഭക്തിയോടെ ആദരിച്ചതിനാൽ, ഭഗവാൻ ആ രാത്രി അവിടെ തന്നെ താമസിച്ചു.
ഇഹൈവ തിഷ്ഠസ്വ വിഭോ തപഃസാധനാകാരണാത്
തപസ്സിന്റെ ഫലം നേടാൻ, പ്രഭോ, ഇവിടെ തന്നെ നില്ക്കൂ.
തസ്ഥാവാശ്രമമാശ്രിത്യ ത്യക്ത്വാ വാസം നിരാശ്രയമ്
അവൻ ആശ്രമത്തിൽ അഭയം തേടി, തന്റെ താമസസ്ഥലം ഉപേക്ഷിച്ച്, യാതൊരു അഭയവും ഇല്ലാതെ അവിടെ തങ്ങുകയായിരുന്നു.
തം ദേശമഗമത് കാലീ ഗിരിരാജസുതാ ശുഭാ
അവിടേക്ക് ഗിരിരാജന്റെ പുത്രിയായ ശുഭയായ കാലി എത്തി.