തഥാ തഥാ ഭൂതഗണാ നൃത്യന്തി ച ഹസ്ന്തി ച
അങ്ങനെ തന്നെ ഭൂതഗണങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്തു ചിരിച്ചു.
അഭ്യഘ്നംസ്താംശ് ച ജഗ്രാഹ കേശേഷു പരമേശ്വരീ
പരമേശ്വരി അവരെ അടിച്ചു, മുടിയിൽ പിടിച്ചു പിടിച്ചു.
നനര്ത വീണാം പരിവാദയന്തീ പപൌ ച പാനം ജഗതോ ജനിത്രീ
ലോകമാതാവ് വീണ വായിച്ച് നൃത്തം ചെയ്തു, മദ്യം കുടിച്ചു.
വിസ്രസ്തവസ്ത്രാ വ്യസവശ്ച ജാതാഃ തതസ്തു താന് വീക്ഷ്യ മഹാസുരേന്ദ്രാന്
അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇളകിപ്പോയി, ജീവശക്തി ക്ഷയിച്ചു; ഇതു കണ്ട മഹാസുരന്മാർ—
തുണ്ഡേന പുച്ഛേന തഥോരസാന്യാന് നിഃശ്വാസവാതേന ച ഭൂതസംഘാന്
തല, വാൽ, നെഞ്ച്, ശ്വാസത്തിന്റെ കാറ്റ് എന്നിവ കൊണ്ട് അവൾ ഭൂതഗണങ്ങളെ അകറ്റി.
ദുദ്രാവ സിംഹം യുധി ഹന്തുകാമഃ തതോ ഽമ്ബകാ ക്രോധവശം ജഗാമ
യുദ്ധത്തിൽ സിംഹത്തെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ ഓടി; പിന്നെ അംബികാ കോപത്തിൽ ആകൃഷ്ടയായി.
സംക്ഷോഭയയയംസ്തോയനിധീന് ഘനാംശ് ച വിധ്വംസയന് പ്രാദ്വതാഥ ഗുര്ഗാമ്
അവൾ സമുദ്രങ്ങളെ ഉണർത്തി, മേഘങ്ങളെ പിരിച്ചുവിട്ട്, കോട്ടയിലേക്കു മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
കരം പ്രചിച്ഛേദ ച ഹസ്തിനോ ഽഗ്രം സ ചാപി ഭൃയോ മഹിഷോ ഽഭിജാതഃ
അവൾ ആനയുടെ തുമ്പ് വെട്ടി മാറ്റി, അതുപോലെ മഹത്തായ മഹിഷനും വീണു.
ശക്തിം പ്രചിക്ഷേപ ഹുതാശദത്താം സാ കുണ്ഠിതാഗ്രാ ന്യപതനമാര്ഷേ
അഗ്നിദേവൻ നൽകിയ കുന്തം അവൾ എറിഞ്ഞു, പക്ഷേ അതിന്റെ അറ്റം മങ്ങിപ്പോയി ഭൂമിയിൽ വീണു.
ഗദാം സമാവിധ്യ ധനേശ്വരസ്യ ക്ഷിപ്താതു ഭഗ്നാ ന്യപതത് പൃഥിവ്യാമ്
ധനേശ്വരന്റെ ഗദ അവൾ ചുറ്റി, എറിഞ്ഞപ്പോൾ അത് തകർന്നു ഭൂമിയിൽ വീണു.
നിരസ്യ തത്കോപിതയാ ച മുക്തോ ദണ്ഡസ്തു യാമ്യോ ബഹുഖണ്ഡതാം ഗതഃ
അവൾ അതിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു, കോപത്തോടെ യമന്റെ ദണ്ഡം വിട്ടയച്ചു. അപ്പോൾ ആ ദണ്ഡം പല ഭാഗങ്ങളായി തകർന്നു.
സംത്യജ്യ സിംഹം മഹിഷാസുരസ്യ ദുര്ഗാധിരൂഢാ സഹസൈവ പൃഷ്ഠമ്
മഹിഷാസുരന്റെ സിംഹത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ദുർഗ്ഗാ അതിന്റെ മേൽ വേഗത്തിൽ കയറി.
സാ ചാപി പദ്ഭ്യാം മൃദുകോമലാഭ്യാം മമര്ദ തം ക്ലിന്നമിവാജിനം ഹി
അവളുടെ മൃദുവും কোমളവുമായ കാലുകൾ കൊണ്ട് അവൾ അവനെ അമർത്തി, തൂവാല ചർമ്മം നനയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
തതോ ഽസ്യ ശൂലേന ബിബേദ കണ്ഠം തസ്മാത് പുമാന് ഖങ്ഗധരോ വിനിര്ഗതഃ
പിന്നീട് അവൾ തന്റെ കുന്തം കൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്ത് തുളച്ചു. അതിൽ നിന്ന് ഒരു വാൾ പിടിച്ച പുരുഷൻ പുറത്തുവന്നു.
ശിരഃ പ്രചിച്ഛേദ വരാസിനാസ്യ ഹാഹാകൃതം ദൈത്യബലം തദാഭൂത്
അവളുടെ ഉത്തമമായ വാളുകൊണ്ട് അവൻ്റെ തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി; അതു കണ്ട അസുരസേന ഭയത്താൽ നിലവിളിച്ചു.
സംതാഡ്യമാനാഃ പ്രമഥൈര്ഭവാന്യാഃ പാതലമേവാവിവിശുര്ഭയാര്താഃ
ഭവാനിയുടെ അനുചിതരാൽ അടിയന്തിരമായി ആക്രമിക്കപ്പെട്ട അവർ ഭയത്തോടെ പാതാളത്തിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു.
നാരായണീം സര്വജഗത്പ്രതിഷ്ഠാം കാത്യായനീം ഘോരമുഖീം സുരൂപാമ്
സകല ലോകങ്ങളുടെയും ആധാരമായ നാരായണി, ഭയങ്കരമായ മുഖവും മനോഹരമായ രൂപവും ഉള്ള കാത്യായനി.
ഭൂയോ ഭവിഷ്യാമ്യമരാര്ഥമേവമുക്ത്വാ സുരാംസ്താന് പ്രവിവേശ ദുര്ഗാ
"ദേവന്മാരുടെ ഭാവിയിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ജനിക്കും," എന്നു പറഞ്ഞ് ദുർഗ്ഗാ അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
മഹത്കൌതൂഹലം മേ ഽദ്യ വിസ്തരാദ് ബ്രഹ്മവിത്തമ
ഇന്ന് എനിക്ക് വലിയ ആസ്വാദനമാണ്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായോ, ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറയൂ.
ശുമ്ഭാസുരവധാര്ഥായ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ
ശുംബനെന്ന അസുരനെ സംഹരിക്കാൻ ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി.
ഉമാ നാമ്നാ ച തസ്യാഃ സാ കോശാഞ്ജാതാ തുകൌശികീ
ഉമ എന്ന പേരിൽ നിന്നാണ് അവളിൽ നിന്ന് കൗശികി എന്ന ആവരണം ഉദിച്ചുവന്നത്.
ശുമ്ഭം ചൈവ നിശുമ്ഭം ച വധിഷ്യതി വരായുധൈഃ
അവൾ ശുംബനെയും നിശുംബനെയും ഉത്തമമായ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് സംഹരിക്കും.
സാ ജാതാ ഹിമവത്പുത്രീത്യേവം മേ വക്തുമര്ഹസി
അവൾ ഹിമവതിന്റെ മകളായി ജനിച്ചു എന്നു നീ എന്നോട് പറയണം.
യഥാ ഹതവതീ ശുമ്ഭം നിസുമ്ഭം ച മഹാസുരമ്
അവൾ എങ്ങനെ ശുംഭനും നിശുംഭനും എന്ന മഹാസുരന്മാരെയും കൊല്ലുകയുണ്ടായി എന്ന് പറയണം.
ഏതദ് വിസ്തരതഃ സര്വം യഥാവദ് വക്തുമര്ഹസി
ഇതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചപോലെ വിശദമായി നീ പറഞ്ഞുതരണം.
ശൃണുഷ്വാവഹിതോ ഭൂത്വാ സ്കന്ദോത്പത്തിം ച ശാശ്വതീമ്
നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ, ഞാൻ സ്കന്ദന്റെ ശാശ്വതമായ ജനനം പറയാം.
നിരാശ്രയത്വമാപന്നസ്തപസ്തപ്തും വ്യവസ്ഥിതഃ
ആൾക്ക് ആശ്രയം ഒന്നുമില്ലാതായപ്പോൾ, അവൻ തപസ്സ് ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
സ ചാസീദ് ദേവസേനാനീര്ദൈത്യദര്ഫവിനാശനഃ
അവൻ ദേവതകളുടെ സേനാനായകനായി, അസുരരുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിച്ചവനായി.
ദാനവേന്ദ്രേണ വിക്രമ്യ മഹിഷേണ പരാജിതാഃ
ദാനവരുടെ രാജാവായ മഹിഷൻ ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, അവർ തോറ്റുപോയി.
ശ്വേത്ദവീപേ മഹാഹംസം പ്രപന്നാഃ ശരണം ഹരിമ്
ശ്വേതദ്വീപിൽ അവർ മഹാഹംസനായ ഹരിയിൽ ആശ്രയം തേടി.